Βαρβαρέσος,Σμπαρούνης,Ἀνδρέας Παπανδρέου οἱ ἐπιλεγμένοι τοῦ Bretton Woods




Ἰούλιος 1944...


Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ακόμη μαινόταν, όταν από την 1η έως την 22α Ιουλίου 1944, στο ξενοδοχείο «Μάουντ Ουάσιγκτον» του Μπρέτον Γουντς, μιας δασώδους περιοχής στο Νιου Χαμσάιρ των ΗΠΑ, 44 κράτη συμμετείχαν στη νομισματική και χρηματοπιστωτική συνδιάσκεψη που θα καθόριζε τον χαρακτήρα της παγκόσμιας οικονομίας στον μεταπολεμικό κόσμο.




Ανάμεσα στους στόχους ήταν η ανοικοδόμηση χωρών και η αποφυγή των παγίδων του Μεσοπολέμου, με έμφαση στη διατήρηση ανοιχτών αγορών. Αξονας έπρεπε να είναι η διεθνής συνεργασία.

Στη Διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς, όπως έμεινε στην Ιστορία, αποφασίστηκε έτσι η δημιουργία της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της GATT -η οποία το 1995 αντικαταστάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου- καθώς και η υιοθέτηση συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, γνωστού αργότερα και ως συστήματος του Μπρέτον Γουντς.




Οι δεκαετίες του 1950 και του 1960 γνώρισαν ευημερία και ανάπτυξη. Ωστόσο, λόγω της στήριξής του στο δολάριο, το σύστημα περιείχε ήδη από τη γέννησή του στοιχεία αστάθειας. Αυτά εντάθηκαν με τον πόλεμο στο Βιετνάμ και το 1971 ο Νίξον ανακοίνωσε την παύση μετατρεψιμότητας του δολαρίου σε χρυσό. Το νέο καθεστώς ήταν πλέον αυτό των κυμαινόμενων ισοτιμιών και το σύστημα του Μπρέτον Γουντς παρελθόν.
Φορείς, όμως, που προέκυψαν από τη συνδιάσκεψη του 1944, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, συνεχίζουν τη λειτουργία τους και σήμερα.(ἐδῶ)


Γιά λογαριασμό τῆς Ἑλλάδος πού συμμετεῖχε σ᾿ἐκείνη τήν διάσκεψιν ( ἐκεῖ μᾶς ἤθελαν οἱ παγκόσμιοι ἐξουσιαστές νά συμβάλουμε διά τῆς ὑπογραφῆς μας στήν ἐκπλήρωσιν τῶν σχεδίων τους,ὅμως μᾶς παραπέταξαν σάν σκουπίδι ἀπό τά ὡφέλη τῶν εἰρηνευτικῶν διαδικασιῶν καί ἀπό αὐτά πού δικαίως ἔπρεπε νά λάβουμε ἀπό τήν μέγιστη συμβολή μας στόν Β΄Π.Π. Οἱ ἀρχιλυκόρνες !) ὁ διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος,Κυριάκος Βαρβαρέσος,ὁ οἰκονομολόγος Ἀθανάσιος Σμπαρούνης καί ὁ 25χρονος οἰκονομολόγος,πού μόλις εἶχε τελειώσει τήν θητεία του στό ἀμεριανικό ναυτικό,Ἀνδρέας Παπανδρέου.



Ἄς ξεκινήσουμε ἀπό τόν οἰκονομολόγο Ἀθανάσιο Σμπαρούνη :

Υπηρέτησε σε Διευθυντικές θέσεις του Υπουργείου Οικονομικών από το 1925 έως το 1943 οπότε έφυγε στο Κάιρο όπου διορίστηκε Γενικός Διευθυντής του (ανυπάρκτου) Υπουργείου Οικονομικών της Εξόριστης Κυβέρνησης. Μαζί με τον Κυριάκο Βαρβαρέσο (Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, επί κεφαλής) και τον Αλέξανδρο Αργυρόπουλο (Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών) ορίστηκαν από την κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου , να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στην Νομισματική και Δημοσιονομική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στο Μπρέττον Γουντς (1-22 Ιουλίου 1944) Με την επιστροφή του έγινε υπουργός».(ἐδῶ)

Ισόβιο μέλος της British Royal Economic Society of London,παντρεμένος μέ τήν Γεωργία Μαρκεζίνη. Ναί,τῆς γνωστῆς οἰκογενείας Μαρκεζ-ίνη ( Το επώνυμο προέρχεται από το ιταλικό Marchesini που σημαίνει μικρός μαρκήσιος -ἐδῶ-) ἀπό τήν ὁποία καί ὁ Σέρ Βασίλειος...


