Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Ο Χριστός σταμάτησε στους Έλληνες


Ξέρεις, αγαπητέ μου φίλε Λευτέρη Πανούση, διαβάζοντας τα όσα γράφεις, ένοιωσα για πρώτη φορά, πως  δεν υπάρχει ούτε Χριστιανισμός, ούτε Ορθοδοξία, στην πλειοψηφία των "ελλήνων"... 

Ένοιωσα ... ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ... ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ από εκείνους που τολμούν να φορούν τα ράσα, σαν εκπρόσωποί ΤΟΥ.
Ένοιωσα πως τούτος ο λαός, ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ πρώτα από τους "εκπροσώπους" ΤΟΥ, και μετά από τους πολιτικούς του...
Ένοιωσα, πως αυτός ο συρφετός που εκκλησιάζεται, στην πλειοψηφία του, δεν είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ούτε ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ, ούτε ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ.
Είναι κάτοικος των ΓΟΜΟΡΩΝ και των ΣΟΔΟΜΩΝ. ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ, ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ, σαν τους μεγαλοκοιλούδες  τους "ιερείς" , όχι του Χριστού, αλλά του ΔΙΑΒΟΛΟΥ.
Σπάνια πια να βρεις ΙΕΡΕΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟ και ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ... ΣΠΑΝΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟ...
Κι αυτοί οι λίγοι που απέμειναν ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ίσως θα πρέπει να διανύησουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να ασπαστούν με ταπεινότητα και ευλάβεια το χέρι ενός ΙΕΡΕΑ...
Τα βλέπεις, παπα-Νικόλα; Ξέρω πως θα το διαβάσεις...εκεί, σ' εκείνο το όμορφο βορειοπελαγίτικο νησί... κοντά στη Θράκη...
Ξέρω πως θα το διαβάσουν και οι μοναχοί, της Ιεράς Μονής Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στην Ναύπακτο... κι εκείνοι οι  ηρωικοί Εσφιγμενήτες...κι ο παπα-Νικόλας Μανώλης, που τον διώκει  ο Άνθιμος Θεσσαλονίκης... κι ο παπα-Ηλίας Υφαντής... και κάποιοι λίγοι ακόμα...
 
Σας παρακαλώ, κρατείστε... τουλάχιστον να προσεύχεστε εσείς... με την βαθιά αληθινή Χριστιανική, Ορθόδοξη πίστη σας...

Ίσως σας ακούσει ο Χριστός και έρθει κοντά στους ΕΛΛΗΝΕΣ, για ν' ανοίξει την αγκαλιά ΤΟΥ και να δώσει την ευλογία ΤΟΥ. Ίσως γενεί το θαύμα...




Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Λευτέρη, υπάρχουν φίλοι... μην τους ξεχνάς... φίλοι που θα μοιραστούν μαζί σου, αγάπη και ότι μπορούν για να σε στηρίξουν.
Υ.Γ.2. Σκέπτομαι, αυτό το κείμενο, να το κρατήσω στην κορυφή, για καιρό...






 Γράφει ο

Οκτώβριος του 2016 - μια μουντή ημέρα...
Βρίσκομαι στον πρόναο της εκκλησιάς, στην πρώην συνοικία Γκύζη [νυν Μιρά Τίρανα]
Η ωρα είναι εννέα το πρωί. Αισθητή η ψύχρα. Το φθινόπωρο απειλεί ήδη τους ανέστιους Έλληνες, που νιώθουν να παγώνουν τα όνειρα τους, στα παγκάκια και στα υπόστεγα... 
[Και λέγω ανέστιους Έλληνες, διότι ανέστιοι αλλοδαποί δεν υπάρχουν...]



Ο παπάς της υπηρεσίας ψάλλει την πρωινή προσευχή.
Μερικές ευλαβικές χριστιανές τον περιμένουν να τελειώσει, για να λάβουν τη ευχή του.
Εγώ τον περιμένω, για να του υποβάλλω τα χαρτιά μου, ώστε να με ελεήσει η ορθόδοξη εκκλησία, με ένα "δέμα τρόφιμα" τον μήνα.
Ώστε να μην ψοφήσω από την πείνα...
[Χαρτιά για ελεημοσύνη{!} υποβάλλουν μόνον οι Έλληνες. Οι λαθρέποικοι θεωρούνται a-priori συνδικαιούχοι του πλούτου της ορθοδοξίας - τον οποίον βεβαίως τον δημιούργησαν και τον αυγατίζουν οι Έλληνες]

