Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Ῥοζ …ίζουν τὸ Κυπριακό!!!


Ἔπαυσαν, προσωρινῶς, λέει οἱ συνομιλίες γιὰ τὸ Κυπριακό, διότι οἱ Τοῦρκοι θύμωσαν.
Λέει…
Κι ἀμέσως μετὰ μάθαμε πὼς ἐπαναλαμβάνονται στὶς 19 Ἰανουαρίου…
Μάθαμε ὅμως ἐπίσης πὼς ἤδη στὴν (ἂς ποῦμε) ἑλληνικὴ ἀποστολή, τοῦ κοτζιᾶ-ΕΛΙΑΜΕΠ, συμμετεῖτε κι ἕναν παλαιός μας γνώριμος. Ὁ κολλητὸς τοῦ σημίτου, ὁ μουσιοῦ ῥοζάκης ἢ ῥοζενστάιν.

Κοινῶς; Μπλέξαμε…….!!!!
Ἂς θυμηθοῦμε ὅμως μερικὲς ἐνδιαφέρουσες ἱστορικὲς λεπτομέρειες.
Σημίτης λοιπόν.
Τὴν περίοδο τῆς ΕΑΜοκρατίας καὶ ἀκράτου βίας καὶ τρομοκρατίας στὴν Πελοπόννησον, τότε ποὺ τὸ αἷμα δὲν σταματοῦσε νὰ ῥέῃ λόγῳ τῆς …«ἁμαρτίας τοῦ αἵματος» (θέσεις μπελογιάννη παρακαλῶ!!!), κάποια πρόσωπα ἔπαιξαν πολὺ σκοτεινὸ ῥόλο. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἦταν ὁ πατὴρ σημίτης, σύμβουλος τοῦ βελουχιώτου, ποὺ ἀμέσως μετὰ τὶς σφαγὲς στὸν Μελιγαλᾶ, στοὺς Γαργαλιάνους καὶ στὸν Πύργο ἔσπευσε νὰ μεταβῇ δίπλα στὸν σύντροφό του Θανάση Κλάρα (Βελουχιώτη) γιὰ νὰ «ὡραιοποιήσῃ» προφανῶς τὶς γενοκτονίες.
Ἤδη ἐκείνην τὴν περίοδο, ποὺ οἱ Γερμανοὶ εἶχαν ἀποχωρήση ἀπὸ τὴν Καλαμάτα καὶ τὶς ἄλλες περιοχὲς τῆς Νοτιοδυτικῆς Πελοποννήσου καὶ  ἡ τρομοκρατία τοῦ ΕΑΜ ἔφθανε στὰ ὅρια γενοκτονίας.
Ἡ ἐπίσημος κυβέρνησις, ποὺ εἶχε καταφύγη στὴν Αἴγυπτο, ἐπέστρεφε σταδιακῶς καὶ ἠξίωνε ἀπὸ τοὺς «καπεταναίους» τοῦ ΕΑΜ νὰ ἀποδείξουν πὼς ἔπαυσαν τὶς ἐκκαθαρίσεις. Γιὰ αὐτὸ καὶ κάποιοι ἔσφαζαν στὰ …βιαστικὰ καὶ μουλωχτά, ὅσους ἦσαν προγεγραμμένοι, ἀλλὰ καὶ προετοιμάζοντο γιὰ τὴν ἀποσιώπησιν τῆς ἤδη γενομένης γενοκτονίας, μαζὺ μὲ τὴν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας διὰ τῶν ὅπλων.

