Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Ένας χρόνος χωρίς τον Κώστα Τσάκωνα. Τα προφητικά του λόγια στο 'Μάθε παιδί μου γράμματα'

Ο Κώστας Τσάκωνας σε έναν για πάντα επίκαιρο μονόλογο από την ταινία του 1981, "Μάθε παιδί μου γράμματα" (Vid) 
"Εγώ έχω το χάρισμα ότι γεννήθηκα με την φάτσα και τη φωνή του Καραγκιόζη". Ο μεγάλος Κώστας Τσάκωνας, πέθανε σαν σήμερα, πριν από ένα χρόνο στην Κόρινθο, σε ηλικία 72 ετών.


"Τον θάνατο δεν τον φοβάμαι καθόλου. Κάποια στιγμή θα φύγουμε από τη ζωή. Άλλωστε τον θάνατο και την εφορία δεν τα αποφεύγεις", έλεγε. Ένας άνθρωπος που από μικρή ηλικία φρόντιζε τον αδερφό του που είχε νοητική στέρηση και την αδελφή του που έπασχε από επιληπτικές κρίσεις.
"Έχω χρέη. Έχω έναν αδελφό με νοητική στέρηση και μία αδελφή με επιληψία. Εγώ τους προστατεύω. Όταν πέθανε ο πατέρας μου το 2004, μου άφησε δύο παιδιά να τα προστατεύω εγώ. Είναι δύσκολο. Αν δεν έχω τρελαθεί ακόμα ευθύνεται ο χαρακτήρας και η στάση ζωής μου. Κανονικά θα έπρεπε να έχω τρελαθεί. Όποτε δούλευα περιοδεία στο θέατρο, ο αδελφός μου με κοιτούσε με μάτια θλιμμένου σκύλου. Μου έλεγε: "γιατί θα φύγεις"; Τι να του έλεγα… πάω να δουλέψω να βγάλω χρήματα για να σας ζήσω; Αυτή είναι η κοινωνική πρόνοια στην Ελλάδα. Δίνω τα πάντα για να μπορούν τα αδέλφια μου να ζουν άνετα, να μην τους λείπει τίποτα. Είναι η ψυχή μου, το αίμα μου. Όσο ζω και υπάρχω θα φροντίζω για τα αδέλφια μου. Παρ’ όλη τη ζημιά που έπαθα το 2004, προσπαθούσα να κάνω τα πάντα, οποιαδήποτε δουλειά για να μπορέσω να ανταπεξέλθω στα προβλήματα", είχε αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξη του.
Ο Κώστας Τσάκωνας άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του με τις κωμωδίες στις οποίες πρωταγωνίστησε κυρίως τη δεκαετία του '80, μέσα από τις βιντεοκασέτες στις οποίες σατίριζε την καθημερινότητα της εποχής. Το χιούμορ του έδινε τη δύναμη για να προχωρά.
Διακρίθηκε ιδιαίτερα στο θέατρο, στην επιθεώρηση, σε ρόλους που διακωμωδούσαν τα κόμματα εξουσίας, το πανίσχυρο τότε ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, παίζοντας πάντα με τον δικό του τρόπο.
Το 2014 διαγνώστηκε με καρκίνο στην ουροδόχο κύστη ωστόσο ακόμα και λίγο πριν το τέλος της ζωής του, ήθελε να ανέβει και πάλι στο σανίδι. "Ποτέ μη ζητήσεις να παίξεις και να λένε "τον καημένο, πώς κατάντησε...". Δεν πρέπει να σε βλέπουν και να σε λυπούνται. Ο ηθοποιός εκπέμπει φως, λάμψη, γέλιο, κλάμα. Όχι μιζέρια", έλεγε, ενθυμούμενος μια φράση που του είχε πει ο Νίκος Σταυρίδης.
Άφησε την τελευταία του πνοή το απόγευμα της Τετάρτης 4 Νοεμβρίου του 2015, πέντε χρόνια μετά το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο, που του προκάλεσε μεγάλη αστάθεια, ενώ την ίδια περίοδο πάλευε με τον καρκίνο. Μέσα στα χρόνια της καριέρας του αγαπήθηκε όσο λίγοι και πέρασε στη σφαίρα του καλτ ελληνικού κινηματογράφου.