Στα στασίδια βαριοκοιμάται ένα ανθρώπινο πλάσμα, απροσδιορίστου φύλου. Το ροχαλητό της κρατάει ακομπανιαμέντο στην κελαρυστή φωνή του παπά.
Μια μεσόκοπη χριστιανή πλησιάζει το "πλάσμα" και το σκουντάει για να ξυπνήσει
- Άνοιξε τα ματια σου... Εδω δεν ειναι τοπος για χουζουρι!  
Η γυναίκα [τελικά πρόκειται μάλλον για γυναίκα] μισανοίγει τα μάτια, ρίχνει μια κουρασμένη ματιά τριγυρω της και ξαναπέφτει βαριά στον λήθαργο της - που κάποιοι τον αποκαλουν ύπνο.
Φαίνεται τόσο αποκαμωμενη, ωστε ακομα και αν κατεβαινε αυτοπροσωπως ο Αρχιεπίσκοπος και την αφόριζε, αυτή πάλι θα συνέχιζε τον βαθύ ύπνο της. 
Στα όνειρα μας, βλέπετε δεν υπάρχουν αμαρτίες...

Ο παπάς τελειώνει με την σύντομη πρωινή προσευχή. Οι καλές χριστιανές του δείχνουν την αποκοιμισμένη γυναίκα. Τη σκουντάει για να την ξυπνήσει.
Μια χριστιανή του προσφέρει οινόπνευμα για να πλύνει τα χέρια του, επειδή την άγγιξε...
Η αθλιότητα είναι κολλητική...

Ο παπάς τη ρωτάει τι γυρεύει εκεί...
Του απαντάει με κόπο, πως κρυώνει και δεν μπορεί να κοιμηθεί στον δρόμο. Η φωνή της είναι σπασμένη αλλά τα Ελληνικά της λαμπρά. Φως-φανάρι ότι είναι Ελληνίδα.
- Γιατί δεν πας σπίτι σου, την ξαναρωταει ο ιερέας
- Δεν έχω σπίτι... Μου το κατάσχεσε η εφορία!
Ο παπάς και οι χριστιανές σταυροκοπιούνται!
Η γυναίκα προσπαθεί να κρατήσει το κεφάλι της ορθό, με πολύ κόπο.
Κάτι ψιθυρίζει στον παπά κι αυτός αναγκάζεται να σκύψει για να την ακούσει...
- Μια κουβέρτα, παππούλη... Μια κουβέρτα ζητάω - γιατί αρχίζουν τα κρύα! Μια κουβερτα - για όνομα του Χριστού
[Και της Ελλάδας, θα πρόσθετα εγώ...]

Μια κουβέρτα, Λοιπόν αδέρφια μου.
Μια κουβέρτα για μια Ελληνίδα, που ακριβως επειδή είναι Ελληνίδα, έχει προγραφεί για να ψοφήσει στους δρόμους.
Γιατί αν ήταν αλβανοκογκολέζα, θα βρίσκονταν τώρα στο χοτ σποτ της, με 38 ΜΚΟ να τις κουβαλλανε όσες κουβέρτες γουσταρε.
Μια κουβέρτα, ρε πούστη μου.
Μια κουβέρτα μοναχά! Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο...

Κι όμως... Δεν βρέθηκε αυτη η γαμημενη η κουβερτα! Και να σας πω και κάτι ακόμα; Δεν βρέθηκε και κανένας, να πει, να τρέξουν να ψάξουν για μία κουβέρτα. Και πού; Σε έναν ναό, στον οποίο κάθε λίγο και λιγάκι γίνεται μάζωξη ειδών πρώτης ανάγκης, για να δοθούν λέει στα "προσφυγόπουλα!" Κι εκεί αδερφέ μου, φέρνουν και κουβέρτες και παπλώματα και παπούτσια και παλτά και υπνόσακους κι ότι βάνει ο νους σου. Για τα κακόμοιρα τα προσφυγόπουλα... Δηλαδή για τη νέα γενιά των λαθροεισβολέων, που προορίζονται να εξαφανίσουν τον Ελληνισμό. Κι οι παπάδες πρώτοι το αναγγέλουν από του άμβωνος, μαζί με την επίφοβη προτροπή:  "αν θέλετε να σώσετε τις ψυχές σας, φέρτε βοήθεια για τους αλλόθρησκους και τους αλλοεθνείς!"  Σκατά... Ο Χριστός ρε πούστη μου, φαίνεται ότι σταμάτησε στους Έλληνες...
Ναι - στον σταυρό που σας καμω... Η ορθοδοξη εκκλησια αρνηθηκε να δωσει μια κουβερτα - ή έστω να τρεξει να ψαξει για μια ψωροκουβερτα...
Μαλιστα κυρια μου...
Στ' ορκίζομαι στον σταυρο που πεταξε ο Αρχιεπισκοπος της ελληνικης ορθοδοξιας, για να παει να χαριεντιστει με τους μουσουλμανους λαθρεποικους.
Κι εμενα δεν με λενε Ιερωνυμο...
Εγώ τον σεβομαι τον σταυρό, αδερφε μου...





