Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Σαν τον Σίσυφο..

http://4.bp.blogspot.com/-iC0YYV7nvSk/UF1UsK3gt9I/AAAAAAAAQFs/xBi3nR5X_1Y/s1600/interesni_kazki3-300x225.jpg

Γράφει η Στεφανία Λυγερού: 

Είναι η πολλοστή φορά στη ζωή μου που περνάω μία σύχρηστη κατάσταση και ρωτάω "για ποιον λόγο έπρεπε αυτό να το περάσω, να καταλάβω τι που δεν ήξερα";
ΑΤΑΡΑΞΙΑ.....
Μου ήρθε μόλις, δεν έχει καν σταθεί οπότε καμία σχέση με την αυτή αίσθηση δεν έχω. Ξέρω όμως ότι είναι η ανώτερη των καταστάσεων. Αταραξία με την έννοια όχι της αδιαφορίας ούτε της αναισθησίας, αλλά με αυτήν που τίποτα δεν σε βάλλει.
Σου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό γιατί -ενώ ξέρεις-, όταν κάποιος κάνει μαλακία, εσύ στεναχωριέσαι ή θυμώνεις;

Γιατί ο άνθρωπος είναι άνθρωπος φίλε μου. Δεν γίνεται, παρότι ξέρω ότι πρέπει να αφήσω τον γιο μου πχ να φάει στη μάπα το πρόβλημα που δημιούργησε, και ξέρω ότι είναι το τελείως σωστό και για να το λύσει αλλά και για να σταθεί στα πόδια του, δεν γίνεται να μην πονάω, δεν γίνεται να μην θέλω να τον βοηθήσω.
Είχα διαβάσει παλιά έναν μύθο που μου έμεινε στην καρδιά. Αυτόν με το γέροντα και το άλογο, που μια μέρα το 'σκασε και οι γείτονες έτρεξαν να τον συλλυπηθούν. Αυτός ατάραχος ρώτησε "πού το ξέρετε ότι είναι για κακό;" Μετά από κάποιες μέρες γυρνάει το άλογο και φέρνει μαζί του κι άλλα ατίθασα άλογα. Πάλι οι γείτονες, αυτή τη φορά για να συγχαρούν. Ξανά ο γέροντας ατάραχος "πού το ξέρετε ότι είναι για καλό;" Μετά ο γιος του στην προσπάθειά του να τα τιθασεύσει σπάει το πόδι του. Ξανά οι γείτονες συλλυπητήρια. Ξανά εκείνος "πού το ξέρετε ότι έγινε για κακό;" Μετά από μέρες πέρασε ο αξιωματικός να πάρει τους νέους για τον πόλεμο, ο γιος του είχε σπασμένο πόδι και δεν τον πήραν.
Όταν διάβασα την ιστορία ένιωσα ότι είναι η ανώτερη, η σπουδαιότερη κατάσταση στην οποία μπορείς να βρεθείς. Πώς φτάνεις εκεί; Ας πούμε, την ώρα που θυμώνεις, την ώρα που στεναχωριέσαι, μπορείς να σου πεις να μην νιώθεις έτσι και να το πάθεις; Δεν γίνεται. Αυτή η κατάσταση (η αταραξία, που προέρχεται από τη σιγουριά, τη σιγουριά που σου δίνει η γνώση του σεναρίου) είναι αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα τίνος; Του παιδεμού!!!
Ο λόγος που ξανά μανά με τα ίδια, σαν τον αγαπημένο Σίσυφο, παιδευόμαστε χωρίς να ξέρουμε γιατί, είναι μόνον αυτός. Η παίδευσις. Δεν παίζει κανένα ρόλο το πρόβλημα αυτό καθ' αυτό, μόνον η τριβή. Αυτή -με τα πολλά- θα φέρει την αταραξία.


ΠΗΓΗ
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...