Ὁ ῥόλος τοῦ πατρὸς σημίτου (καὶ συμβούλου τοῦ κλάρα εἴπαμε) παραμένει σὲ μεγάλον βαθμὸ ἀδιευκρίνιστος καὶ «σκοτεινός», ἀλλὰ σαφῶς συνδεδεμένος μὲ τὴν μετὰ προπαγανδιστικὴ ἐποχή, ποὺ …«διέγραψε» ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ μας μνήμη τὶς σφαγές, τὶς μαζικὲς ἐκκαθαρίσεις καὶ τὴν πολύμηνο τρομοκρατία. Ἡ σιωπή, ποὺ συνόδευσε τὸ θανατικό, ἀκόμη καὶ σήμερα ἐπικρατεῖ γιὰ νὰ σκιάζῃ ὁλόκληρες περιοχές, καθιστώντας τὸ ἔργο τῶν ἱστορικῶν, ἀπὸ δύσκολον ἔως ἀδύνατον. (Ἐξαιρῶνται αὐτοὶ ποὺ δηλώνουν ἱστορικοί, ἀλλὰ υἱοθετοῦν τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην πλευρά, γιὰ λόγους …«ἰδεολογικούς»!!!).
Ὑπενθυμίζω πὼς οἱ τότε σφαγὲς ἐπραγματοποιήθησαν μὲ τὴν …δικαιολογία τῆς ἐκκαθαρίσεως «δοσιλόγων». Ὅπου «δοσίλογοι», κατὰ τὸ ΕΑΜ καὶ τὸ ΚΚΕ, ἦσαν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ δὲν ἐνετάχθησαν στὶς γραμμές του κι ὄχι αὐτοὶ ποὺ ἀποδεδειγμένα συνηργάσθησαν μὲ τοὺς Γερμανούς, ἐφ’ ἀκόμη κι αὐτοὶ ποὺ ἐξηναγκάσθησαν σὲ συνεργασία μὲ τοὺς Γερμανούς, τὸ ἔκαναν γιὰ λόγους ἐπιβιώσεως. Πλὴν τῶν πραγματικῶν (καὶ ἀπολύτως συνειδητοποιημένων) φιλογερμανῶν (βλέπε καὶ πατέρα ῥοζάκη ἢ ῥοζενστάιν), ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ προέταξε ἀντίστασιν σὲ κάθε εἴδους κατοχή, γερμανικὴ καὶ ΕΑΜική. (Ἢ καὶ φιλογερμανική, ἐὰν ἀπαιτεῖτο.)
Φεύγοντας ἀπὸ ἐκείνην, τὴν σκοτεινὴ ἐποχή, μὲ ἕνα μεγάλο ἱστορικὸ ἇλμα, φθάνουμε στὴν ἐποχὴ τῆς (…«ἐπιβεβλημένης») πρωθυπουργίας σημίτου, ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὰ μαγειρέματα τῆς οἰκονομίας, τὰ κρυφὰ …«κονδύλια», τὰ «εὐχαριστῶ» στὰ ἀμερικανά, τὴν ἐπιβολὴ τῆς Goldman Sachs μᾶς προέβαλε καὶ μᾶς ἐπέβαλε,  μαζὺ μὲ πολλὰ ἄλλα, ὡς  ὑφυπουργὸ ἐξωτερικῶν, τὸν χρῆστο ῥοζάκη, τὸν γεννηθέντα τὴν 17ην Μαΐου τοῦ 1941.


βικιπαιδεία

Ἐκτὸς γάμου τέκνον τοῦ Λαζάρου Βόριδος Ῥοζάκη ἢ Ῥοζενστάιν, ἀλλὰ ἀνεγνωρισμένον, τὴν 3η Ἰουλίου τοῦ 1943:

ΦΕΚ 230 τοῦ 1943 καὶ περισσότερες πληροφορίες στὸν Δημοσθένη Κούκουνα ἐδῶ.
Παρενθετικὰ ἀναφέρω πὼς ὁ πατὴρ ῥοζάκης, ἂν κι ἑβραῖος, οὐδέποτε ἐκινδύνευσε ἐπὶ γερμανικῆς Κατοχῆς (ὅπως ἀκριβῶς κι ὁ Καρολος Κοῦν), ἀποδεικνύοντας, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, πὼς στόχος τῶν Γερμανῶν δὲν ἦσαν οἱ διώξεις τῶν ἑβραίων ἀλλὰ ἡ προώθησίς τους πρὸς τὸ Ἰσραήλ. Ἐπὶ πλέον ἦταν σαφῶς προστατευόμενος καὶ φίλος πρὸς τὶς κατοχικὲς κυβερνήσεις καὶ  εἰδικῶς τοῦ ῥάλλη.







