Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Εθνικό σχέδιο και στρατηγική της Ελλάδος. Άμεση ανάγκη η δημιουργία τους.

https://1.bp.blogspot.com/-veIxFzWmtxk/VbEL0RThDiI/AAAAAAAACzI/qPGKFlMtWUQ/s1600/flag%2Bover%2Bgreece.jpg
Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας

Ελλάδα και Στρατηγική (Θεωρία Πολέμου)


Ενώ διανύουμε ήδη την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα δεινή θέση τόσο κοινωνικό-οικονομικά όσο και γεωπολιτικά. Διάφορες λάθος πρακτικές και τακτικές που είχαν ακολουθηθεί εδώ και δεκαετίες, δυστυχώς έφεραν την χώρα μας σε μια δύσκολη θέση όπου δέχεται πιέσεις από συμμάχους/συνεργάτες αλλά και απειλές.

Διαχρονικά, η Ελλάδα αποτέλεσε πάντα το ανάχωμα αλλά και το πέταλο ανάμεσα στο αμόνι της Ανατολής και το σφυρί της Δύσης. Από την αρχαιότητα που απέκρουσε εισβολές μέχρι και τις τελευταίες ημέρες όπου το θέμα της παράνομης μετανάστευσης σε σχέση με την τρομοκρατία (και όχι μόνο) έχει αποτελέσει σημείο αρνητικής αναφοράς μας στον παγκόσμιο χάρτη.

Συνηθίσαμε επίσης να διαβάζουμε άρθρα για τη χώρα μας που αναφέρονται σε καταγγελίες και καταδεικνύουν πολύ συχνά τα κακώς κείμενα , ενώ στιγματίζουν ανικανότητες, λάθος πρακτικές και τακτικές και άλλα συναφή αντικείμενα και πράξεις. Σε αυτό το κείμενο θα προσπαθήσω να παρεκκλίνω λίγο απ΄όλα όσα συμβαίνουν και να μπω σε μια διαδικασία του τι μπορεί να γίνει σε βάση 10ετους πλάνου για τον τομέα ασφαλείας τουλάχιστον, που είναι ένα σημαντικό κομμάτι ενός γεωπολιτικού ρόλου αλλά και με νύξεις σε διάφορα άλλα που αφορούν την χώρα μας ως κομμάτι του κόσμου. Η παράθεση θα γίνει με συγκεκριμένη αναφορά στην στρατηγική Τέχνης Πολέμου με την ελπίδα ότι αντί για αρνητισμό ίσως να δώσει κάποιες επιπλέον ιδέες

Οι αρχές μιας πετυχημένης στρατηγικής:

Σύμφωνα με τον Σουν Τσου, μια επιτυχημένη έκβαση μιας στρατηγικής στηρίζεται στις 5 παρακάτω αρχές:

1) Να ξέρεις πότε να ενεργήσεις και πότε να αδρανήσεις.
2) Να γνωρίζεις τις δυνάμεις σου και πώς μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις μικρότερες αλλά και τις μεγαλύτερες κατά το όφελος σου.
3) Να διατηρείς ενότητα μεταξύ των δυνάμεων σου.
4) Να είσαι έτοιμος για κάθε έκβαση της κάθε δράσης και να γνωρίζεις να περιμένεις.
5) Να έχεις ανθρώπους που δεν θα χρειάζονται συνεχή επίβλεψη και θα μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά μέσα στην συμφωνημένη στρατηγική αλλά και με ικανότητα να αλλάξουν τακτικές (όχι στρατηγική) για να επιτελέσουν τον στόχο τους.

Πριν από όλα αυτά όμως είναι σημαντικό να θεσπιστούν στόχοι. Τι ακριβώς θέλει να κάνει η Ελλάδα σε διάστημα 10 χρόνων; Ποιος θέλει να είναι ο ρόλος της, τηρουμένων των αναλογιών δυνάμεων που έχει; Φυσικά δεν μπορεί να κυριαρχήσει ως πλανητική δύναμη αλλά σίγουρα μπορεί στο εγγύς περιβάλλον της να παίξει καταλυτικό ρόλο αν χρειαστεί.

Ενέργεια και χρόνος.

