Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Εκκωφαντικό Δείγμα Πνεύματος Υποκρισίας της Ψευτοσυνόδου του Κολυμπαρίου


(Σταγόνα στον Ωκεανό της Νεοελληνικής Υποκρισίας, Μέρος 11ο)

( Για να διαβάσετε όλα τα Μέρη ανατρέξατε στο τέλος του άρθρου )
…Ή καλύτερα σταγόνα στον Βούρκο της Υποκρισίας , γιατί η δυσωδία και το βρώμικο παιχνίδι των Ελίτ είναι χαρακτηριστικά περισσότερο Βούρκου παρά Ωκεανού. Και για να συνθέσουμε όλες τις «σταγόνες» χρειαζόμαστε μήνες επι μηνών και τόνους συζητήσεων, αναλύσεων και κειμένων.
Οι ιδιες εγχώριες Ελίτ (για να δανειστούμε μια ξενόφερτη λέξη της μόδας) ,η εγχώρια δηλαδή Ιθύνουσα τάξη αποτελούμενη μεταξύ άλλων από πολιτικούς / θρησκευτικούς / εκπαιδευτικούς ταγούς , τηλεοπτικούς σταθμούς και δημοσιογράφους χειραγωγεί τους νεοέλληνες δια ποικίλων τρόπων, δεκαετίες τώρα (για να διαβάσετε σχετικά με την Αρχή του κακού κάντε ΚΛΙΚ ΕΔΩ ) , ούτως ώστε να φτάσουμε στο σημείο που είμαστε τώρα, να βλέπουμε να ξεπέφτει ο νεοέλληνας σε πολλά επίπεδα ( Πνευματικό / Θρησκευτικό, Ανθρώπινο, Κοινωνικό, Πολιτικό)  ή να κοροιδέυεται μέσα στα μούτρα του και να μην αντιδρά. Η πλύση εγκεφάλου έχει πιάσει τόπο.Ο Νεοέλληνας έχει γίνει από θύμα, θύτης, καθώς είτε με την έγκριση του, είτε με τις παγίδες που του στήνουν διαχρονικά για τις οποίες προειδοποιείται , όμως όχι μόνο δεν αντιδρά αλλά  και εχθρεύεται όσους προειδοποιούν «στολίζοντας» τους με πολυποίκιλα κοσμητικά επίθετα, δείχνει απλά ότι αποτελεί άνθρωπο αρεσκόμενο στις κολακίες (Λαϊκισμούς) και όχι στην Αλήθεια, άνθρωπο στον οποίο  το παιχνίδι της υποκρισίας και της ρηχότητας του αρκεί και επιβεβαιώνοντας ότι για το κατάντημα της ελληνικής κοινωνίας Είναι εν τέλει συνυπεύθυνος. Αντίδοτα στην Διαμορφωθείσα κατάσταση υπάρχουν. Λέγονται Προσπάθεια για Αντίληψη της Αλήθειας και Ταυτόχρονος Πνευματικός Αγώνας. Αυτά είναι ΜΟΝΟΝ κόντα στο Χριστό , έχουν Ορθόδοξο Υπόβαθρο ενώ Μια σχετική ανάλυση μπορείτε να διαβάσετε με ΚΛΙΚ ΕΔΩ .
Η ..«Σταγόνα» για την οποία θα μιλήσουμε σε αυτό το 11ο Μέρος αφορά ένα Εκκωφαντικό Δείγμα Υποκρισίας και Διγλωσσίας στο χώρο των Διοικούντων την Ορθόδοξο Εκκλησία και ιδιαίτερα της Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου (2016) πίσω από το οποίο κρύβεται το πραγματικό πρόσωπο των Προωθητών και Υπερασπιστών της εν λόγω Ληστρικής Συνάξεως αλλά και των υποβολέων τους.
Διαβάζοντας τα κείμενα της Ψευτοσυνόδου κάποιος ο οποίος δεν θέλει την Αλήθεια μπορεί να επαναπαυτεί και να πει «ε καλά, υπερασπιστές της Ορθοδοξίας είναι με αυτά που γράφουν». Αυτό για όσους βλέπουν επιφανειακά και φοβούνται να δουν την Αλήθεια κατάματα.Ένα χαρακτηριστικό που βεβαιώνει τον παραπάνω συλλογισμό είναι η σχεδόν ενθουσιώδης αναφορά στην «Εγκύκλιο» της Ψευτοσυνόδου για τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και τις Ορθόδοξες Συνόδους της Εποχής του, τόσο ώστε να νομίσει κανείς και να ξεγελαστεί σκεπτόμενος «είδες πόσο καλά μιλάνε;». Λέει συγκεκριμένα η «Εγκύκλιος»: «Τό συνοδικόν ἔργον συνεχίζεται ἐν τῇ ἱστορίᾳ ἀδιακόπως διά τῶν μεταγενεστέρων, καθολικοῦ κύρους, συνόδων (…) καί τῶν ἐπί ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ συγκληθεισῶν Μεγάλων συνόδων (1341, 1351, 1368), διά τῶν ὁποίων ἐβεβαιώθη ἡ αὐτή ἀλήθεια τῆς πίστεως, ἐξαιρέτως δέ περί τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί περί τῆς μεθέξεως τοῦ ἀνθρώπου εἰς τάς ἀκτίστους θείας ἐνεργείας.» Όλα αυτά όμως αποδεικνύονται στην πράξη υποκριτικά και στάχτη στα μάτια για τη διαμόρφωση από τους ανυποψίαστους Χριστιανούς μιας εικόνας δήθεν Ορθόδοξου Κύρους της Ψευδοσυνόδου καθότι  δεν υπάρχει ξεκάθαρη και κυρίως ουσιαστική αναγνώριση ως «Οικουμενικής» της Συνόδου του Αγ. Γρηγορίου Παλαμά γιατί «Η αναγνώριση των δύο αυτών συνόδων ως Οικουμενικών και η πανηγυρική ανανέωση των αποφάσεων τους, θα καταξίωνε την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο ως τέτοια και θα αρκούσε για τον αιώνιο αναθεματισμό του παπικού θηρίου, που δημιούργησε την πανσπερμία των προτεσταντικών αιρέσεων.» [1] Ένα παπικό θηρίο και μια πανσπερμία προτεσταντικών αιρέσεων που η ίδια η Ψευδοσύνοδος της αποκαλεί μετά «ἑτεροδόξους Χριστιανικάς Ἐκκλησίας καί Ὁμολογίας» (Σχέσεις Της Ορθοδόξου Εκκλησίας Προς τον Λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον, παρ. 16). Όμως οι Άγιοι Πατέρες, όπως ο Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς, Ποτέ και Πουθενά δεν ονόμασαν τις Αιρέσεις «εκκλησίες»  [2] Σε αυτό το σημείο έχουμε μια ξεκάθαρη απόδειξη της Υποκριτικής Διγλωσσίας στην προσπάθεια της Ψευδοσυνόδου να συμβιβάσει αυτά που δεν συμβιβάζονται καθότι «οπως σωστὰ ἐλέχθη, οἱ ἔξυπνοι εἰσηγητές, ἀλλὰ καὶ οἱ ψηφίσαντες τὴν δῆθεν συμβιβαστικὴ καὶ εἰρηνοποιὸ φράση, κοροϊδεύουν καὶ τοὺς μὲν καὶ τοὺς δέ, καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ ἀρνοῦνται ὅτι οἱ αἱρετικοὶ εἶναι ἐκκλησίες καὶ τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι ἐκκλησίες·» [3] Και όλα αυτά όταν ο Κύριος μας έχει πει «ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.» Ματθ. 5,37
Εστιάζοντας ακόμη περισσότερο στην Υποκριτική εκ της Ψευδοσυνόδου ενθουσιώδη αναφορά στον Άγ. Γρηγόριο Παλαμά βλέπουμε μια σημαντική λεπτομέρεια συγκρίνοντας αυτή την αναφορά με την επίσης ενθουσιώδη αναφορά  στο λεγόμενο «Παγκόσμιο συμβούλιο των «εκκλησιών» το οποίο η Ψευδοσύνοδος αποδέχεται ώς κάτι φυσιολογικό και καμαρώνει ως ισότιμο όπως λέει μέλος του.Λέει συγκεκριμένα «Ἕν ἐκ τῶν κυρίων ὀργάνων ἐν τῇ ἱστορίᾳ τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως εἶναι τό Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν (Π.Σ.Ε.) (…)  Ταῦτα μετά τοῦ Π.Σ.Ε. τηροῦν σημαντικήν ἀποστολήν διά τήν προώθησιν τῆς ἑνότητος τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου. (…) Αἱ Ὀρθόδοξοι κατά τόπους Ἐκκλησίαι–μέλη τοῦ Π.Σ.Ε., μετέχουν πλήρως καί ἰσοτίμως ἐν τῷ ὀργανισμῷ τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν (…)   καί συμβάλλουν δι’ ὅλων τῶν εἰς τήν διάθεσιν αὐτῶν μέσων διά τήν προώθησιν τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καί τῆς συνεργασίας ἐπί τῶν μειζόνων κοινωνικοπολιτικῶν προκλήσεων. (Σχέσεις Της Ορθοδόξου Εκκλησίας Προς τον Λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον, παρ. 16, 17).