Ὁ υἱὸς ῥοζάκης-ῥοζενστάιν, ἂν καὶ πανεπιστημιακός, ἐν τούτοις διετέλεσε ὑφυπουργὸς καὶ στὴν συνέχεια ἐδιορίσθη στὰ Εὐρωπαϊκὰ δικαστήρια γιὰ νὰ μᾶς …«στολίσῃ» μὲ τρεῖς τοὐλάχιστον, πολὺ ἐνδιαφέρουσες, δικαστικὲς ἀποφάσεις:
ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ «ΕΦΙΑΛΤΗΣ» ΔΙΚΑΙΩΣΕ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Χρήστος Ροζάκης (ΕΦΙΑΛΤΗΣ Νο1)

Λουκής Λουκαΐδης (ΕΦΙΑΛΤΗΣ Νο2)
Με την υπογραφή του Χρήστου Ροζάκη αλλά και του Κυπρίου Λουκή Λουκαΐδη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαωμάτων κατακεραυνώνει την χώρα μας για θέματα που σχετίζονται με την «μακεδονική» και «τουρκική» μειονότητα.
Του Χρήστου Μπόκα
Ένας Έλληνας που στο παρελθόν έχει διατελέσει Υπουργός Εξωτερικών πρωταγωνιστεί τα τελευταία χρόνια στο μπαράζ καταδικαστικών αποφάσεων εις βάρος της χώρας μας για θέματα που σχετίζονται με την «μακεδονική» και την «τουρκική» μειονότητα στην Ελλάδα.
Μία σειρά καταδικαστικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), οι οποίες κατακεραυνώνουν την Ελλάδα για την άρνησή τους να αναγνωρίσει «μακεδονικούς» και «τουρκικούς» συλλόγους στην Ελλάδα, φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του κ. Χρήστου Ροζάκη, εκλεκτού του κ. Κώστα Σημίτη, ο οποίος το 1996 τον έχρισε υφυπουργό Εξωτερικών στην κυβέρνησή του.
Ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι ως κυβερνητικό στέλεχος προάσπιζε τα εθνικά μας συμφέροντα και έδινε μάχη για τις Ελληνικές θέσεις στο εξωτερικό, σήμερα ως αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου πρωταγωνιστεί στις καταδίκες της Ελλάδας, για θέματα μάλιστα για τα οποία και ο ίδιος διεμόρφωνε πολιτική ως υφυπουργός Εξωτερικών.
Με την ψήφο του, αλλά και με αυτήν του Κυπρίου προέδρου του ΕΔΑΔ κ. Λουκή Λουκαΐδη, το Δικαστήριο του Στρασβούργου δικαίωσε ομόφωνα τους «Μακεδόνες» της Φλώρινας και τους «Τούρκους» της Θράκης σε τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις.
Οι συγκεκριμένες αποφάσεις μάλιστα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν είναι μία απλή, τυπική διαδικασία, καθώς, σύμφωνα με εγκύρους νομικούς, επηρεάζει την στάση άλλων κρατών στα Ελληνικά εθνικά ζητήματα.
Χαρακτηριστική, άλλωστε, είναι η περίπτωση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών (Στέιτ Ντιπάρτμεντ), το οποίο όλα τα προηγούμενα χρόνια στις αναφορές του για την Ελλάδα χαρακτήριζε την μειονότητα της Θράκης «μουσουλμανική», ενώ τώρα «τουρκική», παραπέμποντας, μεταξύ άλλων, και στις συγκεκριμένες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
«Μακεδονική» μειονότητα

