Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Δεν θα υπάρχει για όσα θα έχω μετανιώσει που δεν τα τόλμησα.


Είπα να ξεχάσω τελικά όλα αυτά που έχω μάθει. Ναι, δε λέω, χρειάζονται για την επιχειρηματικότητα, την τεχνολογία και τις επιστήμες, αλλά όλα αυτά άνθρωπο τελικά δεν με κάνανε!

Είπα να πάψω να βλέπω και όλους τριγύρω μου στο τι και πως το κάνουνε. Ναι, δε λέω, βοηθάνε όλα αυτά για την καθημερινότητα και την επιβίωση, αλλά η αντιγραφή ποτέ δεν οδήγησε σε καινοτομία.
Είπα να πάψω να ακούω και να σερβίρομαι τις έτοιμες εικόνες που ένα προσεκτικό σύστημα για χρόνια τώρα μας ταΐζει περίτεχνα. Ναι, δε λέω, σε κάποιες στιγμές χρειάζονται για να λύσουμε κάποια προβλήματα, όμως ποτέ δεν χρησίμεψαν στο να μην τα δημιουργούμε.

Είπα να βραχυκυκλώσω κάποια στιγμή τη λογική μου. Ναι, δε λέω, χρήσιμη είναι όταν στρώνω το κρεβάτι μου ή το τραπέζι ή έχω να κάνω πράξεις υπολογιστικές, αλλά ποιος μπορεί να υπολογίσει λογικά το μέλλον του, να στρώσει με ακρίβεια το μονοπάτι του, ή να χαράξει με βεβαιότητα τον προορισμό του;

Είπα να βγω και να τολμήσω. Ναι, δε λέω, το σιγουράκι είναι γλυκό και ο άτολμος δεν είναι κατακριτέος, αλλά στις τελευταίες μου αναπνοές θα είμαι μόνος, και γυρισμός δεν θα υπάρχει για όσα θα έχω μετανιώσει που δεν τα τόλμησα.




Dimitris Nomikos
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...