Που έγκειται η υποκρισία εδώ? «Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ. (Κανείς δεν ημπορεί να υπηρετή συγχρόνως δύο κυρίους· διότι η θα μισήση τον ένα και θα αγαπήση τον άλλον η θα προσκολληθή στον ένα και θα καταφρονήση τον άλλο. Και σεις δεν είναι δυνατόν να υπηρετήτε τον Θεόν και τον πλούτον· η θα αγαπήσετε τον Θεόν και θα περιφρονήσετε τους επιγείους θησαυρούς η θα υποδουλωθήτε εις αυτούς και θα καταφρονήσετε τον Θεόν.) Ματθ. 6,24 . Η Ψευδοσύνοδος την ίδια στιγμή που αποδέχεται τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, την ίδια στιγμή τον αναιρεί μιλώντας αποθεωτικά για το Π.Σ.Ε. Ιδού το Εκκωφαντικό Δείγμα Υποκρισίας και Διγλωσσίας εκ της Ψευδοσυνόδου . Ο Άγιος Γρηγόριος πολύ Ορθοδόξως θεωρεί τον «Ουμανισμό / Ουμανιστικό ανθρωποκεντρισμό ως «Παγανισμό, δηλαδή ειδωλολατρεία» άρα και Ορθοδόξως καταδικαστέο [4], τη στιγμή που στην αντίπερα όχθη το Π.Σ.Ε είναι «αιρετικό, ουμανιστικό και ειδωλολατρεία» ενώ η κίνηση που αυτό υπηρετεί , δηλαδή ο Οικουμενισμός / Οικουμενική Κίνηση είναι «παναίρεσις» και όλα αυτά σύμφωνα  με τον κορυφαίο Ορθόδοξο Θεολόγο του 20ου αιώνος Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς . [5] Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς Καταδικάζει τον Ουμανισμό, Το Π.Σ.Ε είναι ουμανιστικό , η Ψευτοσύνοδος επαινεί ταυτόχρονα και την καταδίκη του ουμανισμού και την προώθησή του.  Πόση Διπροσωπία επιτέλους από την Ψευδοσύνοδο που καμαρώνει κιόλας ότι οι Ορθόδοξες Εκκλησίες αποτελούν πλήρη και ισότιμα μέλη του Π.Σ.Ε, αποδεχόμενη στην ουσία ότι ώς διοικούντες την Εκκλησία έχουν κάνει Αυτήν ένα με την αίρεση και την ειδωλολατρία τη στιγμή που επαναλαμβάνουμε δηλώνουν αποδοχή του Αγ. Γρηγορίου Παλαμά. Ως Ορθόδοξοι, είμαστε «μέλη Χριστού». «Άρα ουν τα μέλη του Χριστού, ποιήσω πόρνης μέλη; Μη γένοιτο!» (Α΄ Κορινθ. 6, 15).  Κι’ομως επί της ουσίας αυτό πραγματοποιείται από την Ψευδοσύνοδο και τους Διοικούντες την Εκκλησία. Υποκρισία; Διχασμένες Προσωπικότητες;
Ίσως Όλα αυτά αλλά και ..Κάτι ακόμη.  Στα παραπάνω ένα από τα αστεία αντεπιχειρήματα των οικουμενιστών και της Ψευδοσυνόδου τους είναι ότι τα κάνουν όλα αυτά για να πείσουν τους αιρετικούς , έχοντας την Αυτοσυνειδησία ότι η Ορθόδοξος Εκκλησίας είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική. Βεβαίως ξεχνάνε ότι για να πετύχουν αυτόν τον δήθεν σκοπό τους δεν είναι δυνατόν να  ποιήσουν τα μέλη του Χριστού μέλη πόρνης. Γιατί αυτό κάνουν εντασσόμενοι και αποδεχόμενοι το ειδωλολατρικό Π.Σ.Ε. διατυπανίζοντας ότι τάχα έχουν την Αυτοσυνειδησία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.Ρωτάμε, Όταν έχεις Μια τέτοια Αυτοσυνειδησία του Ποιος είσαι δεν πρέπει να έχεις και Συνείδηση του άλλου, του τρίτου, του εχθρού σου και μάλιστα να την καταθέτεις «Εν Αληθεία και Ευθύτητι» στους φίλους σου (δηλαδή στους πιστούς) ; Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός έχει Ταυτόχρονα και Αυτοσυνειδησία ότι είνα Θεός Αποκαλύπτοντας τον Εαυτό Του (λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τοσοῦτον χρόνον μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι, καὶ οὐκ ἔγνωκάς με, Φίλιππε; ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν πατέρα· – Εκείνος που είδε εμέ και εισεχώρησε στο μυστήριον της ενανθρωπήσεώς μου, είδε τον Πατέρα. Ιω. 14,9 ) και Συνείδηση του Εχθρού Του τον οποίο επίσης αποκαλύπτει και μάλιστα προτρέπει τους φίλους του (πιστούς) να προσέχουν από αυτόν ( μιλώντας προς τους Φαρισάιους : «ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.» Ιω. 8,44  και «ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὁρᾶτε καὶ προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων» Ματθ. 16,6  ). Όταν Ο Κύριος μας καταθέτει με Ευθύτητα τον Εαυτό Του και τους Εχθρούς Του , είναι δυνατόν η «Εν Αγίω Πνεύματι» Εκκλησία του να μην κατονομάζει τους Εχθρούς Της όπως έκαναν οι Άγιοι Πατέρες και οι Οικουμενικές Συνόδοι με τις αιρέσεις και όπως ΔΕΝ πράττει η Ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου; Είναι δυνατόν να μιλάει η Ψευδοσύνοδος «Εν Αγίω Πνεύματι» όταν ΔΕΝ κατονομάζει το Π.Σ.Ε ως αιρετικό και ειδωλολατρικό όπως ακριβώς είναι και όταν δεν ξεκαθαρίζει ποιο το υπόβαθρο αυτού ; Αντ’ αυτού να χαίρει για την συμμετοχή της Ορθοδοξίας σε αυτό;