Στην πρώτη αρχή, η Ελλάδα σίγουρα έχει περισσότερο αδρανήσει και λιγότερο ενεργήσει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ενεργήσει μια χώρα στον τομέα ασφαλείας ακόμα και παθητικά εφόσον δεν θέλει να προκαλέσει. Ένας από αυτούς τους τρόπους είναι να επενδύσει σε καινοτόμες τεχνολογίες που θα μειώσουν το κόστος μακροπρόθεσμα ενώ παράλληλα θα ενδυναμώσουν τις ικανότητες της να ανταπεξέρχεται σε κάθε κατάσταση. Ειδικά, απέναντι σε εξωτερικές απειλές η συνεχής υποχωρητικότητα και ανοχή σε κάθε πρόκληση είναι ένα σημείο αναφοράς που οι επιβουλευόμενοι γύρω μας δεν διστάζουν να το εκλάβουν ως σημείο αδυναμίας. Η δυναμική της Ελλάδος σε καινοτόμους τομείς τεχνολογίας είναι τεράστια τόσο σε προσωπικό που δυστυχώς φεύγει στο εξωτερικό, όσο και σε ιδέες που «αραχνιάζουν» σε ντουλάπια και συρτάρια. Η ανάκληση και η επανεξέταση τους, σε συνάρτηση μιας συγκέντρωσης ανθρώπων υψηλότατης εξειδίκευσης με μια παράθεση στόχων θα δώσει ακριβώς αυτό το έναυσμα για να λειτουργήσουν τα γρανάζια μιας στρατηγικής.

Το πότε μπορεί γίνει αυτό είναι εξίσου σημαντικό. Διαβάζουμε πολλές φορές για μια αποστασιοποίηση της χώρας και ανεξαρτητοποίησης της από σύμφωνα, συνεργασίες και συμμαχίες. Εν μέρει υπάρχει ένα δίκιο, καθώς όλα αυτά έχουν μετατραπεί σε σημεία ελέγχου παρά βοήθειας. Όμως, είναι σημαντικό εδώ να γίνει αντιληπτό πώς η Ελλάδα θέλει χρόνο και σχέδιο για να ενεργήσει. Θέλει να δημιουργήσει υποδομές σε δυναμικό και υπηρεσίες που θα την στηρίξουν όταν θα μείνει μόνη της. Σαν το παιδί που κάνει ποδήλατο με τον μπαμπά να επιβλέπει και βοηθητικές ρόδες σε ένα χωράφι με κροκάλες και αγκάθια. Αν αφαιρέσει την προστασία στο παιδί το πιθανότερο είναι πώς θα καταλήξει στο νοσοκομείο. Αν ανάγουμε αυτή την κατάσταση στη περίπτωση της χώρας θα σημαίνει καταστροφή. Οπότε όσο και αν μας πληγώνει, η Ελλάδα θέλει χρόνο ακόμα για να δράσει. Θα χρειαστεί όμως να κάνει ενέργειες εστιασμένες για να ετοιμαστεί για εκείνη την στιγμή. Και αυτό πρέπει να γίνει άμεσα!

Δυνάμεις της Ελλάδος.

Είναι ίσως πιο εύκολο να το αναφέρει κάποιος λιτά παρά να το αναλύσει και να χάσει την όλη εικόνα. Η Ελλάδα έχει αρκετά σημεία αναφοράς σαν ισχύ αλλά ακόμα περισσότερα ως αδυναμίες. Ως χώρα, η γεωγραφική της θέση της δίνει σημαντικό ρόλο σαν γέφυρα ένωσης μεταξύ Ασίας Αφρικής και Ευρώπης, γεγονός που ενισχύει σημαντικά και την γεωστρατηγική της σημασία. Παράλληλα η μορφολογία του εδάφους της δίνει σημαντικό προβάδισμα ασφάλειας και άμυνας. Πλήθος νησιών, βουνά και ποτάμια όλα με τέτοιο τρόπο τοποθετημένα που εύκολα μπορούν να γίνουν φάρος προειδοποίησης ή/και ισχυρά αναχώματα άμυνας και βάσεις επίθεσης.

