Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Δάσκαλε, πώς να προσδοκώ τον παράδεισο;


-Δάσκαλε, πώς να προσδοκώ τον παράδεισο;

-Αν επιθυμείς σε ένα κόσμο των προσδοκιών σου να ζήσεις, τι έχεις προσφέρει προκειμένου να χτιστεί αυτός ο κόσμος; Με δυο λόγια, ποια είναι η προσφορά σου για τον παράδεισό σου;
Είμαι σίγουρος πως επιθυμείς να έχεις γύρω σου υπέροχες σχέσεις. Πόσο υπέροχος είσαι εσύ στις σχέσεις σου αυτές; Μήπως βλέπεις παντού προβληματικούς ανθρώπους με ελαττωματικές συμπεριφορές χαρακτηρίζοντάς τους άσκημα συνεχώς; Μήπως και αυτοί σε βλέπουν έτσι όμως;
Κρίνεις και κατακρίνεις επανειλημμένα τους ανθρώπους; Αν δεν επιτρέπεις στην ποικιλομορφία των συμπεριφορών να εμφανιστεί, πως περιμένεις να αποδεχτούν τη δική σου συμπεριφορά;
Έχεις εναρμονιστεί με το περιβάλλον σου ώστε να βρίσκεις την ομορφιά μέσα του ή περιμένεις να συναντήσεις ένα όμορφο περιβάλλον; Στο λέω γιατί η ομορφιά κρύβεται στο βλέμμα, και αν δεν μπορείς να αναγνωρίσεις ολούθε την ομορφιά, όσα περιβάλλοντα και να αλλάξεις την ασκήμια θα συναντάς.

Γκρινιάζεις και μουρμουράς με το παραμικρό απορρίπτοντας συνεχώς το βίωμα της στιγμής ενώ αναμασάς παρελθοντικές ευτυχίες ή δυστυχίες; Οι αναμνήσεις δημιουργούν ανεκπλήρωτες και δυσβάσταχτες επιταγές για ένα μέλλον στο οποίο προσδοκείς να σε απελευθερώσει. Η μόνη δύναμη όμως είναι στην παρούσα σου στιγμή. Δεν μπορεί να προσφέρεις κενό και να περιμένεις να βρεις πληρότητα. Από αυτό που δίνεις θα λάβεις.

Οι άνθρωποι, είναι αυτό που είναι. Όχι μόνο δεν χρειάζεται να τους αλλάξεις, αλλά και κανένας δεν σου ζήτησε κάτι τέτοιο. Να αλλάξεις ο ίδιος χρειάζεται ώστε να αποδέχεσαι την διαφορετικότητα σκεφτόμενος πως είναι πολύ πιο ευχάριστο να αποδέχονται και εσένα όπως είσαι παρά να πρέπει να αλλάξεις κατά πως θέλουν.

Όταν σκοτεινές και αρνητικές σκέψεις γεμίζουν το μυαλό σου, σε φωτεινό μονοπάτι δεν πρόκειται να διαβείς. Εάν κατακρίνεις, θα κατακριθείς. Εάν παραγκωνίζεις, θα παραγκωνιστείς. Εάν πιέζεις, θα πιεστείς. Εάν απαγορεύεις, θα σου απαγορεύσουν. Εάν κανένας δεν σου κάνει, δεν θα κάνεις και για κανέναν. Εάν έχεις απορρίψει τη ζωή έτσι όπως σου έχει εμφανιστεί, θα σου κρυφτεί τελείως και η ζωή που έχεις στο όραμά σου. Δεν είσαι το μοναδικό ζωντανό πλάσμα του πλανήτη!
Αν έχεις ένα όραμα για το πώς να είναι αυτός ο παράδεισος, φρόντισε όταν το χτίζεις αυτός να είναι γεμάτος με ανθρώπους μέσα του που θα είναι ακριβώς στην ίδια βαθμίδα με εσένα. Έτσι θα κατανοήσεις τι να κάνεις με τον πλούτο σου, με την καλλιέργειά σου, με τα αγαθά σου, με τις σκέψεις σου, με τα συναισθήματά σου, με τη δύναμή σου, με την αγάπη σου, με τη ζωή σου. Ο παράδεισος δεν είναι εγωιστική κατάκτηση.



Dimitris Nomikos
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...