Και εσείς που διατείνεστε ότι θα τους πείσετε, αλλοιώνοντας όλη την Ορθοδοξία , ( επιτρέποποντας τα μέλη αυτής να γίνουν μέλη πόρνης )  πως θα τους πείσετε ανευ της Αληθείας και της Μαρτυρικής καταθέσεως της , όπως έκανε Δημόσια ο Χριστός, οι Απόστολοι, οι Άγιοι Πατέρες και οι προηγούμενες Συνόδοι; Πως θα τους πείσετε όντας εσείς Υποκριτές και ενώ ισχυρίζεστε  ότι εντός του Οικουμενισμού προάγετε την παραδοσιακή / Πατερική ορθοδοξία τα γεγονότα και οι πράξεις σας με τις λεγόμενες ΜεταΠατερικές θεολογίες δείχνουν το ακριβώς αντίθετο, ότι δηλαδή αποξενώνεστε από τους Άγιους Πατέρες; [6] Πως θα τους πείσετε όταν «η παρουσία αντιπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών εις τας διαφόρους οικουμενιστικάς συναθροίσεις ουδεμίαν κανονικήν δικαίωσιν έχει. Δεν πηγαίνομεν εκεί δια να ομολογήσωμεν θαρραλέως, ανοικτώς και απαρασαλεύτως την αιώνιον και αναλλοίωτον αλήθειαν της Ορθοδόξου Πίστεως και Εκκλησίας, αλλά δια να προβώμεν εις συμβιβασμούς και, περισσότερον ή ολιγώτερον, να συμφωνήσωμεν εις όλας τας αποφάσεις και σχηματισμούς, τους οποίους μας προσφέρουν οι μη ορθόδοξοι.» [7]
Πως θα τους πείσετε όταν η Αυτοσυνειδησία αυτών που θέλετε να πείσετε (για την ακρίβεια αυτών που σας κρατάνε ομήρους ), δηλαδή του Π.Σ.Ε  είναι τέτοια που εξ ορισμού και εξ αρχής αποκλείει την κατοχή της Αλήθειας από ένα δόγμα αλλά προάγει και θέλει να επιβάλλει τον λεγόμενο  δογματικό πλουραλισμό, βασιζόμενο στην συγκρητιστική του φύση το βάθος και τη σημασία της οποίας εσεις, είτε απο δειλία είτε πονηρώς και εκουσίως, αποκρύπτετε; Πως θα πείσετε (;) αυτούς τους πλανεμένους αλλά και τους Ορθοδόξους για το Ασυμβίβαστο Πνεύμα Αλήθειας που σας διακρίνει (να πούμε και κανένα αστείο…) όταν ΔΕΝ ξεκαθαρίζετε εντός των Συνοδικών Κειμένων με Θάρρος αυτήν την Αλήθεια για το «Ποιόν» και το «Υπόβαθρο» του Π.Σ.Ε , το οποίο Αποδεδειγμένα είναι  ο Μασονισμός και η εωσφορική Θεοσοφία τα οποία «τροφοδοτούν» το Π.Σ.Ε με τον δογματικό πλουραλισμό και έχουν εξ αρχής στόχο, εξελίσοντάς τον σε θρησκευτικό πλουραλισμό δημιουργία Νέας Παγκόσμιας Τάξης / Εποχής όπου κανείς δεν θα δικαιούται να λέει ότι έχει την Αποκλειστική Αλήθεια αλλά θα πρέπει όλοι εξαναγκαστικά να σέβονται την Αποκλειστικότητα της Εωσφορικής Θεοσοφίας να επιβάλλει με τον «θρησκευτικό πλουραλισμό¨  το πλαίσιο της σχεδιαζόμενης «Νέας Εποχής», και όποιος δεν το πράττει θα διώκετε ποικιλοτρόπως, πράγμα που ήδη γίνεται. Δεν  καταλαβαίνετε (;) ότι συμμετέχετε σε ένα αποδεδειγμένα εωσφορικό πλάισιο (Οικουμενισμός / Οικουμενική Κίνηση / Π.Σ.Ε) μέσα στο οποίο αφενός ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι προσπαθείτε να τους πείσετε πράττοντας αντικανονικώς (Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; Μη συνδέεσθε στενά και μη συνοδοιπορείτε με τους απίστους -με τους οποίους, ως εκ της απιστίας των, είναι αδύνατος η καλή συνεννόησις και συνεργασία σας-. Διότι ποία συνάφεια και ανάμιξις ημπορεί να υπάρχη μεταξύ της δικαιοσύνης και της παρανομίας; Ποία επικοινωνία μεταξύ φωτός και σκότους; Β Κορ. 6,14  και»αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ» Τιτ, 3,10   )  και αφετέρου είναι τέτοιο το αποκρύπτομενο υπόβαθρο αυτού του πλαισίου όπου εξ αρχής απορρίπτεται ο λόγος του Κυρίου μας «Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή», ο οποίος αναμφισβήτητα έχει την αποκλειστικότητα για τη Σωτηρία του ανθρώπου και για την οποία ακριβώς τόσοι και τόσοι Χριστιανοί θυσιάστηκαν. Δεν το καταλαβένετε ότι με όλα αυτά Πράττετε αντίθετα από τα πεπραγμένα Του Κυρίου ο οποίος  αποκάλυψε και τον Εαυτό του αλλά και τους εχθρούς Του ταυτόχρονα, ενώ εσείς αποκρύπτετε αυτούς τους εχθρούς από τα μάτια του Χριστιανού;  [8]
Εν Τέλει Δεν  καταλαβαινετε ΠΟΣΟ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΕΙΣΤΕ  και ότι με αυτά που κάνετε δεν πείθετε ούτε καν τους εαυτούς σας;
Καλή Μετάνοια και Καλή Απελευθέρωση στην Εκκλησία μας.