Έχει επίσης πληθυσμό που έχει συμπαγή πυρήνα ακόμα και μια ιστορία που λειτουργεί ως ενδυναμωτικό αξιών που ελάχιστες χώρες έχουν στον κόσμο σε τέτοιο μέγεθος. Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό εδώ, πώς αρκετές χώρες τα δημιουργούν τεχνητά αυτά με υπερδιόγκωση ή με πλαστογραφία. Ο ορισμός του εθνικού συστήματος αξιών που δίνει ένα υπεράνθρωπο σημείο αναφοράς με ψυχολογικές προεκτάσεις ενίσχυσης δυνάμεων αποτελεί το υπέρτατο όπλο. Ο ορισμός των ΨΕΠ άλλωστε είναι να κερδίσουν καρδιές και μυαλά. Η Ελλάδα το έχει έτοιμο αυτό και δεν χρειάζεται να το αναπτύξει, απλά να το χρησιμοποιήσει.

Στον τομέα της οικονομίας, ειδικοί αναλυτές του χώρου, αναφέρονται σε μια Ελλάδα που μπορεί να παράγει δικά της προϊόντα και έχει επάρκεια αρκετών αγαθών, αν και εφόσον υπάρξει κάποιο σχέδιο ανάπτυξης και εκμετάλλευσης τους.

Τα ισχυρά σημεία της Ελλάδος με μια μικρή αναφορά λοιπόν είναι όμοια εκείνων που έχουν αυτοκρατορίες, συνοψίζοντας σε έδαφος, οικονομία και δυναμικό έτοιμα κατηχημένο για να πράξει. Τι μας συγκρατεί;

Δυστυχώς τα ισχυρά σημεία αναφοράς δυνάμεων είναι και οι αδυναμίες της Ελλάδος. Η γεωγραφική θέση και μορφολογία της χώρας ακριβώς επειδή είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί από κάποιον εισβολέα ή κακόβουλη απειλή, είναι εξίσου δύσκολο να συντηρηθεί και να διαχειριστεί από εμάς τόσο λόγω υψηλού κόστους όσο και λόγω δύσκολης προσέγγισης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο ανεφοδιασμός των νησιών μας ή η παροχή βοηθείας σε απομακρυσμένα σημεία των βουνών. Εκεί θα χρειαστεί μια αναδιαμόρφωση κάποιων ιδεών και πρακτικών που έχουν να κάνουν κυρίως με την πολιτική αντιμετώπισης της περιφέρειας και στο πώς θα μπορέσει το Ελληνικό κράτος να κάνει κοινωνό και τον τελευταίο Έλληνα πολίτη στα σύνορα, από Βορρά ως και Νότο, σε κάθε τι που αφορά την χώρα μας. Εννοούμε φυσικά κοινωνό οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά έτσι ώστε να συνδράμει και αυτός όταν χρειαστεί να ενισχυθεί η ασφάλεια της Ελλάδας.

Όσον αφορά το δυναμικό και την δυνατότητα να εντρυφήσουν στο σύστημα αξιών και θεσμών αυτό έχει είτε αλλοιωθεί από διάφορους επιτήδειους, είτε έχει γίνει αντικείμενο καπηλείας από κάποιους ή έχει χαρακτηριστεί ως αναχρονιστικό από άλλους. Σε αντιπαράθεση αυτών των απόψεων θα αναφέρω απλά το μωσαϊκό των ΗΠΑ, όπου επειδή ακριβώς δεν έχουν αυτόν τον συμπαγή συνεκτικό δεσμό εθνικού πυρήνα και κοινής ιστορίας, δημιουργήσαν θεσμούς όπως το σύνταγμα , τη σημαία και τον πρόεδρο τους ως σημείο «Παν-Αξιών» και αμέμπτου επιπέδου, έτσι ώστε να υπακούνε όλοι σε ένα κοινό σκοπό και μια στρατηγική. Η Ελλάδα και οι Έλληνες χρειάζεται να στραφούν και πάλι σε εθνικά ιδεώδη, όχι για λόγους σοβινιστικούς ή φυλετικής υπεραξίας (που είναι πραγματικά αστείο), αλλά γιατί τα ιδεώδη αποτελούν την «λάσπη» ανάμεσα στο ισχυρό τοίχος του αναχώματος που έχει αποτελέσει το σημείο αναφοράς της χώρας μας διαχρονικά. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να γίνει αντιληπτό πώς η διαφορετικότητα της Ελλάδας και των Ελλήνων ως ένα έθνος ανάμεσα σε άλλα έθνη δεν είναι αναχρονισμός, ούτε κακώς εννοούμενη υπεροχή. Είναι απλά σημείο διαφορετικότητας που εμπλουτίζει και ενδυναμώνει την ισχύ της Ευρωπαϊκής δύναμης ακριβώς όπως την τροφοδότησε ιστορικά ως πηγή πολιτισμού και δύναμης χωρίς να είναι όμοια με άλλα έθνη. Ισότιμη μεν, αλλά όχι όμοια.

