Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

ΙΚΑΡΙΑ - Η μελωδία της ΕΥ-τυχίας


Αυτός ο trance-αριστός καριώτικος ρυθμός αποτυπώνεται τόσο έντονα στη μνήμη σου που στις πρώτες νότες έχεις ήδη υπνωτιστεί. Δεν μπορείς να καταλάβεις για ποιο λόγο ξαφνικά ο χρόνος σταματά και η σκέψη ελεύθερη πετά. Σ΄ αυτήν τη μαγική σφαίρα του «Άχρονου» και «Άτοπου» δεν έχει τίποτα σημασία, παρά μόνο η στιγμή. Λύπες και χαρές γίνονται ΕΝΑ σ’ ένα χορευτικό σπιράλ με αέρινα κορμιά.

Όσο η λύρα και η τσαμπούνα παίζει, το γλέντι ΔΕ σταματά. Έτσι είναι τα πανηγύρια στην Ικαρία. Ένα ατέρμονο γλυκό μεθύσι που σε περνά σε κόσμους ελεγχόμενης ευτυχίας. Πραγματικά δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό! Όταν πατήσεις το πόδι σου εκεί, θα με θυμηθείς…

Αυτές, όμως, οι “πανηγυριάδες” του νησιού έχουν μια ιστορία να μας πουν (Πηγή: nikaria.gr):



Πολλοί έχουν ακούσει για τα περίφημα πανηγύρια της Ικαρίας. Αυτό όμως που δεν είναι γνωστό, πολλές φορές μάλιστα δεν γίνεται καν αντιληπτό από όσους επισκέπτονται το νησί το καλοκαίρι και κάνουν «πανηγυρι-άδες» από χωριό σε χωριό, είναι ότι αυτές οι γιορτές διοργανώνονται από Συλλόγους εθελοντών που έχουν –παρακαλώ - μορφή «Σωματείου»!

Μετεξέλιξη των παλιών εκκλησιαστικών επιτροπών, αυτοί οι Σύλλογοι («Εξωραϊστικοί-Εκπολιτιστικοί») ιδρύθηκαν με Νομαρχιακή απόφαση στη δεκαετία του 1960 με σκοπό να υποβοηθούν ηθικά και οικονομικά τις πάμφτωχες τότε μικρές Κοινότητες του νησιού. Πράγματι ο τρόπος οργάνωσης και η ιδιαίτερη φυσιογνωμία που διατηρούν μέχρι σήμερα τα περιώνυμα για την εορταστική τους ατμόσφαιρα πανηγύρια της Ικαρίας χρονολογούνται από εκείνη την μεταπολεμική περίοδο της μεγάλης απομόνωσης και οικονομικής καθυστέρησης του νησιού. Αν και χωρίς πόρους, ούτε κρατική υποστήριξη, οι Ικαριώτες «δεν το έβαλαν κάτω». Στράφηκαν στους πολυάριθμους συγγενείς και φίλους τους και μετέτρεψαν τα πανηγύρια τους από απλές κοινοβιακές γιορτές που ήταν άλλοτε σε μέσο χρηματοδότησης για να κατασκευάζουν μόνοι τους τα διάφορα μικρά έργα που είχε ανάγκη το κάθε χωριό (π.χ. αγροτικοί δρόμοι, υδραγωγεία, πλατείες, λιμανάκια). Κηρύσσονταν τότε «γενική επιστράτευση»: οι μόνιμοι κάτοικοι παρατούσαν τις δουλειές τους και πρόσφεραν εθελοντική εργασία, οι μετανάστες προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να βρίσκονται στο χωριό τους τις μέρες του πανηγυριού, ακόμα και οι Άγιοι συμμετείχαν δεχόμενοι ευχαρίστως να αλλάζουν τις γιορτές τους για να συμπίπτουν όλες μαζί στους μήνες του καλοκαιριού!

Όμως, ο πιο σπουδαίος παράγοντας για την επιτυχία ενός Καριώτικου πανηγυριού ήταν και είναι πάντα ακόμα «να υπάρχει κέφι», το πανηγύρι «ν’ ακουστεί», «να έχει καλή φήμη». Σ’ αυτό σπουδαίο ρόλο παίζει η ποιότητα του κρασιού και του φαγητού, κυρίως όμως οι επιδόσεις της ορχήστρας και οι ικανότητες των χορευτών - αυτοί τα τελευταία χρόνια στην πλειοψηφία τους είναι νέοι 20-30 χρονών! Χορεύουν όλοι μαζί γέροι, νέοι και παιδιά επί ώρες, συνεπαρμένοι από τον ιδιαίτερο χορό του νησιού τον «Ικαριώτικο», ένα ζωηρό χορό με πολλές παραλλαγές που πρόσφατα έχει γίνει ακόμα πιο ζωηρός και συναρπαστικός, καθώς οι σημερινοί οργανοπαίκτες τον έχουν προσαρμόσει στις απαιτήσεις του νεανικού κοινού. Ευτυχώς κι οι μουσικοί οι ίδιοι είναι νέοι, αλλιώς θα ήταν αδύνατον ν’ αντέξουν την ένταση και τη μεγάλη διάρκεια –με μια λέξη, «την τρέλα του Καριώτικου πανηγυριού».

Στο τέλος, αργά το επόμενο πρωί, όλοι φεύγουν κατάκοποι, μεθυσμένοι απ’ το κρασί και το βιολί. Ο ήλιος έχει αρχίσει να καίει δυνατά και η ορχήστρα μαζεύει τα όργανα.

Τότε, οι γεροντότεροι του Συλλόγου κάθονται και συμμαζεύουν, κάνοντας τον απολογισμό του πανηγυριού.
“Βγήκε το πανηγύρι;” όλοι ρωτούν.
“Εντάξει πήγε.”
“Σιγά-σιγά. Του χρόνου πάλι εδώ με το καλό. Αρκεί να υπάρχει υγεία και ειρήνη στον κόσμο. ”



Αδύνατον να μη συγκινηθώ βλέποντας το μεγαλείο της ελληνικής εξωστρέφειας στο παρακάτω video. Αδύνατον να μην παρασυρθώ απ’ αυτήν την ανθρώπινη λαοθάλασσα που χορεύει τη «μελωδία της Ευτυχίας»:





macroskopio.gr
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...