από τους ηγέτες της Μεταπολίτευσης επαινεί τον Ανδρέα Παπανδρέου για σωστή και πατριωτική εξωτερική πολιτική (ἐδῶ)
τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Ώστιν. Διετέλεσε τακτικός Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, όπου ίδρυσε και διηύθυνε από το 2001 έως το 2007 το Ινστιτούτο Παγκοσμίου Δικαίου, όπως επίσης και του Πανεπιστήμιου του Λάιντεν (Ολλανδίας) και του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, όπου ίδρυσε και διηύθυνε από το 1995 ως το 2001 το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκού και Συγκριτικού Δικαίου.(ἐδῶ)

Ἀπό τιμές,ἄλλο τίποτα ὁ Sir !

Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής από την ελληνική πολιτεία (2000), ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής από την Ιταλία (2002), Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας (2004), ο Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Αξίας από την Γαλλία (2006), καθώς και ο Ανώτερος Ταξιάρχης μετά Ταινίας και Αστέρος από την Γερμανία (2005). Το 2005 έλαβε τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ για τις εξαίρετες υπηρεσίες που έχει προσφέρει στις διεθνείς νομικές σχέσεις, έτσι λοιπόν στη Βρετανία φέρει τον τίτλο Sir.(ἐδῶ)



Μαρκεζίνη : «...πολιτική οικογένεια μέλη της οποίας διετέλεσαν Βουλευτές Θήρας ή Κυκλάδων, ενώ ο προπάππους του πολιτικού Σπυρίδωνος, υπέγραψε το Σύνταγμα του 1844. Ο δέ πατέρας του, Βασίλειος Μαρκεζίνης (1862-1942) ήταν δικηγόρος και διατέλεσε βουλευτής κατά τις περιόδους (1899-1905, 1906-1911, 1915-1917).» (ἐδῶ)

Καί μέ ποιά ἄλλη οἰκογένεια συνδέεται ὁ μέγας οἰκονομολόγος,ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος στήν διάσκεψιν τοῦ Μπρέtτον Γούντς ; Μά μέ τήν ἄλλη πολιτική οἰκογένεια τοῦ Κύρκου. Τοῦ Λεωνίδα Κύρκου,τοῦ κομμουνιστή ! Διότι ἡ ἀνηψιά τοῦ Ἀθανασίου Σμπαρούνη,τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου,ἡ Καλλισθένη Σμπαρούνη παντρεύτηκε τόν Λεωνίδα Κύρκο !

Γιά νά καταλάβετε καλλίτερα :

 Ὁ Ἀθανάσιος Σμπαρούνης,ὁ ὑπουργός τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου,τοῦ πατρός τοῦ Ἀνδρέα,εἶναι παντρεμένος μέ τήν Γεωργία τό γένος Μαρκεζίνη.Ὁ Βασίλειος Μαρκεζίνης,υἱός τοῦ Σπυρίδωνος  τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς δικτατορίας Ἰωαννίδη,θαυμάζει  καί ἐπαινεῖ τόν σοσιαλιστή  Ἀνδρέα Παπανδρέου καί ἡ ἀνηψιά τοῦ Σμπαρούνη παντρεύεται τόν κομμουνιστή καί ἱδρυτή τῆς ΕΔΑ καί τοῦ ΚΚΕ ἐσωτερικοῦ ( προπομπός τοῦ τσυριζα) Λεωνίδα Κύρκο.

Ἐν τάξει; Κατανοητά; Ἔ,ναί,μία ὡραία οἰκογένεια εἶναι ὅλοι τους,ἀλλοίμονον !

Πᾶμε τώρα στόν Κυριάκο Βαρβαρέσο,τόν διοικητή τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος (1939-1946):

Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οικονομικά στα πανεπιστήμια του Μονάχου και του ΒερολίνουΕργάστηκε στον δημόσιο τομέα φτάνοντας γρήγορα στη θέση του διευθυντή του υπουργείου γεωργίας, εμπορίου και εργασίας. Το 1916 (32 ἐτῶν)τοποθετήθηκε γενικός διευθυντής του υπουργείου επισιτισμού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1918. Παράλληλα ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1918 έκτακτος καθηγητής στην έδρα της πολιτικής οικονομίας της νομικής σχολής Αθηνών και το 1924 τακτικός.Το ίδιο έτος άρχισε να συνεργάζεται με την Εθνική τράπεζα μεταπηδώντας στη συνέχεια στην Τράπεζα της Ελλάδος, της οποίας το 1933 (49 ἐτῶν)διορίστηκε υποδιοικητής και το 1939 (55 ἐτῶν) διοικητής, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1946.Το 1936 (52 ἐτῶν)εξελέγη μέλος της ακαδημίας Αθηνών...(ἐδῶ)

1932 ὐπουργός Οἰκονομίας,κυβέρνησι Βενιζέλου.