Ενότητα της Ελλάδος.

Ίσως το χειρότερο σημείο αδυναμίας της χώρας μας. Μια χώρα όπου το δόγμα της ενότητας ήταν πάντα το επιδιωκόμενο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Μια ενότητα που όποτε την πετύχαινε το Ελληνικό στοιχείο πραγματικά μεγαλουργούσε. Κάποιοι την αναφέρουν ως ένα ουτοπικό όνειρο που δεν μπορεί να διαρκέσει, διότι είμαστε ως φυλή πιο προσκολλημένοι στο ΕΓΩ παρά στο ΣΥΝΟΛΟ. Έτσι, όταν έρθει η ώρα που έχει επιτευχθεί ο στόχος ή είναι κοντά στο να γίνει, ο καθείς διαλέγει να απολαύσει την στιγμή ως στρατηγός που αξίζει περισσότερο από τον άλλον, παρά ως στρατιώτης που θα απολαύσει ισότιμα με τον κάθε συμμετέχοντα και θα συνεχίσει να δουλεύει για αυτό.

Είναι δύσκολο να αναφέρει κάποιος πώς θα επιτευχθεί η ενότητα ακριβώς λόγω αυτού του ισχυρού εγωιστικού στοιχείου που διαθέτει ο κάθε Έλληνας. Κατά την άποψη μου υπάρχει αντίδοτο. Λέγεται φιλότιμο και συνάδει με το στοιχείο των εθνικών ιδεωδών που αναφέρθηκε πιο πάνω. Η διάθεση συνεργασίας για την επίτευξη ενός εθνικού συνολικού στόχου που θα είναι εφικτός, ρεαλιστικός και δεν θα γίνει αντικείμενο καπηλείας μπορεί να δώσει τέτοια ώθηση στο Ελληνικό στοιχείο που να εκπλήξει ακόμα και εμάς τους ίδιους. Σημείο αναφοράς είναι τόσο οι Ολυμπιακοί αγώνες του 2004 και το πώς έγιναν (σ.σ. αντικείμενο καπηλείας δυστυχώς αργότερα) όσο και άλλα επιτεύγματα που χρειάστηκαν ομαδική εργασία προς επίτευξη ανώτερου σκοπού, προς όφελος αλλά και απόδοση τιμών προς όλους. Η συγκέντρωση ενός φύλου κάτω από σύστημα αξιών και θεσμών που δεν θα τον προδώσουν ποτέ, μπορεί να δημιουργήσει αυτοκρατορίες.

Η ενότητα μπορεί να επιτευχθεί σίγουρα για την Ελλάδα, όμως αυτό θα χρειαστεί ενέργειες που είναι δύσκολο να αποδεχτούμε και θα μας φέρουν προ ευθυνών για τις ατομικές πράξεις και σκέψεις μας σε σύγκριση με το βάρος μιας εθνικής αξίας. Αν επιτευχθεί, μπορεί να αποδώσει καρπούς και να μας φέρει σε πολύ καλύτερη θέση από μια προσαρμογή στην ισοπέδωση προς χάριν ομοιομορφίας. Πως μπορεί να γίνει;Παιδεία ( το Α και το Ω) με έμφαση στις Εθνικές αξίες που αφορούν τον Ελληνικό πολιτισμό, τα ήθη και τα έθιμα μας, ενώ παράλληλα θα πρέπει να δοθεί η ιστορία στις αντικειμενικές της διαστάσεις χωρίς «προσαρμογές» για ικανοποίηση τρίτων αλλά και ακραίων. Δυστυχώς η παιδεία μας πάντα γνώρισε την ιστορία μας , είτε ως κατηχητικό απολυταρχικών και ακραίων στοιχείων, είτε ως κολυμπήθρα ιδεολογίας κάποιων τυχάρπαστων τσαρλατάνων που ονειρεύονται ουτοπίες.