(  Για να διαβάσετε το πρώτο μέρος  ΚΛΙΚ ΕΔΩ , Για το δεύτερο ΚΛΙΚ ΕΔΩ , Για το Τρίτο ΚΛΙΚ ΕΔΩ . Για το Τέταρτο ΚΛΙΚ ΕΔΩ . Για το Πέμπτο ΚΛΙΚ ΕΔΩ . Για το Έκτο ΚΛΙΚ ΕΔΩ . Για το Έβδομο ΚΛΙΚ ΕΔΩ . Για το Όγδοο ΚΛΙΚ ΕΔΩ . Για το Ένατο ΚΛΙΚ ΕΔΩ . Για το Δέκατο ΚΛΙΚ ΕΔΩ )
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1] Από το κείμενο «Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Τα 11 ψέματα στο κείμενο της Ι. Συνόδου προς τον Λαό»
https://katihisis.blogspot.gr/2017/02/11.html
[2]  α) Κυριακάτικο Εγκύκλιο Κύρηγμα Μητροπολίτου , Κυριακή 10 Ἰουλίου 2016  και «Επιστολή Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία (και καθηγητού του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών) προς τους Ιερείς της Μητροπόλεως του περί της Συνόδου της Κρήτης : «Πότε καί ποῦ οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὀνόμασαν τίς αἱρέσεις καί τά σχίσματα «Ἐκκλησίες»; Ποτέ καί πουθενά!»
[3] (Από το Κείμενο της Συνάξεως Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών «Ανοιχτή Επιστολή – Ομολογία για τη “Σύνοδο” της Κρήτης» , φέρον μεταξύ άλλων τις υπογραφές των «Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνού Ομοτίμου Καθηγητού Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Πρωτοπρ. Θεοδώρος Ζήση Ὁμοτίμου Καθηγητού Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης )
http://www.impantokratoros.gr/4BC6693D.el.aspx
[4] «a Counter-Reformation represented by Gregory Palamas and the Hesychasts, which identified humanism with paganism and reclaimed the control of political, cultural and intellectual resources»
(Από το Βιβλίο του Ακαδημαϊκού Καθηγητή Φιλοσοφίας  Δρ. Νικήτα Σινιόσογλου «Radical Platonism in Byzantium: Illumination and Utopia in Gemistos Plethon» ,εκδ. Cambridge University Press, σελ. 11, 12, 13)
[5] ( Από το Βιβλίο του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί Οἰκουμενισμός, σελ. 224.» ):
 «Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινόν ὄνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὑμανισμῶν, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν Παπισμόν. Ὅλοι δέ αὐτοί οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὅλαι αἱ ψευδοεκκλησίαι, δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τήν ἄλλην αἵρεσιν. Τό κοινόν εὐαγγελικόν ὄνομά των εἶναι ἡ παναίρεσις.
Και  (Από θεολογική γνωμοδότηση του Οσίου και θεοφόρου Πατρός Ιουστίνου (Πόποβιτς)  κατόπιν αιτήματος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Σερβίας για το αν μπορεί να συμμετάσχει η Ορθόδοξη Εκκλησία σε «οικουμενικές ακολουθίες» που διοργάνωναν η ρωμαιοκαθολικοί της Γιουγκοσλαβίας στα πλαίσια της «εβδομάδος εν τη ενότητι». Έχει δημοσιευθεί με εισαγωγικό σημείωμα του τότε ιερομονάχου Ειρηναίου Μπούλοβιτς στο περιοδικό Κοινωνία τα 18 (1975), σ. 95- 101, σε μετάφραση από τα σερβικά της Μαρίνας Σκλήρη.):
 «Απορρίπτομεν την ορθόδοξον θεανθρωπίνην πίστιν, αυτόν τον οργανικόν δεσμόν μετά του Θεανθρώπου Κυρίου Ιησού και του παναχράντου  Του Σώματος – της Ορθοδόξου Εκκλησίας των αγίων Αποστόλων και Πατέρων και Οικουμενικών Συνόδων – και θέλομεν να γίνωμεν «οργανικά μέλη» του αιρετικού, ουμανιστικού, ανθρωποπαγούς και ανθρωπολατρικού συλλόγου, ο οποίος αποτελείται από 263 αιρέσεις, η δε κάθε μία από αυτάς πνευματικός θάνατος !
Ως Ορθόδοξοι, είμεθα «μέλη Χριστού». «Άρα ουν τα μέλη του Χριστού, ποιήσω πόρνης μέλη; Μη γένοιτο!» (Α΄ Κορινθ. 6, 15). Και ημείς τούτο πράττομεν δια της «οργανικής» συνδέσεώς μας μετά του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, το οποίον ουδέν άλλο είναι ειμή αναβίωσις της αθέου ανθρωπολατρείας – ειδωλολατρείας.
[6] (Από το κείμενο  «When Fanarion had not yet surrendered to Ecumenism»του π. Γεωργίου Μεταλληνού Ομοτίμου Καθηγητού Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα orthodoxostypos.gr ): «Our Ecumenists incessantly assert that they participate in this movement in absolute freedom and put forward our traditional Orthodoxy, while facts prove complete alienation from pateric tradition and its virtual disavowal, with the newly-fabricated “post-pateric theology” in furtherance of the above aims.»