Οκτώβριος του 2005 και η οκταμελής σύνθεση του 1ου Τμήματος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, του οποίου προεδρεύει ο Κύπριος ευρωδικαστής κ. Λουκαΐδης και στο οποίο συμμετέχει ως μέλος και εισηγητής ο Έλληνας ευρωδικαστής κ. Ροζάκης, εκδικάζει την υπόθεση του σωματείου «Ουράνιο Τόξο», το οποίο δραστηριοποιείται κυρίως στην περιοχή της Φλώρινας και μάχεται για την αναγνώριση «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα.
Το «Ουράνιο Τόξο» προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατηγορώντας το Ελληνικό κράτος, επειδή οι Ελληνικές αρχές υποχρέωσαν την οργάνωση να κατεβάσει επιγραφή που είχε αναρτηθεί στην λεγομένη «μακεδονική» γλώσσα και η οποία έγραφε «Βίνο – Ζίτο -Λερίνσκι Κομιτέτ».
Η φράση αυτή, σύμφωνα με τις επίσημες παρατηρήσεις του υπουργού Εξωτερικών που κατετέθησαν στο ΕΔΑΔ για την συγκεκριμένη υπόθεση, «χρησιμοποιήθηκε κατά την εποχή του εμφυλίου πολέμου στην Μακεδονία από τους επιδιώκοντες να στραφούν κατά της Ελληνικής επικρατείας και να καταλάβουν την Φλώρινα. Η έκφραση «Βίνο – Ζίτο» προκαλεί αμέσους συνειρμούς στους κατοίκους της περιοχής, καθώς υπήρξε σύνθημα μιας εποχής που οδήγησε σε διχασμό και δεινά»*.
Αν και με βάση όλες τις διεθνείς συνθήκες δεν τίθεται θέμα «μακεδονικής» μειονότητος στην Ελλάδα, ο κ. Ροζάκης, ο κ. Λουκαΐδης και οι υπόλοιποι δικαστές δικαιώνουν ομόφωνα το «Ουράνιο Τόξο»!
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατεδίκασε ομόφωνα την χώρα μας (με την υπογραφή του πρώην Έλληνα υφυπουργού Εξωτερικών φαρδιά πλατιά στην απόφαση), σημειώνοντας παράλληλα ότι το «Ουράνιο Τόξο» είναι νόμιμο σωματείο που ως στόχο έχει την υπεράσπιση της «μακεδονικής» μειονότητος που ζει στην Ελλάδα»!
Αυτό ακριβώς ήταν και το σημείο της αποφάσεως που ανησύχησε τους Έλληνες διπλωμάτες, οι οποίοι αναφέρουν ότι «με αυτό τον τρόπο επικυρώνεται η ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητος στην Ελλάδα».
Ενδεικτικό επίσης της στάσεως των κυρίων Λουκαΐδη και Ροζάκη στην συγκεκριμένη υπόθεση είναι ότι υπεχρέωσαν την Ελλάδα να καταβάλει αποζημίωση στους εκπροσώπους του «Ουρανίου Τόξου»  ύψους 35.000 ευρώ, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση δύο εκ των μελών του Δικαστηρίου.
Προστασία στα όργανα ανθελληνικής προπαγάνδας
Οι συγκεκριμένοι ευρωδικαστές όμως έχουν στο βιογραφικό τους και άλλες καταδικαστικές αποφάσεις για την χώρα μας.
Συγκεκριμένα, στις 13 Ιουλίου του 2006 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στο οποίο προήδρευε ο κ. Λουκαΐδης και συμμετείχε ως μέλος ο κ. Ροζάκης, απεφάσισε ομόφωνα ότι η χώρα μας παραβίασε το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως (δικαίωμα ελευθερίας στην συνείδηση και στην θρησκευτική πίστη). Η υπόθεση αφορούσε στην περίπτωση του αποκαλουμένου «ψευδομουφτή» Ξάνθης Μεχμέτ Εμίν Αγά, ο οποίος είχε εκλεγεί μουφτής από το μειονοτικό σώμα, αλλά δεν είχε αναγνωρισθεί από το Ελληνικό κράτος.
Τα Ελληνικά Δικαστήρια είχαν διώξει ποινικά επτά φορές τον «ψευδομουφτή» για αντιποίηση αρχής και τον είχαν καταδικάσει επειδή εξέδωσε ανακοινώσεις θρησκευτικού περιεχομένου χωρίς να έχει επίσημα την ιδιότητα του μουφτή.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όμως, είχε αντίθετη άποψη και κατεδίκασε την Ελλάδα. Όπως αναφέρουν διπλωμάτες του υπουργείου Εξωτερικών, ο κ. Ροζάκης από την εμπειρία του ως υφυπουργός στο ίδιο υπουργείο θα έπρεπε να γνωρίζει ότι οι «ψευδομουφτήδες» της Ξάνθης και της Κομοτηνής, όπως και οι περισσότεροι «τουρκικοί» σύλλογοι της Θράκης, συντάσσονται στην γραμμή του τουρκικού προξενείου της περιοχής προβάλλοντας την τουρκική προπαγάνδα, χωρίς να έχουν καμμία σχέση με θρησκευτικά και πνευματικά καθήκοντα».
Χαρακτηριστικός είναι άλλωστε ο πύρινος λόγος του σημερινού «ψευδομουφτή» Ξάνθης Αχμέτ Μετέ όπως παρουσιάζεται στο βίντεο ** που έφερε στην δημοσιότητα το «Θέμα», στο οποίο αποκαλεί τους Έλληνες «γκιαούρηδες», υποδεικνύει προς την μειονότητα πως «ο τούρκος μόνο με τούρκο μπορεί να γίνει φίλος» και την καλεί να ακολουθήσει το σύνθημα «τουρκική ψήφος σε τούρκο».
Οι καλύτεροι σύμμαχοι των…. Τούρκων
Το δίδυμο των ευρωδικαστών, όμως, φαίνεται ότι έχει εξελιχθεί σε ….. δήμιο για την Ελλάδα. Πριν από λίγες εβδομάδες η επταμελής σύνθεση του 1ου Τμήματος, του οποίου προήδρευε ο κ. Λουκαΐδης και συμμετείχε ο κ. Ροζάκης, κατεδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση του δικαιώματος του «συνεταιρίζεσθαι» (άρθρο11 της Ε.Σ.), επειδή τα δικαστήρια της χώρας μας αρνούνται από το 1995 να αναγνωρίσουν την νόμιμη σύσταση του σωματείου «Σύλλογος Νεολαίας Μειονότητος Έβρου».