Η ιστορία ενός λαού είναι η άμεση σύνδεση με τις ρίζες του. Μια Ελλάδα με 5000 έτη ιστορίας έχει ρίζες σαν ένα αιωνόβιο δέντρο με δυνατότητα να ζήσει άλλο τόσο. Αν όμως εμείς απομακρυνθούμε από αυτή, ούτε ενότητα θα υπάρξει, ούτε μέλλον.

Ικανότητα αναγνώρισης και αναμονής και συνεργάτες με ικανότητες.

Η χώρα μας εδώ και καιρό έχει γίνει αντιληπτό πώς πορεύεται όπως της έρχονται οι καταστάσεις. Δηλαδή, ακολουθεί την ροή των πραγμάτων και λειτουργεί με τον κανόνα της αυθαίρετης δράσης και αντίδρασης, χωρίς σχεδιασμό με στόχους και ικανότητα επιμονής και αναμονής για να τους πετύχει.

Η ανάγκη για να δημιουργηθεί ένα σχέδιο που θα λειτουργήσει ως γνώμονας για το ποιες τακτικές και πώς θα τις εφαρμόσει ένας οργανισμός, είναι εκείνο το στοιχείο που μπορεί να δώσει πολλές φορές το πλεονέκτημα σε κάθε δράση. Αυτό, όμως, είναι μια συνέχεια των πρώτων τριών παραγόντων που θα αποτελέσουν και τις θεμελιώδεις κολώνες στήριξης. Ένα σύνολο σχεδίου τακτικών, που θα εξυπηρετήσει μια στρατηγική, μπορεί να αποδώσει κέρδη πάρα πολύ γρήγορα. Μικρά στην αρχή, πολύ μεγάλα στην συνέχεια. Όμως, αυτό για να γίνει θα πρέπει να επικοινωνηθεί προς τον πολίτη, έτσι ώστε να το νιώσει ως δικό του μέσα από τα εθνικά ιδεώδη.

Η προσπάθεια επικοινωνίας με απαραίτητες εξηγήσεις και διευκρινήσεις, είναι απαραίτητη, για να υπάρξει εξοικείωση από τον πολίτη, προς τις σχετικές μεθόδους της στρατηγικής, που θα πρέπει να είναι ειλικρινείς και χωρίς καπελώματα. Αυτό, ακόμα και αν στην αρχή είναι δύσκολο λόγω του, πιθανού, επίπονου χαρακτήρα τους, μπορεί να οδηγήσει με σύμπραξη και στήριξη τους από το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου καθώς θα αναγνωριστεί η σκοπιμότητα τους.

Ένα πρόσθετο στοιχείο για την πραγματοποίηση των στόχων αυτών, αλλά εξίσου σημαντικό, είναι η επιλογή και συμμετοχή ικανών ανθρώπων μέσα από ένα αξιοκρατικό πλαίσιο. Η δημιουργία ενός συνόλου τακτικών αλλά και η συνέχεια της εφαρμογής τους διαχρονικά από ένα σύνολο εξίσου ικανών ανθρώπων θα μπορεί να λειτουργήσει μακριά από πολιτικά οφέλη και μικροσκοπιμότητες. Τουλάχιστον, τόσο μακριά όσο χρειάζεται για να μην πληγεί ο ανώτερος στόχος της στρατηγικής της Ελλάδος. Αυτό μπορεί να γίνει με μια αξιοκρατική διαδικασία δημιουργίας αλλά και συντήρησης της ομάδας που θα είναι διαχρονική μεν, αλλά όσον αφορά την ομάδα πολύ μικρής χρονικής διάρκειας θητείας για κάθε μέλος της.

