Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Ὥρα νὰ …«μηδενίσουμε»!!!


Θὰ μπορούσαμε, ὡς κοινωνία, νὰ ἐπιλέξουμε ἕναν στόχο, ὁποιονδήποτε καὶ νὰ σπεύσουμε νὰ τὸν ὑλοποιήσουμε, ἐὰν κι ἐφ’ ὅσον πρωτίστως ἐπιτυγχάναμε νὰ συντονισθοῦμε.
Θὰ τὸν προτιμούσαμε μάλιστα ἰδιαίτερα …χαμηλό, αὐτὴν τὴν περίοδο, γιὰ νὰ μὴν κοπιάσουμε πολύ, ἰδίως τώρα ποὺ μᾶς ἔχει ταλαιπωρήσει τόσο βίαια ἡ …«κρίσις».

Αὐτό, θεωρητικῶς, θὰ ἐπιθυμοῦσαν οἱ πολλοί.
Αὐτό, θεωρητικῶς, θὰ ἐπέλεγαν καὶ οἱ (φερόμενοι ὡς) κυβερνῶντες μας.

Θὰ μπορούσαμε, ὡς ἄτομα, νὰ πράξουμε τὰ ἴδια.
Γλυτώσαμε καὶ …«ξεφύγαμε» ἀπὸ τὰ (ἐμφυτευμένα) …«ὄνειρα» γιὰ μεγάλες ζωὲς καὶ γιὰ λοιπὰ φούμαρα καὶ θὰ μᾶς ἀρκοῦσαν τώρα πιὰ λίγο καλλίτερες συνθῆκες διαβιώσεως ἀπὸ τοῦ …διπλανοῦ μας!!! (Ἴσα ἴσα γιὰ νὰ αἰσθανόμεθα τὴν …«ὑπεροχή»!!!)

Κι αὐτό, θεωρητικῶς πάλι, θὰ τὸ ἔκαναν ἀρκετοί. Ἴσως καὶ οἱ περισσότεροι.

Ὥρα ὅμως εἶναι να ἀρχίσουμε σιγὰ σιγά, λίγο λίγο, βῆμα τὸ βῆμα, νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς φθάσαμε σχεδὸν στὸ πέρας τῆς …κατηφόρας μας, μὰ ἰδίως στὸ τέλος αὐτῶν ποὺ θεωρούσαμε ὡς δεδομένα κι ἀδιαπραγμάτευτα. Ἐπιστροφὴ δὲν ὑπάρχει σὲ ἐκεῖνα τὰ πλασματικὰ καὶ ἀπολύτως ἐλεγχόμενα ἐπίπεδα διαβιώσεως, ποὺ μᾶς ὁδήγησαν στὸ νὰ ἀπωλέσουμε ἕνα μεγάλο τμῆμα τῆς ἀνεξαρτησία μας καὶ τῆς ταὐτότητός μας. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ ξεκινήσουμε μίαν ἀνοδικὴ πορεία, ἐξοντωτική, βασανιστική, ἐξουθενωτικὴ καί, κυρίως, ἰδία γιὰ ὅλους. Μίαν πορεία ποὺ ἐὰν δὲν καταφέρουμε νὰ τὴν πραγματοποιήσουμε, πολὺ ἁπλᾶ θὰ χάσουμε τὸ ἀτομικό μας στοίχημα μὲ τὴν ζωή.

Ναί, θὰ ὑπάρξη ἄνοδος, ἀλλὰ ἀργή!
Ναί, κάποιοι, πολὺ λίγοι, θεωρητικῶς διέφυγαν, μὲ ἐλάχιστες ἀπώλειες, τὴν κατρακύλα. Μὰ δὲν τελειώσαμε… Ἔχει κι ἄλλο γιὰ αὐτούς…
Ναί, κάποιοι, ἀκόμη λιγότεροι, βαθειὰ διαπλεκόμενοι καὶ χωμένοι σὲ ἐγκληματικὰ κυκλώματα, θὰ φαντάζουν ἀτσαλάκωτοι… Θὰ φαντάζουν ὅμως… Δὲν θὰ εἶναι…

Σημασία ἔχει πὼς πρέπει, γιὰ πρώτη μας φορά, νὰ δοῦμε τὴν «κρίσιν» ὡς εὐκαιρία. Νὰ συνειδητοποιήσουμε ἐπὶ τέλους πὼς ὅ,τι εἴχαμε ἦταν ψευδὲς καὶ μᾶς ἀπεμάκρυνε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα. Σημασία ἔχει νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς μᾶς δίδονται οἱ ἀναγκαῖες εὐκαιρίες γιὰ νὰ ξαναγίνουμε Ἄνθρωποι καὶ νὰ ξεχάσουμε τὸν ἀτομικισμό μας. Σημασία ἔχει πὼς κάναμε κάπου λάθος, ὡς ἄτομα καὶ ὡς κοινωνίες, μὰ μποροῦμε, ἀκόμη καὶ τώρα, νὰ ἀλλάξουμε τὰ πάντα.

Κι ὅλα αὐτὰ εἶναι στὸ χέρι μας… Ἐμεῖς ἀποφασίζουμε ἐὰν μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν περιπέτεια θὰ βγοῦμε δυνατοὶ σὰν Ἄνθρωποι καὶ κύτταρα (ἀληθῶν) κοινωνιῶν, ἢ θὰ καταντήσουμε ἀπόβλητα.

Φιλονόη


Υ.Γ. Κυριολεκτικῶς ἔχουμε τὴν εὐκαιρία μας πλέον. Ὄχι σὰν …«οἰκονομικὲς κοινότητες» τόσο, ὅσο ὡς Ἀνθρωπότης, ποὺ …ξέχασε τὸν λόγο ὑπάρξεώς της.


εἰκόνα



arxisame.gr 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...