Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Το κράτος του παραλογισμού


Χθες το πρωϊ άκουγα σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό δύο δημοσιογράφους να αναφέρουν κάποιους παραλογισμούς του ελληνικού κράτους. Δύο από αυτούς είναι οι εξής:

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ
Ένας μικρός τουριστικός πράκτορας, προκειμένου
να πάρει το ΟΚ από τον ΕΟΤ, θα πρέπει να έχει εγγυητική επιστολή τράπεζας ποσού 50.000 ευρώ. Η τράπεζα όμως, για να του δώσει εγγυητική επιστολή, θα πρέπει να έχει δεσμευμένα χρήματα του πράκτορα ποσού 55.000 ευρώ και επιπλέον να καταβάλει αυτός στην τράπεζα προμήθεια για κάθε μήνα ποσού 170 ευρώ.

Δηλαδή το ελληνικό κράτος επιβάλλει στον Έλληνα που θέλει να κάνει μια μικρή επιχείρηση στη χώρα του, αφενός να έχει δεσμευμένα στην τράπεζα 55.000 και επιπλέον να καταβάλει και νταβατζιλίκι στην τράπεζα 2.040 ευρώ το χρόνο, επειδή η τράπεζα του έχει δεσμεύσει τα χρήματά του.

Την ίδια στιγμή, ο Γερμανός πράκτορας χρηματοδοτείται αφειδώς από τις γερμανικές τράπεζες μόνο με 2% επιτόκιο και έτσι μπορεί να κλείνει φθηνά πακέτα σε όλο τον πλανήτη, ενώ ο Έλληνας, με αυτή την τακτική, είναι βέβαιο ότι στο τέλος θα πτωχεύσει και η τράπεζα θα του πάρει και τα χρήματα που είχε δεσμεύσει.

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ
Το κέρδος του μικροεμπόρου που θα πωλήσει ένα πακέτο τσιγάρα, είναι 1% επί της καθαρής αξίας του πακέτου (μετά την αφαίρεση των υπέρογκων φόρων). Όμως το κράτος του επιβάλει να έχει POS και για κάθε πώληση ενός πακέτου τσιγάρων να καταβάλει στην τράπεζα προμήθεια 1,5% επί όλης της αξίας του πακέτου.

Δηλαδή το κράτος λέει σ’ αυτόν τον μικρό έμπορο ότι προκειμένου να δουλέψει, θα πρέπει, όχι να κερδίζει, αλλά να πληρώνει κι από πάνω την τράπεζα, όπως και προηγουμένως ο πράκτορας.

Με τέτοιους παραλογισμούς, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν πρόκειται να έρθει καμία ανάπτυξη.
 
 
 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...