[7]  Από Χριστιανική Ορθόδοξη Ιστοσελίδα » impantokratoros.gr «, Εκ τού περιοδικού «Ορθόδοξος Φιλόθεος Μαρτυρία»  – Ενδιαφέρουσες Επισημάνσης Για το «Παγκόσμιο Συμβούλιο των «Εκκλησιών» -Από την έκθεση για Π.Σ.Ε. του Επισκόπου Ράσκας κ.Αρτεμίου, που υπέβαλε στη Σύνοδο της Σερβικής Ιεραρχίας, δημοσιεύουμε αποσπασματικά τα εξής αξιοπρόσεκτα )
http://www.impantokratoros.gr/E0A86667.el.aspx
[8] –  Για Σύνδεση Π.Σ.Ε με Μασονια, Θεοσοφία και Διαθρησκευτικό Συγκρητισμό: ( Από την Εισήγηση του Διδάκτωρος Θεολογίας ΑΠΘ Μοναχού Αρσενίου Βλιαγκόφτη, με τίτλο «Ορθόδοξος Μοναχισμός και Σύγχρονος Θρησκευτικός και Θρησκειακός Συγκρητισμός , Εισήγηση που παρουσιάστηκε στο Πανελλήνιο Μοναστικό Συνέδριο, το οποίο έλαβε χώρα στα Άγια Μετέωρα από 12 έως 14 Σεπτεμβρίου 2000 με θέμα: Ο αναλλοίωτος Ορθόδοξος Μοναχισμός στην ανατολή της τρίτης χιλιετίας. Δημοσιέυθηκε στην Χριστιανική Ορθόδοξη Ιστοσελίδα «impantokratoros.gr» και Στο Περιοδικό «Παρακαταθήκη» Τέυχος 26 Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2002 ) :
«Το βήμα από όπου προβάλλεται και προωθείται κυρίως ο διαχριστιανικός αλλά και ο διαθρησκειακός συγκρητισμός είναι αυτό του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) στο οποίον ως γνωστόν μετέχουμε Ορθόδοξοι και προτεστάντες»
Πνευματική μητέρα του συγχρόνου συγκρητισμού είναι η Θεοσοφική Εταιρεία (ιδρύθηκε το 1875 στη Νέα Υόρκη από τη Ρωσσίδα Μπλαβάτσκυ και τον Αμερικανό συνταγματάρχη Όλκοττ). Βασικό δόγμα της είναι ότι καμμία θρησκεία δεν κατέχει ολόκληρη την αλήθεια αλλά τμήματα ή ψήγματά της. Για να απαρτισθεί το όλον της αληθείας θα πρέπει οι επί μέρους θρησκείες να συνεισφέρουν το δικό τους η κάθε μια μερίδιο. Θα πρέπει «να αλληλοεμπλουτισθούν».
Πριν από 107 χρόνια ο ινδός γκουρού Βιβεκανάντα μιλώντας στο «Α’ Κοινοβούλιο των Θρησκειών του Κόσμου» (Σικάγο, 27.9.1893) είπε μεταξύ άλλων και τα εξής:«Μήπως επιθυμώ οι Χριστιανοί να γίνουν Ινδουιστές; Προς Θεού! Μήπως επιθυμώ οι Ινδουιστές ή οι Βουδδιστές να γίνουν Χριστιανοί; Προς Θεού!»…Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να γίνουν Ινδουιστές, ούτε Βουδδιστές. ούτε και αυτοί να γίνουν Χριστιανοί. Αλλά κάθε θρησκεία θα πρέπει να αφομοιώσει το πνεύμα των άλλων θρησκειών, διατηρώντας ωστόσο τις ιδιαιτερότητές της, προκειμένου να αναπτυχθεί σύμφωνα με τους δικούς της νόμους…»5.Αυτά τα λόγια εκφράζουν άριστα το πνεύμα του διαθρησκειακού συγκρητισμού.
Η ίδια βέβαια η Θεοσοφική Εταιρεία η οποία ισχυρίζεται ότι καμμία θρησκεία δεν έχει ολόκληρη την αλήθεια, διεκδικεί για το δικό της αυτό ακριβώς θρησκευτικό αξίωμα την απόλυτη αλήθεια. Πρόκειται για τον λεγόμενο δογματικό πλουραλισμό, ο οποίος αρνείται σε όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό του την αξίωση για αποκλειστικότητα. Έτσι απορρίπτει τον λόγο του Κυρίου μας «Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή», διότι «διεκδικεί αποκλειστικότητα»!
Οι απόψεις και οι επιδιώξεις αυτές συμπλέκονται με το κίνημα της λεγομένης Νέας Εποχής, της Νέας Τάξεως Πραγμάτων και της έξωθεν και άνωθεν προωθουμένης Παγκοσμιοποιήσεως, στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκεται η σύγκλιση όχι μόνο των οικονομιών αλλά και των θρησκειών και η δημιουργία μιας συγκρητιστικής πανθρησκείας.
Η Νέα Τάξη Πραγμάτων δεν θέλει τη θρησκεία ως παράγοντα κοινωνικής συνοχής. Την αποδέχεται στο πλαίσιο του θρησκευτικού πλουραλισμού. Όποιος απορρίπτει το θρησκευτικό αξίωμα της Θεοσοφίας και κατ’ επέκταση της «Νέας Εποχής» «πίστευε ό,τι θέλεις, μόνο μη διεκδικείς την αποκλειστικότητα της αλήθειας και του δρόμου της σωτηρίας» εξοβελίζεται. Χαρακτηρίζεται φανατικός, μισσαλόδοξος, φονταμενταλιστής. Όμως σε καμμία περίπτωση η εμμονή στην αλήθεια του Χριστού δεν μπορεί να ταυτισθεί με τον φανατισμό ή τη μισαλλοδοξία, όπως προσπαθούν κάποιοι κατ’ όνομα μόνον προοδευτικοί να το παρουσιάσουν για να πλήξουν την Εκκλησία.»
Από την οπτική γωνία που βλέπει τα πράγματα η «Νέα Εποχή» όλες οι θρησκείες θεωρούνται δρόμοι που οδηγούν στο ίδιο τέρμα, στον ίδιο σκοπό. Θεωρούνται «ηθελημένοι οδοί από τον Θεόν για τη δόξα του Θεού και τη σωτηρία των πιστών τους»6.