Με την κατάληψη της Ελλάδας από τους γερμανούς,διέφυγε στο εξωτερικό μαζί με την ελληνική κυβέρνηση διατελώντας την περίοδο 1941 - 1943 υπουργός οικονομικών, θέση από την οποία παραιτήθηκε για να ταξιδέψει στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία προκειμένου ως απεσταλμένος της ελληνικής κυβέρνησης να διευθετήσει βασικά οικονομικά θέματα και να συμμετάσχει ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στην διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς.
Στις δύο κυβερνήσεις του Πέτρου Βούλγαρη (Απριλίου 1945 και Αυγούστου 1945) αναλαμβάνει αντιπρόεδρος και υπουργός εφοδιασμού. Η αποτυχία της οικονομικής του πολιτικής όμως τον ανάγκασε να αποσυρθεί από τα πολιτικά δρώμενα και να αναλάβει θέση οικονομικού συμβούλου στη Διεθνή Τράπεζα στις ΗΠΑ, όπου παρέμεινε μέχρι και τον θάνατό του.(ἐδῶ)

Καί ἕνας ἀποτυχημένος οἰκονομολόγος προσελήφθη ἀπό τήν Διεθνή Τράπεζα; Ἤ μήπως ἡ ἀποτυχία αὐτή,στήν Οἰκονομία τῆς Ἑλλάδος,ἦταν πού τοῦ ἔδωσε τήν περίοπτο θέσιν; Μήπως συνέβη πραγματικῶς τό ἀντίθετον; Ἄς δοῦμε κάτι πού μπορεῖ νά βοηθήσῃ :



...ο Βαρβαρέσος έκανε σημαντικό έργο στα χρόνια του πολέμου. Κατ' αρχάς, πολέμησε με νύχια και με δόντια την απαγόρευση αποστολής τροφίμων στην κατεχόμενη Ελλάδα, που είχε επιβάλει στον Ερυθρό Σταυρό η βρεττανική κυβέρνηση. Πράγματι, ενώ ο κόσμος λιμοκτονούσε (κατά βάση στα μεγάλα αστικά κέντρα και, κυρίως, στην Αθήνα), οι άγγλοι πίστευαν ότι δεν πρέπει να στείλουν βοήθεια ώστε, τελικά, οι πεινασμένοι να ξεσηκωθούν κατά των κατακτητών. Ο Βαρβαρέσος κατάφερε να πείσει τον σουηδικό Ερυθρό Σταυρό να εναντιωθεί στην βρεττανική απαγόρευση...κατά την διάρκεια του πολέμου ο Βαρβαρέσος, είναι ότι φορολόγησε τους... εφοπλιστές! ...Μετά τον πόλεμο, κάποιοι επεχείρησαν να βάλουν φρένο στον Βαρβαρέσο, το όνομα του οποίου είχε πάρει ήδη διεθνή αίγλη. Έτσι, στις αρχές Οκτωβρίου του 1944 η κυβέρνηση κατάργησε την θέση του Β' Υποδιοικητού της ΤτΕ, θεσπίζοντας θέση Συνδιοικητού, στην οποία διόρισε τον Ξενοφώντα Ζολώτα. Ο Βαρβαρέσος χολώθηκε και υπέβαλε την παραίτησή του...ο Βαρβαρέσος είχε άλλη μια φαεινή ιδέα: όσες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνταν αδιάκοπα κατά την περίοδο της κατοχής, δεν θα είχαν δικαίωμα να πάρουν δάνεια, με το σκεπτικό ότι, για να αντέξουν στην κατοχή, πρέπει να διέθεταν αρκετά ίδια κεφάλαια... (διαβᾶστε ὁλόκληρο,τό πολύ ἐνδιαφέρον θέμα : Τράπεζα της Ελλάδος - 12. Η περίοδος Βαρβαρέσου )