Φωτογραφία του inexarchia. Ο Κώστας Τσάκωνας σε γκραφίτι, στην περιοχή των Εξαρχείων που τόσο αγαπούσε:




Ορόσημο ήταν ο ρόλος του στο "Μάθε παιδί μου γράμματα" του Θεόδωρου Μαραγκού, μια ταινία που ασκούσε κοινωνική κριτική στη μεταπολιτευτική ελληνική κοινωνία. Καυτηριάζει επίσης την εξάρτηση της ελληνικής εκπαίδευσης από την κυβέρνηση - υποτελή στα ευρωπαϊκά και διεθνή συμφέροντα.

Το απόσπασμα από την ταινία που θα είναι για πάντα επίκαιρο:


 
"Έξι χρόνια στο δημοτικό. Έξι χρόνια στο γυμνάσιο, δώδεκα. Έξι χρόνια στο πολυτεχνείο, δεκαοχτώ. Έξι χρόνια στο εξωτερικό, εικοσιτέσσερα. Και έξι χρόνια μέχρι που να πάω σχολείο, τριάντα. Μέχρι τα τριανταέξι που είμαι, ακόμα άλλα έξι χρόνια. Πού πήγανε; Τι γίνανε έξι χρόνια; Ο ορυκτός πλούτος προίκα της καθυστερημένης Ελλάδας με τον γάμο της για την προηγμένη Ευρώπη. Πού να φανταστώ όταν σπούδαζα θα γινόμουν μία προίκα;".
Ο Κώστας Τσάκωνας σπούδασε, σύμφωνα με το σενάριο, μηχανολόγος, μεταλλιολόγος, με ειδικότητα στις υψικαμίνους, μετά από εξαγγελίες της κυβέρνησης, αλλά δυστυχώς όταν βγήκε στην αγορά εργασίας τα δεδομένα είχαν αλλάξει...

Και για το τέλος, ένα από τα τελευταία βίντεο του σπουδαίου κωμικού μας στο οποίο λέει ανέκδοτα στο Exarhiotis.gr:




 

Οι ταινίες που έπαιξε στην καριέρα του:


«Λάβετε θέσεις» (1973)
«Τα χρώματα της ίριδος»» (1974)
«Από που πάνε για τη χαβούζα» (1978)
«Βέγγος ο τρελλός καμικάζι» (1980)
«Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι» (1980)
«Μάθε παιδί μου γράμματα» (1981)
«Τι έχουν να δουν τα μάτια μου» (1983)
«Χούλιγκανς (κάτω τα χέρια απ’ τα νιάτα!)» (1983)
«Εθνική παπάδων» (1984)
«Θηλυκό θηριοτροφείο» (1984)
«Ρόδα τσάντα & κοπάνα νο3» (1984)
«Ροκάκιας την ημέρα... το βράδυ καμαριέρα» (1984)
«Επαγγελματίας οπαδός» (1985)
«Η γυναικάρα απ’ το Κιλκίς» (1985)
«Ιππότης της λιγούρας» (1985)
«Ο κυνηγός της χαμένης φαλάκρας» (1985)
«Ο προφήτης με την πυρηνική κεφαλή» (1985)
«Πόντιος είμαι... αλλά κάνω θεραπεία» (1985)
«Χωρίς μαλλί και γνώση...» (1985)
«Άλλες τον προτιμούν γουλί» (1986)
«Επάγγελμα: Γυναίκα» (μια ζωή πατίνι)» (1986)
«Κερατάς και... δαρμένος» (1986)
«Μάθε παιδί μου μπάσκετ» (1986)
«Ο άνθρωπος από το Τσερνομπίλ» (1986)
«Ο παπα...μαφίας» (1986)
«Οι Πόντιοι» (1986)
«Για μια χούφτα... τούβλα» (1987)
«Καθαρίζω για τη γυναίκα μου» (1987)
«Κλασική περίπτωση βλάβης» (1987)
«Λόρδαν ο βάρβαρος» (1987)
«Μας τάπαν κι άλλοι που την είχαν πιο μεγάλη» (1987)
«Ο ψευδομάρτυρας» (1987)
«Πόντιος είμαι ό,τι θέλω κάνω» (1987)
«Η μεγάλη απόφραξη (Το σκατόμουτρο)» (1988)
«Φαλακρός στόχος» (1988)
«Ο τοκογλύφος» (1989)
«Ο φακίρης» (1989)
«Αθηναίοι» (1990)
«Ο κόμης... Τσάκωνας» (1990)
«Φτηνά τσιγάρα» (2000)
«Η φούσκα» (2001)
«Magic hour» (2011)



news247.gr
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...