  • Και Για το Μασονικό Υπόβαθρο Οικουμενισμού και Π.Σ.Ε δείτε το κείμενο «Η μασονική προώθηση του Οικουμενισμού» του μοναχού Μωυσή: » 4. Τό Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ) δημιούργημα τῆς Μασονίας καί τῶν Ροκφέλλερ:
«Ἄνθρωπος-κλειδί στή σχέση τῶν Ροκφέλλερ μέ τήν Οἰκουμενική Κίνηση ὑπῆρξε ὁ Τζόν Μόττ (John Mott, 1865-1955), ἕνας ἀπό τούς δημιουργούς τοῦ συγχρόνου Οἰκουμενισμοῦ καί, οὐσιαστικῶς καί τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλά καί συνεργάτης τῶν Ροκφέλλερ· ὁ Μόττ ὑπῆρξε πρόεδρος (1915-1920) τῆς «Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Φοιτητικῆς Ἐθελοντικῆς Κινήσεως γιά τήν Ἐξωτερική Ἱεραποστολή», γενικός γραμματεύς τῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς τῆς ΧΑΝ (YMCA), γενικός γραμματεύς καί πρόεδρος (1895-1928) τῆς «World Student Christian Federation», πρόεδρος τοῦ «Παγκοσμίου Ἱεραποστολικοῦ Συνεδρίου τοῦ Ἐδιμβούργου» (1910) καί τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τίς Ἱεραποστολές, ἡ ὁποία μετά τό 1920 ὀνομάστηκε «Διεθνές Ἱεραποστολικόν Συνέδριον»· τό 1946 βραβεύθηκε μέ τό Νόμπελ Εἰρήνης[39] καί τό 1948 ἀνακηρύχθηκε ἐπίτιμος πρόεδρος τοῦ ΠΣΕ.  Ἄλλωστε, τόσο τό Συνέδριο τοῦ Ἐδιμβούργου τοῦ 1910 ὅσο καί τό ὡς ἄνω τοῦ 1920 θεωροῦνται σημαντικοί σταθμοί τῆς πρώιμης οἰκουμενικῆς κινήσεως[40].
Οἱ ἰσχυρισμοί γιά τή μασονική ἰδιότητα τοῦ Μόττ φαίνονται πλήρως δικαιωμένοι, καθώς ὁ Μόττ ἐκ νεότητος ὑπῆρξε μέλος τῆς πανεπιστημιακῆς ἀδελφότητος Φί Βῆτα Κάππα (ΦΒΚ, Phi Beta Kappa) [41]. Ἡ ἀδελφότητα αὐτή, ἡ πρώτη ἱστορικῶς ἀπό τίς λεγόμενες «ἑταιρεῖες τιμῆς» (“honor societies”) τῶν ἀμερικανικῶν Πανεπιστημίων, λέγεται ὅτι ἱδρύθηκε ἀπό πρόσωπα πού ἐκ τῶν ὑστέρων ἐντάχθηκαν στή Μασονία[42]. Ὅμως, ἡ κατ’ ἐξοχήν ἐπιβεβαίωση τοῦ μασονικοῦ χαρακτήρα τῆς ΦΒΚ ἔρχεται ἀπό τόν Τέκτονα Samuel Knapp, ὁ ὁποῖος στό βιβλίο του «Ἡ Μεγαλοφυΐα τῆς Μασονίας ἤτοι Μία Ὑπεράσπιση τοῦ Τάγματος» ἐπιβεβαιώνει ἤδη τό 1828 τήν προέλευση τῆς ΦΒΚ ἀπό τούς Γερμανούς Μασόνους Ἰλλουμινάτι (τούς «Πεφωτισμένους») [43]. Ἡ οἰκουμενιστική καί παγκοσμιοποιητική δραστηριότητα τοῦ Μόττ σαφῶς συνεισφέρει στήν ἐπιβεβαίωση τῶν λεγομένων.»
http://www.impantokratoros.gr/741CE610.el.aspx
  • Και για το ότι ο Νεώτερος Θρησκευτικος Συγκρητισμός προέρχεται από τη Θεοσοφία Δείτε το κείμενο «ΘΕΟΣΟΦΙΑ, Η μήτρα του νεωτέρου θρησκευτικού συγκρητισμού»του Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ : «Ο νεότερος θρησκευτικός συγκρητισμός είναι ένα από τα πλέον επικίνδυνα φαινόμενα της εποχής μας. Κυρίαρχο σύνθημά του είναι ο γνωστός ισχυρισμός, ότι όλες οι θρησκείες του κόσμου οδηγούν στον ίδιο Θεό, ασχέτως με το πώς ο καθένας τον ονομάζει ή τον λατρεύει1.