Τα Ελληνικά δικαστήρια είχαν επικαλεσθεί ότι ο σκοπός της ιδρύσεως του συλλόγου, όπως αναφέρεται στο καταστατικό του, είναι «η εκπαίδευση των νέων στις παραδόσεις της «τουρκικής» μειονότητος». Το γεγονός αυτό και σύμφωνα με την συνθήκη της Λοζάννης που μιλά για θρησκευτική – μουσουλμανική και όχι εθνική – τουρκική μειονότητα προκαλεί σύγχυση και δημιουργεί την εντύπωση ότι υπήκοοι ξένης χώρας, και συγκεκριμένα τουρκικής εθνικότητος, κατοικούν μόνιμα στην Ελλάδα.
Οι ευρωδικαστές όμως είχαν και πάλι αντίθετη άποψη. Το σκεπτικό της καταδικαστικής αποφάσεως αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι αληθινός σκοπός του σωματείου είναι να προωθήσει την ιδέα ότι υπάρχει τουρκική εθνική μειονότητα στην Ελλάδα, αυτό δεν αποτελεί απειλή προς την δημοκρατική κοινωνία».
Τα μέλη μάλιστα του συγκεκριμένου συλλόγου υπεστήριξαν ενώπιον του ΕΔΑΔ ότι η Συνθήκη της Λοζάννης δεν απαγορεύει στα μέλη των μειονοτήτων να αυτοπροσδιορίζονται με το επίθετο «τούρκοι».
Η απόφαση αυτή, όμως, σύμφωνα με εγκύρους νομικούς, θέτει ευθέως θέμα συλλογικού και όχι μόνο ατομικού εθνικού προσδιορισμού. Με άλλα λόγια, ανοίγει τον δρόμο για την επίσημη ανγνώριση εθνικής «τουρκικής» μειονότητος στην Ελλάδα.

