Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Ο Κυβερνήτης της Κριμαίας ζήτησε η Ρωσία να έχει Ορθόδοξη μοναρχία: «Έχουμε το δικό μας παραδοσιακό ρωσικό σύστημα διακυβέρνησης αυτό των ορθόδοξων πνευματικών αξιών»




Ο Κυβερνήτης της Κριμαίας Sergkeiι Aksyonov, «τάραξε τα ύδατα» τόσο εντός χώρας όσο και εκτός, δηλώνοντας ότι η Ρωσία χρειάζεται πλέον ένα μοναρχικού τύπου σύστημα διακυβέρνησης και όχι μια «δημοκρατία» δυτικού τύπου που έχει κυριαρχήσει σε όλον τον κόσμο.
«Δεν χρειαζόμαστε πλέον αυτό το είδος της δημοκρατίας που επιβλήθηκε από οργανισμούς και δυτικά μέσα ενημέρωσης», είπε ο Aksyonov.
«Έχουμε το δικό μας παραδοσιακό ρωσικό σύστημα διακυβέρνησης αυτό των ορθόδοξων πνευματικών αξιών. Πιστεύω ότι η σημερινή Ρωσία χρειάζεται μια τέτοια ορθόδοξη μοναρχία,» είπε ο Aksyonov  σε μια συνέντευξη  που μεταδόθηκε από το κανάλι Pervy Krymsky (πρώτο κανάλι της Κριμαίας) .

«Κατά τη γνώμη μου, η δημοκρατία είναι ένα περιττό πράγμα αυτές τις μέρες, με δεδομένες τις παρούσες συνθήκες και την παρουσία ενός εξωτερικού εχθρού.
Δεν εννοώ τη δημοκρατία με τον τρόπο που γίνεται αντιληπτή από τους κανονικούς ανθρώπους, αλλά αυτήν την χωρίς όριο μέχρι βλακείας ανεκτικότητα σε όλους τους νεωτερισμούς και ιδέες, όπως πολλοί πολιτικοί στην ΕΕ ερμηνεύουν ως δημοκρατικό σύστημα», τόνισε ο ίδιος.
Ο Κυβερνήτης της Κριμαίας ζήτησε  περισσότερες εξουσίες να δοθούν στον Ρώσο πρόεδρο για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο της αχανούς χώρας.
«Γιατί να μην δύναμαι να αποκαλώ τον εαυτό μου στρατιώτη του προέδρου; Γιατί νομίζω ότι χρειαζόμαστε αυτήν την αρχή εφ ‘όσον υπάρχει ένας σοβαρός εξωτερικός εχθρός. Ο πρόεδρος πρέπει να διαθέτει περισσότερα δικαιώματα, σε μια τέτοια κατάσταση », δήλωσε ο Aksyonov.

