Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

SpaceSonic: Μια εταιρία που απογειώνει… το νομό Τρικάλων - Με έδρα την Πηνειάδα κατακτά αγορές σε όλο τον κόσμο


«Space Sonic». Όταν διαβάζει ή ακούει κανείς το όνομα, θεωρεί πως έχει να κάνει με κάποια εταιρεία αεροναυπηγικής με έδρα κάπου στο Κανάβεραλ των ΗΠΑ ή αν θέλετε σε κάποια χώρα του εξωτερικού με προηγμένη τεχνολογία στο αντικείμενο αυτό. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν πιστεύει πως έχει την έδρα στην ΠΗΝΕΙΑΔΑ Τρικάλων, που όμως απλώνει… τα φτερά της σε όλο τον κόσμο.

Μέχρι πριν λίγες μέρες τη γνώριζαν ελάχιστοι Τρικαλινοί, έφτασε όμως ένα επίτευγμά της να την κάνει γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Μια εταιρία που έχει μέχρι τώρα κατασκευάσει από εξαρτήματα πυραύλων μέχρι, μέχρι και εμφυτεύματα σπονδυλικής στήλης. Τελευταίο της όμως δημιούργημα που πραγματικά την… απογείωσε, είναι το Πολιτικό Μη-επανδρωμένο Αερόχημα HCUAV RX-1, το πρώτο ελληνικής παραγωγής σε τέτοια κλίμακα.

Βρεθήκαμε στην Πηνειάδα και μιλήσαμε με τον Κώστα Τσούπο Γενικό μάνατζερ, Μηχ/γο – Μηχ/κό της Space Sonic.

tsoupos
Συνέντευξη στον Χρήστο Κοντό

Καταρχήν πότε ιδρύθηκε η εταιρεία;

Η Spacesonic ιδρύθηκε το 2007 και είναι συνέχεια της παλιάς εταιρείας που λειτουργούσε από το 1975, αρχικά μέσα στο χωριό και μετά μεταφερθήκαμε λίγο πιο έξω. Είναι η συνέχεια των παιδιών, των ιδρυτών της εταιρείας, να το πούμε έτσι.

Ασχολούταν με μέταλλα ουσιαστικά.

Ασχολούταν με κατεργασίες μετάλλων και κατασκευή οποιουδήποτε μεταλλικού εξαρτήματος.

Πως σας ήρθε η ιδέα να είστε στο χώρο των νέων τεχνολογιών, της επιστήμης, της υψηλής τεχνολογίας πλέον.

Η εταιρεία δεν είναι ένα απλό μηχανουργείο, είναι ένα σύγχρονο μηχανουργείο που κάνουμε μηχανουργικά μεν εξαρτήματα, αλλά υψηλής ακρίβειας. Έχουμε συνεργαστεί με εταιρείες στην υβριδική βιομηχανία, όπως είναι η Intracom Defense Electronics, έχουμε κάνει ιατροτεχνολογικά εξαρτήματα, όπως είναι εμφυτεύματα της σπονδυλικής στήλης. Επειδή πολλοί δεν ξέρουν τι είναι η ακρίβεια, δηλαδή εμείς λέμε άμα πάρουμε την τρίχα και την κόψουμε στα δέκα και πάρουμε το ένα, είμαστε καλά. Μπορούμε να το πετύχουμε. Για τέτοιες ακρίβειες μιλάμε.

Τώρα πως προέκυψε η συνεργασία με το αεροπλάνο. Υπήρχε μία πρόταση από τρία Πανεπιστήμια και τρείς εταιρείες, που εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Συνεργασίας 2011, που επιδοτούνταν από το ΕΣΠΑ. Μία από τις τρεις εταιρείες που θα έκανε την κατασκευή του αεροπλάνου, αποχώρησε πριν καν ξεκινήσει το πρόγραμμα, και το πρόγραμμα έμεινε μετέωρο. Μέσω γνωστών ήρθε σε επαφή ο συντονιστής που ήταν το ΑΠΘ με εμάς και αναλάβαμε, χωρίς να ξέρουμε σε τι μπλέκουμε και τι χρειάζεται να κάνουμε, την κατασκευή.

Θα σταματήσω λίγο στην εταιρεία και θα συνεχίσουμε. Γιατί Πηνειάδα και όχι Αττική, Αθήνα;

Ο ιδρυτής της εταιρείας έφυγε το 1960 με την μετανάστευση, η καταγωγή του ήταν από την Πηνειάδα και πήγε στην Γερμανία, από εκεί πήγε στον Καναδά, από τον Καναδά στις Ηνωμένες Πολιτείες και ξαναήρθε πίσω στην Πηνειάδα και ξεκίνησε από τότε το μηχανουργείο. Έτσι προέκυψε η Πηνειάδα. Και εμείς είμαστε η δεύτερη γενιά.

