Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Η εξίσωση που δε βγαίνει: 2,5 εκ. εργαζόμενοι + 3 εκ. συνταξιούχοι + 700.000 δημόσιοι υπάλληλοι

Του Αγη Βερούτη

Δυστυχώς, μια Ελλάδα απομονωμένη, εκτός Ευρώπης και με ένα νόμισμα που θα διολισθαίνει στον διηνεκές, ενώ το 60% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού θα ζει από την αναδιανομή των εσόδων του μόχθου του άλλου 40% δεν είναι η σωστή βάση για τίποτε.

Τα λάθη που μας έφεραν εδώ επικεντρώνονται στο στρεβλά δομημένο εργασιακό μοντέλο της χώρας, με 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενους και 3 εκατομμύρια συνταξιούχους + 700.000 δημοσίους υπαλλήλους που βιούν με αναδιανομή του πλούτου που παράγουν οι πρώτοι.

Χώρια που η υπόλοιπη κοινωνία επίσης ζει με τον πλούτο που παράγουν τα 2,5 εκατομμύρια της παραγωγικής οικονομίας. Πετρέλαιο δεν πουλάμε ως χώρα για να έχουμε έσοδα πέρα από όσα βγάζουμε με μόχθο...

Αυτό είναι που μας έφερε εδώ, και όχι τα δάνεια. Τα δάνεια είναι το αποτέλεσμα της αδιέξοδης πορείας με αυτό το μοντέλο εργασιακής κατανομής. Και μετά μας φταίνε οι μικρομεσαίοι και θέλουμε να τους διαλύσουμε για να γίνουμε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι... Πόσο λάθος...;

Οι φόροι όσων ζουν από την αναδιανομή στην πραγματικότητα είναι απλά έκπτωση στα χρήματα που λαμβάνουν. Αν δεν ήταν έτσι, θα προσελάμβανε το κράτος 1 άνθρωπο με μισθό 7 δις και 1 ευρώ και θα του έκανε κρατήσεις τα 7 δις, και θα έλυνε όλα του τα προβλήματα.

Φυσικά αυτό είναι παράλογο. Όμως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στην Ελλάδα που πιστεύουν ότι η οικονομία βοηθείται από την φορολόγηση των συνταξιούχων και των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν ισχύει. Είναι μύθος. ένας από τους μύθους που μας έφεραν εδώ που είμαστε σήμερα.

Ψάχνουμε το βηματισμό μας, ενώ οι ίδιοι έχουμε δέσει αναμεταξύ τους τα κορδόνια των παπουτσιών μας. Προσπαθούμε να κουβαλήσουμε πάνω από 2,5 φορές το βάρος μας, και αναρωτιώμαστε γιατί καταρρέουμε.

Δεν μας φταίνε τα δάνεια. Τα δάνεια ήταν ο τρόπος που κρύψαμε το πρόβλημα για 30 χρόνια.

Το ότι μετά από 7 χρόνια ύφεσης δεν έχουμε αλλάξει το μοντέλο της κοινωνίας μας είναι το λάθος. Ούτε τα iPhone είναι δαιμονικά, ούτε το να περνάνε καλά τα νέα παιδιά και να ερωτεύονται, να δουλεύουν και να βγάζουν τα προς το ζην.

Αν θέλεις να ζήσουν καλά τα παιδιά σου δεν κρατάς το αδιέξοδο μοντέλο κοινωνίας που φτιάξαμε με την αναξιοκρατία των προηγούμενων 30 ετών, βρίζοντας εκείνους που σε δανείζουν (με σκληρούς όρους) μέχρις να βάλεις τάξη στη χώρα σου...

Αλλάζεις μοντέλο!
 
 
 
 
 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...