Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Η γνώμη για τον εαυτό σου.


Η γνώμη που έχουμε για τον εαυτό μας υπάρχει στις συμπεριφορές των ανθρώπων που μας περιβάλλουν, στο περιβάλλον μας, στη ζωή μας και στις εμπειρίες μας.
Όλες οι εσωτερικές «ταμπέλες» που «κρεμάμε» στους εαυτούς μας με επιτυχία. Όλα όσα πιστεύουμε για μας, ο κάθε ένας άνθρωπος που μας περιβάλλει τα εκπέμπει είτε προς εμάς, είτε τα έχει ως στοιχεία του χαρακτήρα του.

Αν εμείς για παράδειγμα νιώθουμε βλάκας, θα υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που θα μας φέρονται με αυτόν τον τρόπο, αλλά θα υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας οι οποίοι θα κάνουν οι ίδιοι βλακείες.
Όσο εμείς συντηρούμε πεποιθήσεις εσωτερικά για μας πάντα θα τις βρίσκουμε έξω από εμάς.
Αν για παράδειγμα με θεωρώ σπάταλη κάποιος ή κάποιοι από το περιβάλλον μου θα σπαταλούν τη δική μου ενέργεια και θα είναι σπάταλοι και προς την δική τους ενέργεια. Δηλαδή θα έχουν πολλές απαιτήσεις από μας και θα είναι άνθρωποι αγχωτικοί και οι ίδιοι.
Γενικά λοιπόν ανάλογα με το τι εκπέμπει το περιβάλλον μας είναι δικές μας εσωτερικές πεποιθήσεις.
Αν τώρα τα παιδιά μας έχουν μία συμπεριφορά που δεν μας αρέσει, ας αναζητήσουμε τις κοινές μας εσωτερικές πεποιθήσεις με τον σύντροφό μας και θα δούμε την συμπεριφορά των παιδιών μας.
Αυτό που μπορούμε να κάνουμε σταδιακά είναι να βγάλουμε από πάνω μας κάθε «ταμπέλα» και να σταματήσουμε να κρίνουμε και εμάς και τους άλλους.
Η κριτική είναι ένας βρικόλακας, ο οποίος τρέφεται με την δική μας την πτώση. Δεν χρειαζόμαστε καμία άσκηση κριτικής γιατί καμία κριτική δεν μας οδηγεί να γίνουμε καλύτεροι. Η κριτική είναι εμπόδιο και μορφή αδικίας που την κάνουμε τόσο στους εαυτούς μας, αλλά και στους άλλους.
Ναι μπορεί να έχουμε πολλά ελαττώματα, τα οποία όμως τρέφονται και «μεγαλώνουν» επειδή τα συντηρούμε εσωτερικά. Τα βγάζουμε μπροστά μας και τα θεωρούμε δικά μας. Κάθε μας ελάττωμα έχει δίπλα του και ένα προτέρημα, ας αρχίσουμε να ρίχνουμε το βάρος προς τα εκεί. Έτσι τα προτερήματά μας θα γίνουν οδηγός μας και οδηγός συμπεριφοράς από τους άλλους για μας. Γιατί όταν ένας άνθρωπος εκτιμά και σέβεται τον εαυτό του, τότε και το περιβάλλον του αρχίζει να μεταδίδει συμπεριφορά σεβασμού και όχι πια χλευασμού.
Κάθε μας ελάττωμα λοιπόν είναι δεμένο από την άλλη μεριά με ένα προτέρημα και αυτό όταν αρχίσουμε να το καταλαβαίνουμε και να το συντηρούμε η ζωή μας, θα γίνει ο κήπος που ονειρευόμαστε.

Καθώς κατά έναν περίεργο τρόπο και χωρίς κανείς μας να ξέρει το γιατί τόσα χρόνια συντηρούμε λάθος κήπο και μεγαλώνουμε λάθος δέντρα και αυτά μας έκρυψαν το φως του ήλιου μας και της αλήθειας μας και ζούμε όλοι μας μέσα στην πλάνη και την λήθη.




Δωροθέα
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...