Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Ποιος την έχει πιο μεγάλη την...επανελλήνιση;


Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι άνθρωποι μιλούν για επανελλήνιση. Πολλοί λένε πως την βρήκαν, άλλοι την κυνηγούν και σίγουρα βρίσκονται κοντά στο να την φτάσουν, όλοι όμως έχουν αφυπνιστεί και προσπαθούν να σπρώξουν και τα "κοιμισμένα πρόβατα" να ξυπνήσουν και να δουν την αληθινή οδό και το φως που ανακάλυψαν! ...
Το ενδεχόμενο πως όσο είναι "πρόβατα" στο μαντρί οι υπόλοιποι, άλλο τόσο αφυπνίστηκαν και επανελληνίστηκαν οι ίδιοι, προφανώς δεν περνάει από το μυαλό τους!
Στο άρθρο αυτό, θα ασχοληθώ όχι με το τι είναι επανελλήνιση (αν και χρειάζεται και ένα άρθρο με αυτό το θέμα γιατί ο καθένας την ορίζει όπως γουστάρει), αλλά με το τι δεν είναι, διότι ο καθένας που ασχολείται ή θέλει να ασχοληθεί αγνά και καθαρά, φτάνει στο σημείο να αηδιάζει με πρόσωπα και καταστάσεις, οπότε καταλήγει να προσπαθεί με τον δικό του τρόπο να ολοκληρώσει τον εαυτό του με τα διδάγματα που μας παρέδωσαν οι πρόγονοι μας και να θέλει να απέχει πλήρως από "συναναστροφές" που δεν δείχνουν τίποτα άλλο παρά εμπάθεια, αλαζονεία, έπαρση πάντα βέβαια με την λέξη "Ελληνισμός" σαν άλλοθι στο στόμα τους.

Επανελλήνιση δεν είναι απλά η τοποθέτηση της ελληνικής μυθολογίας πιο ψηλά στο βάθρο από τις άλλες μυθολογίες του κόσμου, χωρίς την ενδότερη μελέτη και την εν γένει αποκωδικοποίηση της, στο βαθμό που μας επιτρέπει, για να αντιληφθούμε τις σκέψεις εκείνων των ανθρώπων και τα μηνύματα που μας περνούν.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά η αποστροφή από την επικρατούσα θρησκεία, χωρίς την απαραίτητη αλλαγή κοσμοθεώρησης από το άτομο που επιλέγει αυτή την αλλαγή.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά η ενσωμάτωση του ενδιαφερόμενου σε μία ομάδα ανθρώπων, σε ένα σύλλογο ή σε μία δράση, χωρίς να έχει να δώσει κάτι από αλληλεγγύη και γνώση, καταπίνοντας αμάσητα και χωρίς κριτική ικανότητα ότι του "σερβίρει" ο καθένας από τις ομάδες.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά η αναγνώριση της πρότασης ταμπού "όταν εμείς είχαμε πολιτισμό, οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια", χωρίς να ξέρει ο καθένας από αυτούς που την ξεστομίζει, τι πολιτισμό είχαμε.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά να μιλάει για τις επιστήμες και τους φιλοσόφους μας, χωρίς να ξέρει καλά καλά τα ονόματα των πιο γνωστών φιλοσόφων, πόσο μάλλον το τι μας έγραψε ο καθένας για να γνωρίσουμε τις ιδέες του.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά η αναγνώριση της δικής του ομάδας ανθρώπων - συλλόγου ως τον καλύτερο, τον δυνατότερο, τον πιο σημαντικό, γιατί απλά είναι δικός του ή συμμετέχει σε αυτόν.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά να ανταγωνίζεται ο καθένας από αυτούς, τους άλλους, με φιλοδοξία να φανεί το όνομα του.
Επανελλήνιση δεν είναι να δημιουργούν κάποιοι ίντριγκες και να διακινούν πληροφορίες (είτε από πρακτοριλίκι, είτε από εμπάθεια, είτε για να γίνει συμπαθείς σε άλλους) για την υστεροφημία του, η οποία δεν βλέπει πως είναι βαμμένη με ανηθικότητα.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά ποιος ξεκίνησε χρονικά - χρονολογικά κάποιες δράσεις με ατάκες του τύπου "ξέρεις τι έκανα εγώ και από πότε" για να διαφημίσει ο καθένας το όνομα του.
Επανελλήνιση δεν είναι απλά να παπαγαλίζει ο καθένας κάποιες λέξεις σε σειρά απ' έξω από φιλοσόφους ή ρήτορες της αρχαίας γραμματείας χωρίς να μπορεί να τις κάνει βίωμα και να γίνει καλύτερος άνθρωπος.
Επανελλήνιση δεν είναι οι φωτογραφίες με σηκωμένα χέρια ή οι φωτογραφίες με το πρόσωπο αυτού που τις κοινοποιεί και με λόγια του ως ρητά ή απόψεις.
Μπορεί να μεγαλώσει όσο γίνεται αυτός ο κατάλογος για το τι δεν είναι επανελλήνιση, αλλά θα σας κουράσω πολύ, στην ανάγνωση σας. Θα "πιαστώ" μόνο από το τελευταίο με τις φωτογραφίες.

