Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Θέλει ψυχή και τόλμη η ανεξαρτησία.


Γράφει η Μαρίσα Παππά

Περίεργο πράγμα η ανεξαρτησία, μπορεί να αναστήσει ανθρώπους από τις στάχτες τους. Οι ανεξάρτητοι άνθρωποι είναι καταραμένοι και ταυτόχρονα ευλογημένοι. Σκορπούν αλόγιστα αυτοπεποίθηση όπου βρεθούν. Η αύρα που εκπέμπουν δεν περνάει απαρατήρητη, επιβάλλει να γυρίσουν κεφάλια στο πέρασμά τους και να θαυμάσουν τον δυναμισμό τους.
Παρεξηγημένοι άνθρωποι όλοι αυτοί οι λάτρεις της ανεξαρτησίας. Έχουν μεγάλο εκτόπισμα στην προσωπικότητά τους, ξέρουν να διεκδικούν, ξέρουν να λένε όχι, έχουν την δική τους άποψη που συχνά διαφέρει και συγκρούεται.
Δεν πηγαίνουν πάντα με τις ορέξεις των υπολοίπων και αυτό αρκετές φορές δημιουργεί αντιπάθειες, χαρακτηρίζονται σνομπ.
Είναι αρκετά ευαίσθητοι άνθρωποι οι ανεξάρτητοι αλλά και δίκαιοι.
Γνωρίζουν πολύ καλά να στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στις δικές τους δυνάμεις.
Πίσω από τα λαμπερά τους χαμόγελα θα διακρίνεις πολλά δάκρυα.
Χρειάστηκε άπειρες φορές να βρεθούν απέναντι στις ανασφάλειές τους και το πιο σημαντικό από όλα να νικήσουν τις ατελείωτες, μοναχικές ώρες που πνιγόντουσαν.
Κάθε τους δάκρυ είναι και ένα βήμα πιο κοντά στην ανεξαρτησία τους.
Έχουν μάθει πως το κάθε λεπτό της ζωής τους είναι πολύτιμο και πρέπει να αξιοποιείτε σωστά. Γνωρίζουν πότε και που πρέπει να σπαταλήσουν την ενέργειά τους.
Οι φίλοι τους είναι μετρημένοι στα δάχτυλα γιατί δεν τους ενδιαφέρει η ποσότητα αλλά η ποιότητα.
Δεν τους χρειάζονται κιόλας τους πολλούς.
Επιλεκτικοί άνθρωποι, προτιμούν λίγους και καλούς φίλους που να μπορούν να μοιράζονται τα πάντα χωρίς ενδοιασμούς και δεύτερες σκέψεις.
Απεχθάνονται την μιζέρια και όλους αυτούς που κλαίγονται συνέχεια.
Αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, δεν φορτώνουν τα προβλήματά τους σε άλλους και είναι σε θέση να ανταποκριθούν στα δύσκολα.
Ανθρώπους παντός καιρού τους λέω εγώ.
Δεν φοβούνται να μείνουν μόνοι τους όποτε νιώθουν την ανάγκη της απομόνωσης.
Μιλάμε για προσωπικότητες που δεν συμβιβάζονται εύκολα και όταν αποφασίσουν να το κάνουν πρέπει να τους αποδείξεις ότι το αξίζεις.
Οι ανεξάρτητοι άνθρωποι δεν περιμένουν τίποτα και από κανέναν.
Δεν κερδίζονται με υλικές απολαύσεις.
Όσα χρειάζονται για να ικανοποιήσουν τον εαυτό τους θα τα κερδίσουν μόνοι τους.
Και ξέρεις οι ανεξάρτητοι άνθρωποι κλαίνε πολύ όταν είναι μονάχοι τους.
Κλαίνε για όλα όσα θυσίασαν με το αιτιολογικό της ανεξαρτησίας τους.
Ξέρουν πως αυτό το τίμημα το πληρώνουν ακριβά και τα υλικά τους είναι βαριά για να χτιστούν έτσι.





ΠΗΓΗ 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...