Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Ὧρες περισυλλογῆς…


…καὶ  ἀνασυγκροτήσεως οἱ ὧρες ποὺ τώρα κυλοῦν. Τὰ στενὰ περιθώρια, ποὺ προσπαθοῦν νὰ μᾶς ἐπιβάλουν, παραμένουν στάκτη στὰ μάτια μας, γιὰ νὰ μὴν τολμήσουμε νὰ δοῦμε πὼς ὁ κόσμος μας, ὅπως τὸν γνωρίζαμε τελείωσε. Κι ἐπεὶ δὴ στὸ Σῦμπαν δὲν ἀρέσουν τὰ κενά, ὅ,τι τώρα …ἀδειάζῃ, καλούμεθα συντόμως νὰ τὸ …γεμίσουμε. Ὅποιον χῶρο κατελάμβανε, ἐπισήμως, στὸν πλανήτη ὁ Ἕλλην, τώρα ποὺ ὅλα καταῤῤέουν, κάτι ἢ κάποιος θὰ κληθῇ νὰ τὸν ἀνά-καταλάβῃ, ἐφ΄ ὅσον δὲν γίνεται, βάσει Φυσικῶν Νόμων, νὰ μείνῃ κενός. Κι ἐδῶ ἀκριβῶς ξεκινᾶ ὁ δικός μας ῥόλος. Θά ἐπιτρέψουμε νά μᾶς ἐκτοπίσουν ἤ θά πολεμήσουμε γιά ὅ,τι ἱερότερον ἔχουμε στόν (πραγματικό) κόσμο μας;
Ἕνας κόσμος πλαστός, ἐπιβεβλημένος ὡς …«πραγματικότης», ἀπὸ τὴν προπαγάνδα καὶ πλέον καταῤῤέων σὲ ὅλα του τὰ ἐπίπεδα, φθάνει στὸ τέλος του. Πλαστὴ χώρα, πλαστὲς πολιτικές, πλαστοὶ πολῖτες. Συμβιβασμοί, διαπλοκή, πλιατσικολογήματα κι ἐμεῖς οὐρὲς πρακτόρων, ἀνθελλήνων, μισανθρώπων, νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἐπιβιώσουμε, κάνοντας μικρὲς ἢ μεγάλες ὑποχωρήσεις καὶ ἀπομειώνοντας βαθμοὺς ἀξιοπρεπείας κι ἐλευθερίας μας. Διότι τὴν ἐλευθερία μας δὲν μᾶς τὴν ἔκλεψαν. Τὴν θυσιάζαμε μὲ κάθε εὐκαιρία καὶ πρόσχημα.
Μᾶς ἄρεσε αὐτή ἡ κατάντια;.

 Τὸ ὡραιότερον ὅμως σημεῖον, ὅλων αὐτῶν ποὺ ἀντιμετωπίζουμε, ποὺ δύσκολα ἀκόμη μποροῦμε νὰ συνειδητοποιήσουμε,  εἶναι πὼς ἐὰν δὲν …«θέλαμε» κι ἐμεῖς, δὲν θὰ κατέῤῥεε κάτι, ἰδίως μὲ αὐτὲς τὶς μεγάλες ταχύτητες.  Διότι ὅλοι μας, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, βάλαμε τὸ …«λιθαράκι» μας γιὰ νὰ ξεπαστρέψουμε τὸ σαθρότατον οἰκοδόμημα τῆς πλαστογραφίας. Ὅλοι μας… Εἶτε μὲ τὴν φωνή μας, εἶτε μὲ τὴν σιωπή μας, εἶτε ἀκόμη κι ἀπὸ τὸν …καναπέ μας.
Ἂς ἀναλογισθοῦμε λοιπόν. Θέλουμε ἀκόμη νά διαβιοῦμε ὡς τελευταῖοι τοῦ πλανήτου πτωχοί καί γελοιοποιημένοι ἤ λαχταροῦμε νά ἀναγεννηθοῦμε ὡς λαός καί ὡς ὀντότητες; Θέλουμε νά διαβιοῦμε δακτυλοδεικτούμενοι ἀπό κάθε γελοῖον ἀνθρωπάριον ἤ θέλουμε μέ τά ἔργα μας καί τίς γνώσεις μας νά χαράσσουμε δρόμους; Θέλουμε νά διαβιοῦμε ὡς καρπαζοεισπράκτορες ἤ ὡς ἐμπνευστές;
Ἡ ἀποφασιστικὴ καμπὴ φθάνει σὲ λίγες ἑβδομάδες κι ἀρχίζει ὁ πραγματικὸς ἀγών. Τώρα ἀποφασίζουμε τὸ ἐὰν θὰ ἀγωνισθοῦμε ἢ θὰ παραιτηθοῦμε. Ἐὰν θὰ μείνουμε ἐδῶ γιὰ νὰ κατανικήσουμε …δράκους ἢ ἐὰν θὰ ἐξαφανισθοῦμε. Ἐὰν θὰ πατήσουμε, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ τόσους αἰῶνες, τὰ πόδια μας γερὰ στὴν Γῆ, ἢ ἐὰν θὰ κρυφθοῦμε …μέσα της.


Φιλονόη


εἰκόνα


arxisame.gr 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...