Η γυναικα λοιπόν εφυγε χωρις δευτερη κουβεντα. Με το κεφαλι σκυφτο, οπως οι θανατοποινίτες. Αρνηθηκε ακομα και το πιατο με τα ροβυθια, που της προτεινε ο παπας, μαλλον για να την ξεφορτωθει.

Κι ένας περίλυπος Χριστος, παρακολουθούσε ανήμπορος πίσω από την εικόνα του.
Κι όμως αυτόν τον Χριστό, παπά μου, Έλληνες τον ζωγράφισαν και Ελληνική πέρα ως πέρα είναι η τεχνοτροπία όλων των εικόνων, όλων των ναών σου.
Και Έλληνες έχυσαν το αίμα τους παπά μου, για να προστατεύσουν την ορθοδοξία από τους τουρκομογγόλους, που θα την είχαν εξαφανίσει [και μαζί μ' αυτήν και σένα...]
Και προπαντός παπά μου, στη γλώσσα μας, την Ελληνική, γράφτηκαν τα ευαγγέλια σου.
Φαίνεται όμως παπά μου ότι ο δικός σου Χριστός, σταματησε στους Ελληνες!

Ο Ελληνισμός και η ορθοδοξία, σεβαστοί μου μεταναστολάγνοι ιερείς, βαδίζουν αιωνες τωρα στην ιστορια τους, πιασμενοι χερι-χερι.
Κι αν δεν είχαν χυθεί ποτάμια Ελληνικό αίμα για να προασπίσουν την ορθοδοξία, τώρα μπορεί να ήσασταν, είτε υπάλληλοι του Πάπα, είτε γιουσουφάκια των τουρκομογγόλων.
Κι είναι αλήθεια και το αναγνωρίζουμε εμείς οι Έλληνες, πως το κρυφό σχολειό, αποτελεί συνεισφορά της ορθοδοξίας στη διατήρηση του Ελληνισμού, όπως και ο Παπαφλέσσας, αποτελεί φάρο για το πως θα έπρεπε να αγωνίζονται οι ορθόδοξοι ιερείς, για την ελευθερία και τη προκοπή του Γένους μας.

Γιατί αν πεθάνει ο Ελληνισμός, άγιοι ισλαμολάγνοι πατέρες μας, κι εσείς και η ορθοδοξία θα σβήσουν μαζί του!
Εξόν και αν νομίζετε ότι οι ημιπαράφρονες ιμάμηδες θα σας αφήσουν να αλωνίζετε στα κατακτημένα εδάφη τους...
Μαχαίρι ρε θα σας περάσουν όλους σας και θα το αξίζετε κιόλας...





Τώρα λοιπόν, που ο Ελληνισμός έχει τεθεί υπό διωγμόν, τώρα πιο πολύ από κάθε άλλη ιστορική στιγμή, η ορθοδοξία πρέπει να συνδράμει τους Έλληνες, ώστε να μην εξαφανιστούν από προσώπου γης.    

Όχι από ελεημοσύνη, σεβαστό μου παπαδαριό.
Αλλά από ιστορικό και εθνικό χρέος.
Κι εμείς οι Έλληνες δεν ερχόμαστε στους ορθόδοξους ναούς μας, για να σας ζητήσουμε ένα πιάτο φαϊ, ωσάν τους επαίτες.
Ερχόμαστε με το θάρρος και το δίκιο του κτήτορος - διότι εμείς και οι ωραίοι νεκροί μας, με το αίμα μας και με τους αγώνες μας, χτίσαμε και τους ναούς μας και την Ορθόδοξη την Πίστη μας και τα προστατεύσαμε από τις ορδές των βαρβάρων.