Επιπλέον, προσθέτουν, δείχνει και την πορεία που θα έχει η εκδίκαση της προσφυγής μουσουλμάνων κατοίκων της Ξάνθης κατά των αποφάσεων ελληνικών διακαστηρίων να εγγράψουν ως νόμιμη την «Τουρκική Ένωση Ξάνθης». Ότι δηλαδή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα δικαιώσει την «Τουρκική Ένωση Ξάνθης».
Πανηγυρίζουν οι Τούρκοι
«Θρίαμβος των (σ.σ.:αυτοαποκαλουμένων) Τούρκων της Δυτικής Θράκης με την βοήθεια του κ. Ροζάκη και του κ. Λουκαΐδη»: αυτά αναφέρει στην ανακοίνωση της η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (ΕΟΤΔΘ) μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου να δικαιώσουν τον “«Σύλλογο Νεολαίας Μειονοτήτων Έβρου». Προσθέτουν μάλιστα ότι «η Ελλάδα θα αναγκασθεί να αναγνωρίσει την τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης», καθώς και ότι η «απόφαση ανοίγει τον δρόμο για την δικαίωση και άλλων μειονοτήτων σε όλη την Ελλάδα».
Εντυπωσιακές επίσης είναι και οι δηλώσεις του προέδρου της ΕΟΤΔΘ κ. Χαλίτ Χαμπίπογλου που ευχαριστεί τον κ. Χρήστο Ροζάκη και τον κ. Λουκή Λουκαΐδη, αναφέροντας ότι «το γεγονός ότι οι πρωταγωνιστές της αποφάσεως ήταν ένας Έ λληνας και ένας Ελληνοκύπριος ευρωδικαστής δείχνει ξεκάθαρα πόσο δίκιο έχουν οι τούρκοι της Δυτικής Θράκης». Συμπληρώνει μάλιστα πως «η Ελλάδα πλέον είναι υποχρεωμένη να αναγνωρίσει την τουρκική ταυτότητα της μειονότητας».
Χρήστος Ροζάκης
Ο εκλεκτός του Σημίτη που «κρέμασε» την Ελλάδα
Κι όμως στον άνθρωπο που υποστηρίζει ότι η μειονότητα της Θράκης πρέπει να αναγνωρισθεί είχαμε αναθέσει να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της χώρας μας ως υφυπουργός Εξωτερικών.
Εμφανίσθηκε στο προσκήνιο στις 25 Σεπτεμβρίου του 1996, όταν ο τότε πρωθυπυργός κ. Κώστας Σημίτης τον έχρισε ως υφυπουργό Εξωτερικών.

