Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Ξέρεις πως είναι ...;


Ξέρεις πως είναι να πολεμάς τους δαιμόνους σου για να τους ξαποστείλεις πίσω μέχρι τα βάθη των Ταρτάρων;
Ξέρεις πως είναι να χαμογελάς ενώ λούζεσαι από τις φωτιές της Κόλασης;
Ξέρεις πως είναι να υψώνεις το ανάστημά σου πάνω από το μπόι σου και να γελάς, παρότι γνωρίζεις ότι η δυσκολία σε περιμένει στη γωνία;
Ξέρεις πως είναι να υψώνεις περήφανα το ποτήρι σου και να μεθάς από το περιεχόμενό του απαιτώντας κατάματα από τους Θεούς σου το μερτικό σου σε αυτή τη ζωή;
Ξέρεις πως είναι να περπατάς ξυπόλυτος στα αναμμένα κάρβουνα και να διατηρείς καρφωμένο το βλέμμα σου στο ποθητό σου με αξιοπρέπεια;
Ξέρεις πως είναι να δακρύζεις από συμπόνια γιατί αναγνωρίζεις τον πόνο που κρύβουν τα βλέμματα που χαμογελάνε;
Ξέρεις πως είναι να βγαίνεις γυμνός, οπλισμένος μόνο με την πίστη σου για να αντιμετωπίσεις τα θεριά;
Ξέρεις πως είναι να έχεις υπομονή, μέχρι να έρθει η ώρα η κατάλληλη, ώστε η γατούλα που κρύβεις να βγάλει το βρυχηθμό του πάνθηρα;
Ξέρεις πως είναι να έχεις το κουράγιο να σβήσεις μια ζωή στην οποία δεν ζεις, ώστε να χαρείς έστω και λίγα χρόνια του ονείρου σου;
Ξέρεις πως είναι να καρτερείς τον πόνο της κάθε στιγμής στην πλάτη σου και να μην λυγάς από αυτόν, γιατί γνωρίζεις ότι με κάθε πόνο δυναμώνουν τα φτερά σου;
Ξέρεις πως είναι να αναγνωρίζεις το Θεριστή που σε περιμένει πιο κάτω στη στροφή του δρόμου, αλλά εσύ χαμογελάς ευτυχισμένα τώρα, γιατί αυτή τη στιγμή ζεις;
Αν ξέρεις, τότε είσαι σίγουρα από τους αρχιτέκτονες αυτής της ζωής. Σε χαιρετώ με σεβασμό και προσκυνώ μπροστά σου!




Πηγή βίντεο από "fb": Dimitris Nomikos
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...