Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Πώς είναι ένας επαναστάτης;


Γράφει η Χριστίνα Χατζηθεοδώρου

Δεν ξέρω γιατί, μα κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι επαναστάτες. Έχουν την ικανότητα να πάνε κόντρα σε κάθε κατεστημένο που εμποδίζει την ουτοπία τους. Ακραιφνείς προς το όραμά τους, διαφέρουν από τους δήθεν και τους εναλλακτικούς. Δεν παραγκωνίζουν τα πιστεύω τους για κανέναν και για τίποτα.

Είναι άνθρωποι που θα τους χαρακτηρίσεις ονειροπόλους, ρομαντικούς και ηλίθιους, επειδή δε θέλουν αυτό το σύστημα που έχει εγκαθιδρυθεί. Δε θέλουν ούτε τις πελατειακές σχέσεις, ούτε τα ρουσφέτια. Ούτε καν την οικογενειοκρατία. Προτιμούν να πατάξουν τη διαφθορά, να καθυποτάξουν το ανθρώπινο συμφέρον και τη θέση τους να λάβει η αξιοκρατία.

Εκεί που όλοι είναι εναντίον τους, εκείνοι προτιμούν να συνεχίσουν ακόμη και μόνοι τους. Αν δεν επιδιώξεις άλλωστε αυτά που θεωρούνται αδιανόητα για τον κοινό νου, πως θα επιτευχθούν τα ακατόρθωτα; Ακατόρθωτο και άπιαστο ήταν για το ανθρώπινο είδος να πάει στο φεγγάρι, να μελετήσει τα αστέρια. Γα όλα τα άλλα επινοούν εμπόδια, γιατί έχουν αρκετά να κερδίσουν από τον καπιταλισμό τους.

Δεν μπορείς να αλλάξεις έναν κόσμο, όταν είσαι ίδιος και απαράλλαχτος με τις μακροχρόνιες παθογένειές του. Και για να τον αλλάξεις δεν μπορείς να συμβιβάζεσαι με κάθε κοινωνικό πρότυπο που σου επιβάλλουν. Κυρίως γιατί υπάρχει κάποιος λόγος που το κάνουν. Χρειάζεται τόλμη για να διαφέρεις και θάρρος για να τα απορρίψεις όλα για ένα όνειρο. Εν μέρει να γίνεις ο ίδιος το όνειρο. Αλλά «Αξίζει φίλε μου να υπάρχεις για ένα όνειρο, και ας είναι η φωτιά του που θα σε κάψει.»

Έχουν μία αρκετά επαναστατική ιδεολογία για όραμα και πολύ καλή επιχειρηματολογία υπέρ αυτής. Για αυτό και οι αντιρρησίες, τα πειθήνια όργανα του συστήματος αντιπαρατάσσουν ως μοναδικό επιχείρημα ότι ο κόσμος έτσι λειτουργεί από τις απαρχές του κόσμου και με αυτόν τον τρόπο θα συνεχίσει να δουλεύει. Και ας είναι στο χέρι του εν τέλει να το αλλάξουν αυτό. Είναι πολύ πιο εύκολο να ακολουθείς το πεπατημένο. Να πετύχεις, να βγάλεις χρήματα, να κάνεις οικογένεια και να θεωρήσεις πως έζησες μία ευτυχισμένη ζωή. Μα για κάποιους αυτό δεν είναι εξ ολοκλήρου το νόημα, πόσο μάλλον δε μοιάζει ιδεατό για τους ίδιους.

Όμως δε θα έπρεπε να είναι έτσι. Τα συστήματα, τα κράτη, τα έθνη. Οι φυλετικές διακρίσεις, οι κοινωνίες είναι όλα κοινωνικά επινοήματα και ο κλοιός τους, διαμορφωμένος από τους ίδιους τους ανθρώπους, μπορεί να καταστραφεί, να επαναπροσδιοριστεί από τους ίδιους. Θα είχε προοπτικές να αλλάξει. Ο «κόσμος» δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα κοινωνικό επινόημα που σκαρφίστηκαν οι άνθρωποι. Το μόνο που χρειάζεται είναι ανθρώπους που επιθυμούν να το μεταβάλλουν αυτό. Ένα σύστημα βασισμένο στην αλληλεγγύη των λαών. Με παιδεία προς όλους, ανεξαιρέτως φύλου, χρώματος, φυλής. Εγκαθιδρυμένο έπειτα από επανάσταση.

Όχι από εκείνες που επονομάζονται έτσι. Από τις άλλες, αυτές που υποβόσκουν στον ενεργό πληθυσμό. Εκεί που το χάος, η αταξία και η αγανάκτηση έχουν φτάσει στο ζενίθ τους. Εκεί που θα βρεθούν άνθρωποι που επιθυμούν κάτι καλύτερο για αυτούς και για όλους. Εκεί που η μειοψηφία των επαναστατών καταφέρνει να κερδίσει μέρος της συνεναιτικής πλειοψηφίας.

Τις επαναστάσεις άλλωστε δεν είσαι σε θέση να τις διακρίνεις με γυμνό μάτι. Όχι αν δεν είσαι μέρος τους. Μπορεί να βλέπεις τον αναβρασμό, τα επεισόδια, τα κινήματα μα στην ουσία αυτό είναι μόνο το φανταχτερό τους περιτύλιγμα. Τις αληθινές επαναστάσεις τις διαισθάνεσαι, μα δεν ξέρεις πότε θα συντελεστούν. Αν είναι ζήτημα μιας ώρας ή δέκα χρόνων. Τις αισθάνεσαι να καραδοκούν στην ατμόσφαιρα μα ως εκεί.

Και εάν από την άλλη είσαι μέρος τους, ανήκεις εν τέλει στους επαναστάτες, ξέρεις πως θα έρθει μια στιγμή που η σπίθα γίνεται φλόγα. Ανάμεσα στη διεργασία αυτή, συντελούνται όλες οι επαναστάσεις. Όπως συντελέστηκαν στο παρελθόν, όπως θα συμβούν και στο προσεχές μέλλον. Σε περιόδους μεταβατικές, όπου κάθε πολιτική ομαλότητα έχει χαθεί.



ΠΗΓΗ
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...