Στον Αφρικανό, στον Μογγόλο, στον Αλβανό και σ' όποιον άλλον αλλόθρησκο ή αλλοεθνή, εσύ ελληνορθόδοξε ιερέα, δώσε ότι σου λέγει η χριστιανική σου πίστη, ως έλεος.
Σε μένα τον Έλληνα, παπά μου, δεν θα δώκεις ελεημοσύνη [δεν τη δέχομαι άλλωστε ως ελεημοσύνη...]
Σε μένα τον Έλληνα, εσύ παπά Έλληνα, θέλω να δώκεις από εθνικό χρέος.
Για να με κρατήσεις σήμερα ζωντανό, ώστε να σε κρατήσω κι εγώ αύριο, κύριο στην εκκλησιά σου, όπως κάναμε οι δυο μαζί, τόσους αιώνες...

Γιατί αν νομίζεις ότι ο Χριστός σταμάτησε στους Έλληνες, επειδή έτσι σου λέγει η ηγεσία σου [που έβγανε τον σταυρό] έχεις μεγάλο λάθος παπά μου.
Και όταν το καταλάβεις στο άμεσο μέλλον, από τις εκκλησιές που θα λεηλατούν οι αλλόθρησκοι και οι αλλοεθνείς, θα είναι πολύ αργά πια και για σένα και για την  ορθοδοξία...





Α, και να μην το ξεχάσω...
Η ορθόδοξη εκκλησία με "έκοψε" από την παροχή επισιτιστικής βοήθειας.
Επειδή λέει δεν ανήκα στην ενορία της εκκλησιάς στην οποία απευθύνθηκα και στην οποία επί έτη πολλά προσέρχομαι όταν νιώθω την ανάγκη να προσευχηθώ!
Λες και από τους Γύφτους ή από τους Αλβανούς ή από τους μαύρους που σιτίζει κανονικότατα, ζητάει χαρτιά [ποια χαρτιά να εχουν οι αλβανόγυφτοι και ποια ενορία να εχουν οι μουσουλμανοι;]
Όσο για την ενορία στην οποία με παρέπεμεψε κι εκεί, με τη σειρά τους, με παρέπεμπαν από τον Άννα στον Καϊάφα, μέχρι που βαρέθηκα να τους παρακαλάω...

Υποκρισίες και φαρισαϊσμοί!
Το μόνο πρόβλημα μας αδέρφια μου, είναι ότι είμεθα Ελληνες!
Κι όπως σας είπα, ο Χριστός  [για την εκκλησία του μακαριότατου Ιερώνυμου] σταματησε στους Ελληνες...


Σημαντικότατη σημείωσις

Συλλογιέμαι το κείμενο αυτό να το κοινοποιήσω στην Αρχιεπισκοπή και στον Ναό του Αγίου Ελευθερίου, Γκύζη.
Εξόν και αν κάποιος αναγνωστης, με προλάβει...
Το μονο που με συγκρατει [προς το παρον] ειναι οτι στον συγκεκριμενο τουλαχιστον Ναο, υπηρετουν και Ιερεις που ειναι αξιοι Ελληνες.

Α, και δεν θέλω αμφισβητήσεις. 
Όλα οσα γραφω εδω ειναι προσωπικα βιωματα και ουχί μυθοπλασίες.
Κι οσο για τη γυναικα με την κουβερτα, δεν γνωριζω ποια ειναι, γνωριζω ομως και τον παπα και τον ναό, στον οποίο συνεβη το περιστατικο, διότι ημουν μπροστα, οταν συνεβησαν ετούτα ολα...

Παντως, σκεφθειτε το λιγακι, οταν θα ξαναπατε σε κανενα σουπερ μαρκετ και αντικρυσετε εκεινο το καλαθακι της αρχιεπισκοπης. Ισως τα αγαθα που θα ριξετε εκει μεσα, να πανε ολα [ανεξαιρετως] για την ενισχυση των αγαπητων μας λαθροεισβολεων, που δεν θα αφησουν τιποτα ορθιο στην Ελλαδα...  

Λευτερης Πανουσης







Πηγή


attikanea.blogspot.gr 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...