Στις τελετές όλων των θρησκειών (αναγνωρισμένων ή μη), όλων των λατρειών (αναγνωρισμένων ή μη), μέχρι και των περιπτώσεων του σαμανισμού σε περιοχές του πλανήτη που οι άνθρωποι πραγματοποιούν, δεν υπάρχει η αυτοπροβολή αυτών που την κάνουν με φωτογραφικές μηχανές ή κάμερες.
Η κάθε τελετή έχει το τελετουργικό της, χρειάζεται την ιερή σιγή για να δημιουργηθεί η ιερή στιγμή και τον απαραίτητο σεβασμό σε αυτό ή αυτούς που επικαλείται ο καθένας. Η απαθανάτιση αυτών των στιγμών, απλά θανατώνει τις στιγμές αυτές. Η σύνδεση με τους θεούς δεν απαθανατίζεται σε ..φακό παρά στις ψυχές, στο κοσμικό γίγνεσθαι.
Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Εκτός αν πρέπει να πιστέψει κάποιος πως οι Θεοί βλέπουν τα άλμπουμ των φωτογραφιών στα σόσιαλ και νιώθουν υπερηφάνεια!
Για να κατανοηθεί το μέγεθος της μη επανελλήνισης, αυτών που νομίζουν ότι την κατέκτησαν, αρκεί να αναφέρω πως σε ημερίδα της μητρόπολης στην Θεσσαλονίκη πριν από δύο χρόνια με θέμα τα αίτια που διαμορφώνουν τις συνθήκες για την άνοδο της Ελληνικής θρησκείας (αυτοί χρησιμοποίησαν τον όρο "ειδωλολάτρες"), σε μια αίθουσα κατάμεστη, αφού ειπώθηκαν σημεία και τέρατα, περί ανθρωποθυσιών, σατανισμού, σεξουαλικής ανηθικότητας (αυτά είναι τα επιχειρήματα της επικρατούσας θρησκείας, εναντίον των ¨ειδωλολατρών", γιατί προφανώς μέχρι εκεί πάει το μυαλό τους, με το κυνήγι φαντασμάτων (βλέπε διαβόλου) και μαγισσών (ακόμα και κυριολεκτικά κυνήγησαν τέτοιες με το αλάθητο τους, πχ. το χρώμα μαλλιών, ματιών κτλ ως επιχειρήματα για την πυρά) κατέληξε η ομιλία, πως δεν έχει να φοβάται η ορθοδοξία τίποτε από αυτούς που εμπλέκονται ως κεφαλές της επανελλήνισης, γιατί: 
"αυτοί είναι απασχολημένοι στο να τρώγονται μεταξύ τους".. Δεν φτάνουν οι αναρτήσεις με τις φωτογραφίες και τα σηκωμένα χέρια. Σας μελετάνε αλλά αρνείστε να τους μελετήσετε. Σας ερευνούν και βλέπουνε τα αίσχη που ξεστομίζετε, που γράφετε, που πράττετε, για το "ποιος την έχει πιο μεγάλη..., αλλά για εσάς πέρα βρέχει. 
Ποιοι; 
Μα αυτοί που είναι ντυμένοι με τα ρούχα του ερέβους. 
Εσείς όμως διαιωνίζετε το μίσος.  
Σύντομα με όλα αυτά που γίνονται δυστυχώς ή ευτυχώς (όπως θεωρεί ο καθένας) θα μείνει στην ιστορία ως: η πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια επανελλήνισης, αλλά ως φύση αισιόδοξη πιστεύω πως ήδη έχει δοθεί το ερέθισμα για να ξεκινήσει στο μέλλον η δεύτερη προσπάθεια, με καταλληλότερους όρους, με εμπειρία των λαθών της πρώτης προσπάθειας και με σύμμαχο τον χρόνο, ελπίζω να ξεκινήσει η προσέγγιση του ελληνικού πολιτισμού (κάτι που δεν υπάρχει στην πρώτη προσπάθεια) με αποτέλεσμα περισσότερες  πιθανότητες επίτευξης του ποθητού.
 Πολύ φοβάμαι όμως πως με τα μέχρι τώρα δεδομένα, θα συμφωνήσω με τον Νίτσε:
" υψώνονται τα χέρια τους σε λατρεία μα η καρδιά τους δεν ξέρει τίποτα απ' όλα αυτά...."
Ας μη βγουν αληθινά αυτά τα λόγια.


Υγ1: Αυτό το άρθρο προέκυψε ως...ανάγκη. Μιλώντας  με κόσμο που οραματίζεται την Ελλάδα, ελληνική (αφανή κόσμο όμως για τους "υπερεκτιμημένους") η απογοήτευση ήταν διάχυτη στις ψυχές τους για την τροπή που έχει πάρει αυτή η ..Επανελλήνιση. Ωστόσο το άρθρο είναι προσωπικές απόψεις των συντακτών της Μυθικής Αναζήτησης και δεν έχουν σκοπό να "προσηλυτίσουν" σε αυτές κανέναν αναγνώστη.

Υγ2: Ακριβώς η ίδια συμπεριφορά υπάρχει σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, για το "ποιος την έχει πιο μεγάλη" και για να το καταλάβει κάποιος, αρκεί να κοιτάξει γύρω του.



mythiki-anazitisi
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...