Η δημιουργία που θα οδηγήσει σε αυτή την πρώτη κλίμακα , αμέσως μετά μπορεί να γίνει οδηγός ανάπτυξης για την «πρόσληψη» συνεργατών που θα φέρνουν εις πέρας τις όποιες εκβάσεις υπάρξουν σε όποιο επίπεδο, προσπαθώντας τα μέγιστα για την επίτευξη του εθνικού σχεδίου στρατηγικής και των στόχων του μέσα στην σύντομη θητεία τους, καθώς πλέον θα είναι οικειοποιημένα και από τους ίδιους ως απαιτητά και αναγκαία, ανεξαρτήτων παρεκκλίσεων και πειρασμών που, σίγουρα δυστυχώς, θα υπάρξουν. Συνεργάτες που θα γνωρίζουν τις τακτικές για την επίτευξη της στρατηγικής και θα είναι ικανοί δημιουργικά να αναπτύξουν και ένα νέο μείγμα τακτικών με γνώμονα την επιτυχία της στρατηγικής της χώρας. Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Αξιοκρατία! Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό πώς σχεδόν όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πολύ καλά όταν κερδίζουν κάτι με την αξία τους και νιώθουν διπλά καταξιωμένοι όταν αυτό γίνεται αναγνωρίσιμο και αποδεκτό από όλους. Επίσης, σημαντικό είναι να υπάρξει τιμωρία για εκείνους που θα θελήσουν να παρεκκλίνουν των παραπάνω. Η τιμωρία πρέπει να είναι παραδειγματική και χωρίς καμία επιείκεια. Εργαλείο για αυτό πρέπει πάντα να είναι ο νόμος που θα είναι αποδεκτός και σεβαστός από τον πρώτο ως τον τελευταίο πολίτη χωρίς παρερμηνείες βάση προσωπικών συμφερόντων. Αν αυτό δεν τηρηθεί όλο το σύστημα των 5 αρχών της στρατηγικής θα καταρρεύσει.

Επίλογος.

Είναι σίγουρο πώς διαβάζοντας κάποιος το παραπάνω κείμενο είτε θα μειδιάσει, είτε θα κάνει χρήση άλλων εκφράσεων καθώς ως έθνος και φυλή έχουμε δυστυχώς χάσει εδώ και καιρό την ικανότητα κρίσης και αντίληψης προς όφελος του έτοιμου και πρόσκαιρου ατομικού συμφέροντος, θεωρώντας ως δεδομένο πώς η σημερινή κατάσταση της χώρας μας είναι κάτι μη ανατρέψιμο και φυσιολογικό. Το μόνο που θα αναφέρω ως προσβολή του προηγούμενου σκεπτικού είναι πώς η μη ύπαρξη μακρόπνοης στρατηγικής της χώρας, αν ήταν δεδομένο και φυσιολογικό στοιχείο της Ελλάδος, θα μας οδηγούσε ιστορικά στο μιλήσουμε κάποια στιγμή Περσικά, είτε Τουρκικά ή πιθανόν Ιταλικά, καθώς ιστορικά όλες οι ανατροπές και οι επιτυχίες του λαού μας έγιναν βάση πλαισίου στρατηγικής ατόμων που διήρκεσαν δυστυχώς όσο διήρκεσε και η εξουσία και επιρροή τους πάνω στον Ελληνικό λαό.

Είναι σημαντικό να γίνει αντιληπτό πώς η στρατηγική μιας χώρας είναι αναγκαία για την ενότητα του Ελληνικού φύλου καθώς και την επιβολή του εθνικού συστήματος αξιών ως «συνεκτική λάσπη» μεταξύ του ατομικού ΕΓΩ και του συνόλου συνείδησης των Ελλήνων. Η Ελλάδα σήμερα επιβάλλεται να έχει ξανά στρατηγική, που για πρώτη φορά όμως, ας ελπίζουμε, πώς θα είναι φτιαγμένη για πολλά χρόνια και όχι όσο θα ζήσει ο εμπνευστής της.


Ο Αλέξανδρος Νίκλαν είναι σύμβουλος θεμάτων ασφαλείας με πολυετή εμπειρία στον χώρο της ασφάλειας και ανάλυσης πληροφορίας. Έχει εξειδίκευση και πιστοποιήσεις στον χώρο ασφαλείας . Έχει εκπαίδευση στο θέμα της τρομοκρατίας μέσω προγραμμάτων του Maryland (START) University, USA και του Leiden University, Holland. Έχει επίσης εκπαίδευση σε θέματα ανάλυσης συγκρούσεων και διεθνούς ασφαλείας μέσω των Πανεπιστημίων του Τόκυο και του Τέλ Αβίβ. Γνωρίζει Αγγλικά και εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα επιχειρήσεων ως ιδιοκτήτης του IISCA security group. Έχει πλήθος δημοσιεύσεων σε θέματα εσωτερικής και διεθνούς ασφαλείας.


(Το κείμενο προέρχεται από το επετειακό τεύχος δύο ετών του Geopolitics & Daily News)


geopolitics.com.gr 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...