Δεν γνωρίζουμε εάν ο συγκεκριμένος αξιωματούχος εξέφρασε δική του σκέψη ή προλόγισε σχέδιο που έχει στο νου του ο ίδιος ο σημερινός πρόεδρος Β.Πούτιν , για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο της χώρας του.
Η Ρωσία είναι μία χώρα που κυβερνήθηκε με πεφωτισμένη δεσποτεία για πολλά χρόνια η οποία  έληξε το 1917 με την επανάσταση των Μπολσεβίκων.
Από την άλλη πλευρά η δημοκρατία όπως την εννοούν τα διάφορα ινστιτούτα και ΜΚΟ Σόρος και λοιπών « δικτατόρων» των ΜΜΕ , πνέει τα λοίσθια και είναι ήδη σε φάση μετασχηματισμού….προς τα που όμως δεν μπορούμε να κατανοήσουμε αλλά μάλλον προς ενός τύπου «δημοκρατία» η οποία θα αγνοεί τελείως  τους πολίτες εφαρμόζοντας συγκεκριμένα προγράμματα ελέγχου των μαζών.
Σε άρθρο με τίτλο ( Βρετανικός Τύπος: Επιστροφή στο παρελθόν με τον τύπο της Δημοκρατίας της αρχαίας Ελλάδας και μόνον αυτής ), αναφέραμε ότι βρετανικό άρθρο διακωμωδεί τον σημερινό τύπο «Δημοκρατίας» σε σχέση με αυτόν που ανακάλυψαν οι πρόγονοι μας πριν χιλιάδες χρόνια, προτείνοντας την άμεση επιστροφή στον  ελληνικό τρόπο άσκησης της πολιτικής και  διακυβέρνησης  .
Το άρθρο αναφέρει ότι «ότι  οφείλουμε στους αρχαίους Έλληνες πάρα πολλά , αν όχι τα περισσότερα από  το δικό μας σημερινό πολιτικό λεξιλόγιο.
Επίσης όλος  ο τρόπος διακυβέρνησης από την αναρχία στην  δημοκρατία και στην ίδια την πολιτική επιστήμη είναι δικό τους επίτευγμα .
Αλλά η δική μας πολιτική την σημερινή εποχή   είναι πολύ διαφορετική σε πάρα πολλούς τομείς. Σε μια αρχαία Ελληνική δημοκρατική πόλη-κράτος  , όλα τα σύγχρονα δημοκρατικά συστήματα μας θα αξιολογούνταν από τους Αρχαίους Έλληνες ως «ολιγαρχία», τονίζει ο αρθρογράφος .
Με αυτό εννοούμε ότι όχι  το κράτος, αλλά οι λίγοι  κατ “ανάγκην  κατέχουν την εξουσία ή τον έλεγχο των περισσοτέρων ανθρώπων, σε σχέση με το ελληνικό πολιτικό σύστημα  στο οποίο  οι πολλοί έλεγχαν τους λίγους .
Αυτό συμβαίνει ακόμη και με τους Βουλευτές που εκλέγονται για να υπηρετήσουν υποτίθεται όλους τους ανθρώπους. Στην αρχαία Ελλάδα οι εκλογές θεωρούνταν  από μόνες τους ολιγαρχικός τρόπος διακυβέρνησης .
Διότι από αυτές  συστηματικά ευνοούνταν  οι «λίγοι» και πιο συγκεκριμένα, οι εξαιρετικά πλούσιοι πολίτες  ή οι «ολιγάρχες» όπως εμείς σήμερα αποκαλούμε την οικογενειοκρατία  και το είδος αυτό, που είναι επίσης γνωστό και ως «πλουτοκρατία» ή απλά «άρχουσα τάξη» .
Η ελεύθερη συμμετοχή στα «κοινά της πόλης»  σήμαινε όχι μόνο το είδος της περιστασιακής συμμετοχής που έχουμε εμείς σήμερα , αλλά το κλειδί για τη λειτουργία της δημοκρατίας για τους περισσότερους από εμάς , δημιουργώντας μια  προσωρινή ανταλλαγή ρόλων από τους πολιτικούς «αφέντες» και «δούλους» σε γενικές ή τοπικές εκλογές (ή ετήσιο δημοψήφισμα).
Αλλά μάλλον η πραγματική ελευθερία είναι το να μοιράζεται κάποιος  την πολιτική εξουσία, με διαφανείς τρόπους όπως αυτούς που είχαν οι αρχαίοι Έλληνες .
Στο τέταρτο αιώνα π.Χ. , στην  Αθηναϊκή  δημοκρατική συνέλευση συμμετείχαν 6.000 και πλέον άρρενες ενήλικοι πολίτες , οι οποίοι  συναντιώντουσαν   κατά μέσο όρο κάθε εννέα ημέρες . Ήταν μια «κυβέρνηση σε μαζική σύναξη» , κατέχοντας την  τρομερή για τα σημερινά δεδομένα δυνατότητα να διεξάγει δημοψήφισμα για σημαντικά θέματα,  κάθε δεύτερη εβδομάδα.
Η ισότητα των πολιτών  σήμερα είναι ένα  όνειρο απατηλό στην καλύτερη περίπτωση, τουλάχιστον από  κοινωνικοοικονομική άποψη, όταν σήμερα οι πλούσιοι αποτελούν  το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, το οποίο  κατέχει όσο  το υπόλοιπο 99% μαζί. Αυτά τα δύο πράγματα  μαζί κατάφεραν  να δημιουργήσουν ένα πολίτευμα που απέχει  έτη φωτός από την αρχαία Ελλάδα, και ειδικότερα από την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία.
Τα στατιστικά στοιχεία το αποδεικνύουν άλλωστε . Οι  αρχαίοι ήταν εμφανώς μη γραφειοκράτες  και θεωρούσαν την άμεση προσωπική φορολογία ως  ένα είδος προσβολής του πολίτη.
Η Ελλάδα και ιδιαίτερα η Κλασική Αθήνα αποτελούσε μια από τις  πιο πολυπληθείς και αστικοποιημένες κοινωνίες, με το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού να  ζει πάνω από το επίπεδο της απλής επιβίωσης,  και με μια πιο ισότιμη κατανομή της ιδιοκτησίας,  από ό, τι υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη σύγχρονη κοινωνία του Πλανήτη.
Η σύγκριση, ή μάλλον η  αντίθεση των δημοκρατιών μας με αυτής της αρχαίας Ελλάδας  χρησιμεύει για να τονίσει αυτό που έχει κατονομασθεί σήμερα ως  «υφέρπουσα κρυπτο-ολιγαρχία» στο  δικό μας πολύ διαφορετικό δημοκρατικό σύστημα .
Η δημοκρατία έχει αλλάξει το νόημά της, και  από κάτι σαν  «λαϊκή εξουσία» στην αρχαία Ελλάδα  έχει μετατραπεί σήμερα σε κάτι «άλλο»  , χάνοντας  φαινομενικά  τον σκοπό της ως μια αντανάκλαση πόσο μάλλον  ως  μια  άμεση υλοποίηση της λαϊκής βούλησης.
Κάποιος μπορεί επίσης να κατανοήσει  γιατί ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ήταν κάποτε τόσο αντίθετος με αυτήν την ίδια την ένοια της Δημοκρατίας . Ο ίδιος περιγράφοντας  την  δημοκρατία την χαρακτήρισε  ως την  χειρότερη όλων των συστημάτων.
Οφείλουμε να γυρίσουμε στο παρελθόν και να υλοποιήσουμε αυτό που έκαναν οι Αρχαίοι Αθηναίοι για παράδειγμα με « σύγχρονο τρόπο» δίνοντας στους πολίτες  λόγο και συμμετοχή στις αποφάσεις , αντί να αυξάνουμε τους μισθούς των πολιτικών στα κοινοβούλια και στις Βρυξέλες προκαλώντας το κοινό αίσθημα.
Σε διαφορετική περίπτωση , σύμφωνα και με το αμερικανικό ινστιτούτο stratfor η Ευρώπη θα «ξαναζήσει μια γαλλική επανάσταση» σε όλη την επικράτεια της .




pentapostagma
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...