http://energospolitis.gr/wp-content/uploads/2016/09/makri.jpg


http://energospolitis.gr/wp-content/uploads/2016/09/DSC_0205-1.jpg

 http://energospolitis.gr/wp-content/uploads/2016/09/DSC_0202-1.jpg

 http://energospolitis.gr/wp-content/uploads/2016/09/DSC_0202-1.jpg

 

 http://energospolitis.gr/wp-content/uploads/2016/09/14328948_1068277069894917_601093189_n.jpg
Είναι πρόβλημα να λειτουργεί μια τέτοια επιχείρηση στην περιφέρεια;

Πρόβλημα μόνο ότι είσαι εκτός πεδίου αποφάσεων. Εγώ είμαι στην εταιρεία από το 1990. Να φέρω μερικά παραδείγματα το τί έχω ακούσει να μου λένε. Καλοί είστε αλλά είστε μακριά. Το μακριά ήταν Αθήνα-Πηνειάδα. Θεωρώ ότι όταν είσαι οργανωμένος σωστά και κάνεις καλά την δουλειά σου, η Πηνειάδα δεν είναι πρόβλημα. Γιατί η Πηνειάδα που είναι; Είναι 20 χιλιόμετρα από την Λάρισα, και άλλα 20 από τα Τρίκαλα. Δηλαδή τι σε εμποδίζει; Δουλεύαμε 20 χρόνια με τη SIEMENS, και κάθε Παρασκευή έφευγε νταλίκα. Άρα δεν θεωρώ ότι είναι πρόβλημα η Πηνειάδα ή το σώνει και καλά να πας Αθήνα. Είχαμε τα προβλήματα τα γνωστά της επαρχίας, με θέμα τηλεφώνου, με θέμα ίντερνετ, εντάξει, κάναμε υπομονή, λυθήκανε κάποια στιγμή.

Γραφειοκρατία αντιμετωπίζετε εδώ στην περιοχή;

Η γραφειοκρατία είναι εθνικό σπορ. Δεν είναι μόνο της επαρχίας.

Τί κατασκευάζει η εταιρεία;

Η εταιρεία τα τελευταία χρόνια κατασκευάζει σαν προϊόν δικό της, στον αγροτικό τομέα, ελαιοραβδιστικά. Έχουμε τρία μοντέλα που κατασκευάζουμε. Αυτό είναι προϊόν της εταιρείας, το οποίο έχει σχεδιαστεί και κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου, από τα μηχανικά μέρη μέχρι τα ηλεκτρονικά μέρη, γιατί δουλεύουν με μπαταρία και έχουμε κατασκευάσει και τον ελεγκτή του μοτέρ, από εμάς.

Τα άλλα που μπορούμε να κατασκευάσουμε είναι οτιδήποτε μηχανουργικό εξάρτημα μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Από ένα αντικείμενο, αυτοκίνητου μέχρι τι μπορεί να φανταστεί κάποιος. Κατασκευάσαμε από ελεγκτές πυραύλων, μέχρι εμφυτεύματα σπονδυλικής στήλης.

Για να κλείσουμε λίγο με την εταιρεία να πάμε στο αερόχημα. Πόσα άτομα απασχολείτε;

Αυτή τη στιγμή δέκα συν το διοικητικό προσωπικό. Δεκαπέντε άτομα.

Πάμε λίγο στο αεροπλάνο. Τι δυσκολίες συναντήσατε;

Δυσκολίες, ήτανε ένας χώρος άγνωστος εκείνη την εποχή για εμάς, γιατί δεν είχαμε κάνει τίποτα όσον αφορά τα σύνθετα υλικά. Υπήρχε πρόβλημα και στην προμήθεια των υλικών και στην τεχνογνωσία. Το πως θα το δουλέψεις, πως θα το κάνεις, πως θα το ψήσεις, θα το κατεργαστείς. Πήρε κάποιο χρόνο, τα μάθαμε. Εκτός αυτού, είχαμε κι άλλο πρόβλημα, υπήρχε μεγάλη πίεση χρόνου, στο να παραδοθεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Και πόσο μάλιστα όταν δεν είχε ξαναγίνει κάτι παρόμοιο. Υπήρχαν και οι σχεδιαστικές ατέλειες, χωρίς να θέλω να ρίξω ευθύνες σε αυτούς που το σχεδιάσανε, απλώς ανέλαβε το Πανεπιστήμιο, είναι κάποια άτομα τα οποία δεν έχουν μπει σε παραγωγή, οπότε όποιος δεν έχει δουλέψει σε παραγωγή δεν ξέρει το πως βγαίνει κάτι. Το να πάω να σχεδιάσω κάτι στο σχεδιαστικό πρόγραμμα, σχεδιάζω τα πάντα. Με την εμπειρία προσπαθήσαμε να αποφύγουμε τα λάθη αυτά.

