Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Είμαστε αμπέλια μέσα σε αυτόν τον πελώριο αμπελώνα.


Με νύχια και με δόντια φύτεψα μια ιδέα στο μυαλό μου.

Αν ότι παράγει τούτη η γη, οφείλεται σε μια κρυφή συμφωνία που έχει κάνει ο σπόρος με το χώμα, εναποθέτοντας όλο το μέλλον του μεγαλώματός του μέχρι ακόμα και αυτήν του την ανθοφορία και καρποφορία στην εμπιστοσύνη, στην καλή ποιότητα του εδάφους και στο νερό που θα δεχτεί, δηλαδή σε μια συνεργασία ώστε από αυτό που είναι να γίνει αυτό που προορίζεται, τότε δεν έχω παρά να φυτέψω σωστά την ιδέα και να φροντίσω καρτερικά για τα αποτελέσματά της.

Κάθε μέρα θα φροντίζω την ιδέα μου, ώστε να μεγαλώνει και να καταλαμβάνει συνεχώς περισσότερο χώρο στο μυαλό μου, μέχρι στο τέλος να γίνω ο ίδιος η ιδέα μου. Θα συνεργάζομαι με τη ζωή με εμπιστοσύνη, για να καταλαβαίνω τα μονοπάτια που μου δείχνει ώστε το έδαφος που θα καρποφορήσει να είναι το πλέον κατάλληλο. Θα την ποτίζω με την καλύτερή μου στάση και θα τη δυναμώνω με τα θετικότερα των αισθημάτων μου, ώστε να προλαμβάνω τη δημιουργία των ζιζανίων που μπορεί να την πνίξουν. Θα της δώσω το χρόνο που χρειάζεται, γιατί πλέον γνωρίζω πως κάθε ιδέα που δεν καρποφόρησε ήταν από λάθος, άγνοια και άρνηση του γεωργού της.

Είμαστε αμπέλια μέσα σε αυτόν τον πελώριο αμπελώνα. Μπορούμε να βγάλουμε μικρούς και κατσιασμένους καρπούς, ή μεγάλα, γλυκά και ζουμερά σταφύλια, γεμάτα με χυμούς που θα μπορούν να μεθύσουν με τη γεύση τους και το άρωμά τους ακόμα και τους Θεούς. Αν φροντίσουμε προσεκτικά τη διαδικασία.





Dimitris Nomikos
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...