Αν αναζητήσουμε όμως την ιστορική αφετηρία αυτού του συνθήματος στα νεότερα χρόνια τότε χωρίς δυσκολία θα διαπιστώσουμε, ότι καλλιεργήθηκε και προήλθε από το αποκρυφιστικό σύστημα της Θεοσοφίας, στο οποίο ο συγκρητισμός αποτελεί ένα από τα βασικότερα γνωρίσματά της, που έχει ταυτοχρόνως αποκρυφιστικό υπόβαθρο2.»
http://www.impantokratoros.gr/F4B69DA6.el.aspx
  • Και για τον Οικουμενισμό που προέρχεται από τη Μασονία όπως οι ίδιοι Μασόνοι Παραδέχονται Δείτε το κείμενο Ὁ ἀ-δογματισμός : «Μασονία χωρίς ποδιές»»  του Jacques Mitterrand» και συγκεκριμένα τα λεγόμενα σε βιβλίο επιφανούς Μασόνου :   » Ἕνας ἄλλος ἐπιφανής Μασόνος, ὁ Βαρῶνος Yves Marsaudon τῶν Ἱπποτῶν τῆς Μάλτας, μέ στενές σχέσεις πρός τό Βατικανό, σχολιάζοντας τήν Β΄ Βατικάνειο Σύνοδο στό σχετικό βιβλίο του «Ὁ Οἰκουμενισμός ὅπως τόν βλέπει ἕνας παραδοσιακός Μασόνος», γράφει: «Αὐτοί [οἱ Χριστιανοί] δέν πρέπει νά λησμονοῦν ὅτι ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στόν Θεό. Καί θά πρέπει νά ἀποδεχθοῦν ὅτι αὐτή ἡ θαρραλέα ἰδέα τῆς ἐλευθέρας σκέψεως, τήν ὁποία μποροῦμε πραγματικῶς νά ὀνομάσουμε ἐπανάσταση, ἐκχεόμενη ἀπό τίς μασονικές μας στοές, ἔχει θαυμαστῶς ἁπλωθεῖ πάνω ἀπό τόν τροῦλλο τοῦ Ἁγίου Πέτρου». Σέ ἄλλο σημεῖο διαπιστώνει: «Mποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ νόμιμος υἱός τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ […] Νά μή λέγεται ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἡ «ἀντι-Ἐκκλησία»· αὐτό εἶναι μόνο μία περιστασιακή θέση. Ἡ Μασονία βασικῶς προτίθεται νά γίνει μία «ὑπερ-Ἐκκλησία»: ἡ Ἐκκλησία πού τούς ἑνώνει ὅλους […] Καθολικοί, Ὀρθόδοξοι, Προτεστάντες, Ἰσραηλῖτες, Μουσουλμᾶνοι, Ἰνδουϊστές, Βουδδιστές, ἐλευθέρως σκεπτόμενοι καί ἐλευθέρως πιστεύοντες, εἶναι γιά μᾶς μόνον τά μικρά μας ὀνόματα· τό οἰκογενειακό μας ὄνομα εἶναι Ἐλευθεροτεκτονισμός» » [5]
( YVES MARSAUDON, L’Œcuménisme vu par un franc-maçon de tradition, ἐκδ. Vitiano, l’Horizon International, 1964, σελ. 119-121. «On peut dire que l’oecuménisme est le fils légitime de franc-maçonnerie (…) Ils [les chrétiens] ne devront pas oublier pour autant que tout chemin mène à Dieu (…) et se maintenir dans cette courageuse notion de la liberté de pensée, qui, on peut maintenant parler de révolution, partie de nos loges maçonniques, s’est étendue magnifiquement au-dessus du dôme de saint Pierre  (…) Ne laissez pas dire que la Maçonnerie est l’anti-Église, ce n’est qu’une phrase de circonstance. Fondamentalement, la Franc-maçonnerie se veut une «Super-Église»: l’Église qui les réunit toutes. (…) Catholiques, orthodoxes, protestants, musulmans, hindous, bouddhistes, libres penseurs, penseurs croyants, ce ne sont pour nous que des prénoms. Le nom de famille est : Franc-maçonnerie!»)
http://www.impantokratoros.gr/89CAE187.el.aspx
  • Και Για τον Σύγχρονο Θρησκευτικό Συγκρητισμό όργανο του Οποίου είναι το Π.Σ.Ε δείτε το κείμενο «Το Νεφέλωμα του Θρησκευτικού Συγκρητισμού» του Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ  :
«Στις θέσεις λοιπόν, που οι θιασώτες του θρησκευτικού και νεοεποχίτικου συγκρητισμού εκφράζουν και διατυπώνουν, ανήκουν:
  1. Ο γραπτός και προφορικός λόγος πρέπει να βοηθά τους ανθρώπους να αγνοήσουν τις επιμέρους θρησκευτικές διαφορές.
  2. Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να συνειδητοποιήσουν, ασχέτως με το σε ποιο χριστιανικό δόγμα και θρησκεία ανήκουν, ότι λατρεύουν τον ίδιο παγκόσμιο Θεό στην πολλαπλότητα των εκδηλώσεών του.
  3. Πρέπει να γίνει σεβαστό ότι όλες οι θρησκευτικές παραδόσεις ή ατραποί προέρχονται από κοινή πηγή και ισοτίμως και θεμιτώς οδηγούν στον ίδιο στόχο.»
-Και για Σχέση Θεοσοφίας – Μασονίας δείτε το κείμενο «Τι είναι Θεοσοφία» της Χριστιανικής Ορθόδοξης Ιστοσελίδας «impantokratoros.gr»: «Είναι τεκμηριωμένη η επίδραση της Θεοσοφίας επί της μυστικής θρησκείας της Μασονίας, με κυριότερο χαρακτηριστικό τη μεταδιδόμενη στη Μασονία θεοσοφική διδασκαλία περί ενός μελλοντικού, τελευταίου «Παγκοσμίου Εκπαιδευτού»
http://www.impantokratoros.gr/theosophia.el.aspx


tharsomen
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...