Η αμοιβαία εκτίμηση των δύο ανδρών καθώς και η ιδιότητά του ως καθηγητή του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απετέλεσαν το εισιτήριο για την αναρίχησή του στον υπουργικό θώκο.
Διέγραψε, όμως, σύντομη σταδιοδρομία, καθώς η «ασυμφωνία» χαρακτήρων με τον τότε υπουργό κ. Θεόδωρο Πάγκαλο τον οδήγησε σε παραίτηση έπειτα από πέντε μήνες. Ωστόσο δεν έμεινε χωρίς δουλειά, καθώς λίγους μήνες μετά η κυβέρνηση τον έστειλε στο Στρασβούργο ως ευρωδικαστή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ).
Ο λόγος για τον κ. Χρήστο Ροζάκη, τον Έλληνα ευρωδικαστή και αντιπρόεδρο σήμερα του ΕΔΑΔ, ο οποίος ως φαίνεται έχει εξελιχθεί σε δήμιο της χώρας μας, ιδιαίτερα σε θέματα μειονοτήτων.

Πώς όμως δικαιολογείται το γεγονός ένας άνθρωπος που έχει διετελέσει στο παρελθόν υφυπουργός Εξωτερικών, επιφορτισμένος με την προάσπιση των εθνικών ζητημάτων της χώρας και γνώστης της μειονοτικής πραγματικότητος, να καταδικάζει την Ελλάδα η οποία δεν αναγνωρίζει «μακεδονικούς» συλλόγους στην Φλώρινα και «τούρκικους» στην Θράκη;
Ή τουλάχιστον – όπως αναρωτώνται νομικοί και διπλωματικοί κύκλοι – γιατί ο κ. Ροζάκης δεν ασκούσε το δικαίωμα της εξαιρέσεώς του από τις συγκεκριμένες υποθέσεις ώστε όσοι «βλέπουν» «τουρκική» και «μακεδονική» μεινότητα στην Ελλάδα να μην επικαλούνται αποφάσεις που τους δικαιώνουν, και μάλιστα από έναν άνθρωπο που έχει διατελέσει υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας;

Καθολική άποψη είναι ότι «ο κάθε ευρωδικαστής σκέπτεται και συμπεριφέρεται ως πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως». Σύμφωνα όμως με όσους γνωρίζουν τις απόψεις του κ. Ροζάκη δεν θα περίμεναν διαφορετική τοποθέτηση από τον Έλληνα ευρωδικαστή και υπέρμαχο του σχεδίου Ανάν για το Κυπριακό.
Ο ίδιος είχε άλλωστε δηλώσει πως η υπουργοποίησή του είχε και ένα αρνητικό επακόλουθο, ότι δηλαδή του αφαιρέθηκε η δυνατότητα κριτικής παρεμβάσεως σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρεμβάσεως, όπως η δημοσίευση μελέτης σε ξένα επιστημονικά έντυπα με τίτλο «Η διεθνής προστασία των μειονοτήτων στην Ελλάδα»,  στο οποίο εκφράζει τις απόψεις του για την κατάσταση των μειονοτήτων στην χώρα μας.
Ορισμένες από τις προσωπικές απόψεις του κ. Ροζάκη που παραθέτονται στο συγκεκριμένο άρθρο αναφέρουν: «Όσον αφορά στους τουρκοφώους μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης, είναι σαφές ότι πληρούν τους όρους για να χαρακτηρισθούν εθνοτική ομάδα».
Με άλλα λόγια δηλαδή ο κ. Ροζάκης θεωρεί πως η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης πρέπει να αναγνωρισθεί ως «τουρκική».
Για να στηρίξει μάλιστα την συγκεκριμένη του άποψη, επιχειρηματολογεί λέγοντας ότι «η Συνθήκη της Λοζάννης δεν καθορίζει κατ’ ανάγκη την φύση της μειονότητος στην Θράκη ως θρησκευτικής» – επιχείρημα όμοιο με αυτό που προβάλλουν τα τελευταία χρόνια οι «τουρκικοί» σύλλογοι της Ξάνθης και της Κομοτηνής για να υπερασπισθούν τη νομιμότητά τους.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον συγγραφέα του άρθρου και ενάντια στην κρατούσα αντίληψη, «στην Ελλάδα υπάρχει σλαυόφωνη μειονότητα». Προσθέτει μάλιστα ότι «Σλαυόφωνοι μοιράζονται κοινή εθνοτική καταγωγή με τους γειτονικούς πληθυσμούς στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας».

