Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Τι πρέπει να θυμόμαστε και να θυμώνουμε


Τι πρέπει να θυμόμαστε και να θυμώνουμε

Όταν η Χώρα μας προσχώρησε στο ευρώ, πέραν των άλλων συμφώνησε ότι:


1) οποιαδήποτε οικονομική δυσπραγία ή κρίση θεραπεύεται πάντα με την μείωση των μισθών, των συντάξεων, την μείωση των κρατικών δαπανών και την σχετική διάλυση του κράτους. Υποτίθεται ότι η άσκηση αυτής και μόνον της πολιτικής από την Κυβέρνηση, θα κάνει το Έθνος, μακροχρονίως πιο αποτελεσματικό. Η συμφωνία αυτή ονομάζεται εισοδηματική πολιτική προς τα κάτω ή πιο χαριτωμένα, ευέλικτη πολιτική μισθών και τιμών. Είναι δε η μόνη πολιτική που σαν Λαός θα ψηφίζουμε. Με άλλα λόγια ψηφίζουμε με βάση ποιος θα κάνει την χώρα πιο ‘ανταγωνιστική' κόβοντας μισθούς και ξεπουλώντας το Κράτος. Δεν νομιζω οτι καποιοςπολιτικος μας ειχε ενημερωσει ποτε οτι μονο για αυτο υπαρχουν οι εκλογες στην ευρωζωνη. Αποδειξη αυτου ειναι οτι

2) Η Χώρα επίσης συμφώνησε ότι οι άλλες τέσσερες πολιτικές, που ασκεί κάθε επικυρίαρχη χώρα, η νομισματική πολιτική, η δημοσιονομική πολιτική, η συναλλαγματική πολιτική, και η εμπορική πολιτική να ασκούνται από την ΕΚΤ και την γραφειοκρατία των Βρυξελλών, που από την νομοθεσία της ΕΕ, δεν θα έχουν καμία, μα καμία, ευθύνη για τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των πολιτικών που ασκούν. Ουτε για αυτο μας ειχαν ενημερωση δηλαδη οτι ειχαμε παραιτηθει απο καθε πολτικη που αποτελει οπλο για καθε συγχρονο κρατος για να αντιμετωπιζει το αβεβαιο του οικονομικου γιγνεσθαι.

Αντιθετα πάσα αλλαγή από τις αρχές αυτές μας λενε, και εντονα τον τελευταιο καιρο, συνιστά χυδαίο ‘λαϊκισμό’.

Από τα παραπάνω λοιπον προκύπτει ότι η εφαρμογή των μνημονίων αποσκοπεί μόνον στην προστασία της αξίας του ευρώ, που άρα βασίζεται στην λιτότητα, στην ύφεση και στην διαρκή ανεργία, και κερδισμένοι είναι οι Τραπεζίτες, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και οι διορισμένοι πολιτικοί στις Χώρες της ευρωζώνης.

Είναι νομίζω καιρός, από αυτό τον άθλιο μεσαιωνικό σκοταδισμό να απαλλαγούμε, και να πάρουμε στα χέρια μας την τύχη μας, επιστρέφοντας στο Εθνικό μας Νόμισμα.

Κάθε μέρα που περνά και δεν κατανικούμε το φόβο που μας κρατάει μέσα στο ευρώ, κάθε μέρα που παραμένουμε παθητικοί, τόσο πιο πολύ πλησιάζει και η μέρα που δεν θα μας ανήκει τίποτα σαν Λαός και θα μας πάρουν και τα σπίτια οι Τράπεζες που εμείς τις σώσαμε!

Αξιζουμε κατι καλυτερο απο αυτη την ξεφτιλα!



Spyros Stalias

spyridonstalias@hotmail.com


athanasios12 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...