Να ρωτήσω μιας και το αναφέραμε, τον Κώστα Τσούπο που ανέλαβε το 1990, και φαντάζομαι και πριν μέσα στο μηχανουργείο ήσασταν. Πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα με την τεχνολογία στον τομέα σας;

Αρκετά. Και από τότε, η παλιά η εταιρεία δούλευε με υπολογιστή, πήρε το πρώτο αυτόματο το 1881, πρέπει να ήταν το πρώτο που ήρθε στην Ελλάδα. Αυτόματο μηχάνημα εννοούμε προγραμματισμό μέσω κομπιούτερ. Δεν έχουν αλλάξει πάρα πολλά, να το πω όσον αφορά τις κατεργασίες, γιατί οι κατεργασίες είναι μια εμπειρία ζωής. Το να ξέρεις πως να κατεργαστείς κάποιο μέταλλο, δεν μαθαίνεται πουθενά. Όποιος να σου πει κάνε αυτό ή κάνε το άλλο, γιατί υπάρχουνε διάφορες εταιρείες που πουλάνε προϊόντα κοπής μετάλλων, όλα είναι θεωρητικά. Μόνος σου θα πρέπει να ξέρεις, από την εμπειρία, το τι θα κάνεις και πως θα το κάνεις.

Και συνεπώς φαντάζομαι υπάρχουν νέα μέταλλα, όπως ανθροκονήματα…

Υπάρχουνε νέες τεχνολογίες μετάλλων και σύνθετων υλικών που πλέον πάμε στο πιο ελαφρύ, να έχουμε τις ίδιες μηχανικές ιδιότητες με λιγότερο βάρος. Εκεί αποδίδονται τα νέα σύνθετα υλικά.

Πάμε λίγο στο αερόχημα όπως το λέτε. Εσείς κατασκευάσατε το μηχανικό μέρος;

Όλο το κουφάρι. Το κουφάρι, τα φτερά, τα πάντα. Όσο και να λες ότι θα πετάξει, αν δεν το δεις να πετάει πάντα υπάρχει ένα μικρό ποσοστό που λες αν κάτι δεν πάει καλά; Τι γίνεται;

Η πρώτη πτήση που έχουμε, ποια είναι;

Η πρώτη πτήση έγινε πριν ένα μήνα περίπου στο αεροδρόμιο Μυρίνης, στην Καρδίτσα.

Οπότε είναι όλα τοπικά, ακόμα και το αεροδρόμιο.

Βέβαια, το αεροδρόμιο είπαμε, θα είναι το επίσημο αεροδρόμιο των δοκιμών.

Από εδώ και πέρα, την προοπτική πως την βλέπετε. Μπορεί ένα τέτοιο αερόχημα να μπει σε μαζική παραγωγή; Για παραγγελίες στο στρατό, τους δήμους;

Βάση των προτύπων της NASA που καθιερώνει τα βήματα τα οποία πρέπει να γίνουν σε ένα προϊόν, από το πειραματικό στάδιο στο να γίνει τελικό προϊόν, με μέγιστο το 8-9, εμείς αυτή τη στιγμή είμαστε στο 5 με 6. Τι σημαίνει τελικό προϊόν; Τελικό προϊόν σημαίνει ότι έχω ένα προϊόν το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορώ να το επιδείξω σε οποιονδήποτε μου το ζητήσει. Εμείς αυτή τη στιγμή απλώς κάναμε μια πτήση. Για να το συνεχίσεις θα πρέπει να εμπλακούν πλέον οι εταιρείες εκτός του Πανεπιστημίου. Τα Πανεπιστήμια όπως ήταν δομημένο το πρόγραμμα, ο κάθε εταίρος έχει κρατήσει σαν πνευματικό δικαίωμα την εργασία που έχει βάλει πάνω στο αεροπλάνο, άρα για να το συνεχίσεις και να το κάνεις ένα τελικό προϊόν, θα πρέπει να εμπλακούν οι εταιρείες, γιατί τα Πανεπιστήμια δεν μπορούν να έχουν επιχειρηματική δραστηριότητα. Θα τους αναλογεί κάποιο ποσοστό επί των πωλήσεων ή επί των κερδών, θα τα βρούμε με τα Πανεπιστήμια, οπότε η εμπλοκή είναι δικιά μας και της Intracom Defense Electronics γιατί έχει το πεδίο και την αγορά για να το προωθήσει. Έχουν εκφράσει πάρα πολλοί φορείς ενδιαφέρον, κυρίως για έλεγχο πυρκαγιών. Δασαρχεία και διάφοροι Δήμοι, όπου έχουνε πρόβλημα με πυρκαγιές. Θα δούμε πως θα εξελιχθεί η κατάσταση.

Πόσο μπορεί να είναι το κόστος πώλησης όταν πλέον φτάσει στα 8-9 % που λέτε;

Εκεί εξαρτάται από πολλά πράγματα. Θεωρώ ότι θα είμαστε πολύ πιο κάτω από αυτά που θα μπορούσε να πάρει το Ελληνικό Δημόσιο να το αγοράσει από το εξωτερικό. Και στις δυνατότητες θα είμαστε καλύτεροι.

Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά το ελληνικό δημόσιο θα στηρίξει μια κατάσταση. 


energospolitis.gr
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...