Πηγή: Εφημερίδα «Πρώτο Θέμα»
αρ φυλ 139
21 Οκτωβρίου 2007
σελ 24-25
Ενδεικτικό δε της προετοιμασίας που γίνεται από την ελληνική πλευρά αποτελεί το γεγονός ότι τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά πλαισίωσε στο πρόσφατο ταξίδι του στην Ελβετική πόλη, ομάδα καθηγητών με ειδίκευση στα θέματα Διεθνούς Δικαίου και έμπειροι διπλωμάτες που εργάζονται νυχθημερόν.
Ανάμεσά τους ο καθηγητής και πρώην αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Χρήστος Ροζάκης.
 Ο κ. Αντώνης Τζανακόπουλος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στην Οξφόρδη, εξ’ απορρήτων συνεργάτης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Ενώ λίγοι γνωρίζουν πως είναι ο μεγάλος αδερφός του υπουργού επικρατείας και κυβερνητικού εκπροσώπου Δ. Τζανακόπουλου.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΞ και πολύ δραστήριος Δημήτρης Παρασκευόπουλος, η Φωτεινή Παζαρτζή και ο Πέτρος Λιάκουρας. Είναι η γνωστή ομάδα των διερευνητικών επαφών Ελλάδας-Τουρκίας.
«Παρών» και ο διπλωματικός σύμβουλος του πρωθυπουργού- κατά πολλούς-  το «άγρυπνο μάτι» του Μαξίμου κ. Βαγγέλης Καλπαδάκης.
Τί ἀντιλαμβανόμεθα ἐκ τῶν παραπάνω συμμετοχῶν;
Ὁ ἀνανιστὴς ῥοζάκης, φίλος τοῦ υἱοῦ σημίτου (βλέπε καὶ σλαυομακεδοποίησις τῶν πληθυσμῶν τῆς Μακεδονίας, καθὼς καὶ ἀγῶνες γιὰ τὴν ἀποκοπὴ Μακεδονίας καὶ Θράκης, ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸ κορμό) μαζὺ μὲ τὸν κοτζιᾶ-ΕΛΙΑΜΕΠ, μαζὺ μὲ καθηγητᾶδες τῆς Ὀξφόρδης (βλέπε καὶ Rothschild), μαζὺ μὲ τὴν νεοταξίτικη «Ἡνωμένη Εὐρώπη» καὶ τὶς νεοταξίτικες Η.Π.Α. ἀποφασίζουν καὶ διατάσσουν γιὰ τὰ δικά μας ἐθνικὰ θέματα, τὴν ὥρα ποὺ μία περίεργη ὑπόθεσις ἐμπλοκῆς τοῦ ἀναστασιάδου, σὲ Παναμᾶ-σκάνδαλα, ἐπικρεμᾶται ὡς …βόμβα ἐπάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι του, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Κυπρίων.
Νά πῶ πώς μοῦ θυμίζει συνομιλίες Μακαρίου-Καραμανλῆ γιά τό Κυπριακό, λίγο πρό τῆς εἰσβολῆς; Ἤ ὄχι;
Νά προβλέψω καί τά μελλούμενα ἤ θά κινδυνολογῶ;

Φιλονόη

*  Διαβάστε μερικὰ ἀπὸ τὰ κείμενα τοῦ κυρίου Ἰωάννου Μπουγᾶ, ἐδῶ, γιὰ νὰ δεῖτε τὰ πραγματικὰ ἐγκλήματα τοῦ ΕΑΜ-ΚΚΕ.
**  Ἀναφορικῶς μὲ τὸ ταινιάκι καὶ τὶς σχετικὲς ἀνθελληνικὲς δηλώσεις, ἰδοῦ:






filonoi.gr
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...