Ὁ Βαρβαρέσος ἔχει καταγωγή ἀπό τήν Βάτικα ( σήμερα Νεάπολη) Λακωνίας καί συγκεκριμένα ἀπό τό Λάχι. Κάτι σχετικό μέ τήν οἰκογένεια Βαρβαρέσου,βρήκαμε ἐδῶ :

Λάχι Λακωνίας 

...ο Ναός της Παναγίας των Εισοδίων κτίσθηκε το έτος 1814 από τους κατοίκους του Λαχίου Κοτσωναίους, Μηνογιανναίους, Βαρβαρέσηδες, κατόπιν αδείας του Αγά του Βυζαντοενετικού Κάστρου κάτω από το Φαρακλό...Στα Κυριανιάνικα και τα Στεφανιάνικα οι οικογένειες Βαρβαρέσου...


βιβλίο του Ανδρέα Κακριδή με τίτλο «Κυριάκος Βαρβαρέσος: η βιογραφία ως οικονομική ιστορία», έκδοσης του Κέντρου Πολιτισμού, Έρευνας και Τεκμηρίωσης της Τράπεζας της Ελλάδος (ἐδῶ)
Καί ἐδῶ : Τό πατρικό τοῦ Κυριάκου Βαρβαρέσου

...Τι να έκανε άραγε τον Χαράλαμπο Βαρβαρέσο, τον πατέρα της οικογένειας, προερχόμενο από το Λάχι Λακωνίας (τρία μόλις χιλιόμετρα από τη Νεάπολη), να διαλέξει αυτό το σπίτι στην Αθήνα; Ο Χαράλαμπος, μεγαλωμένος στο Λάχι του 19ου αιώνα, με την απαράμιλλη θέα από τη βουνοπλαγιά προς το πέλαγος, ήταν γιος εμπόρου και είχε δεν είχε τελειώσει το δημοτικό, όπως και η γυναίκα του, η ξανθή και χαρίεσσα Υπατία, με καταγωγή από τη Νάξο, αλλά μεγαλωμένη στην Κωνσταντινούπολη. Παντρεύτηκαν το 1880 και άνοιξαν το σπιτικό τους στην οδό Βύρωνος 17...Ο Χαράλαμπος Βαρβαρέσος έγινε ονομαστός ράφτης και το ραφείο του βρισκόταν σε ένα όμορφο κτίριο που, επίσης, σώζεται έως σήμερα: Αιόλου και Βορέου.

Ἐπίσης οἱ Βαρβαρέσοι σήμερα :


Φιλί ζωής στην «Βαρβαρέσος» από τον Άδωνι Γεωργιάδη και τις τράπεζες
«Το υπουργείο Ανάπτυξης δεν έκανε τίποτα άλλο παρά το καθήκον του. Τον διαμεσολαβητικό ρόλο για να ολοκληρωθεί μια συμφωνία την οποία όλοι ήθελαν, αλλά καθυστερούσε να γίνει...Επισκέφτηκα ο ίδιος το εργοστάσιο, συνάντησα μια οικογένεια που βάζει δικά της λεφτά και δικό της κόπο και που κάνει πολύ μεγάλες εξαγωγές. Εύχομαι λοιπόν από σήμερα να ξεκινήσουν μία νέα πορεία, να διπλασιάσουν τις εξαγωγές και να έχουν λαμπρό μέλλον».

...«Ευχαριστούμε τον υπουργό γιατί έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στο να επιταχύνουμε τις διαδικασίες για συμφωνία με τις τράπεζες. Θα αποδείξουμε στην πράξη ότι άξιζε η εμπιστοσύνη που μας έδειξε»

Καί ἕνας ἀκόμη σύγχρονος (ἐγγονός ἴσως;) Κυριάκος Βαρβαρέσος

Kyriakos Varvaresos Group Leader Finance, Procurement &HR Products at FIFA


Πᾶμε τώρα στόν τρίτον τῆς ἀποστολῆς,τόν ...ἐγκέφαλο ἐπί τῶν οἰκονομικῶν ( «Τσοβόλα δῶσ'τα ΟΛΑ» ) Ἀνδρέα Παπανδρέου καί πῶς ἕνας 25χρονος βρέθηκε συμμετέχων σέ μία τέτοιου μεγέθους οἰκονομική διάσκεψιν.

Τα σχέδια ώστε να συνεχίσει τις σπουδές του στις ΗΠΑ ο Παπανδρέου είχαν δρομολογηθεί πριν φύγει απ’ την Ελλάδα. Ο πρόεδρος του Κολλεγίου Αθηνών Όμηρος Ντέιβις είχε ήδη ενημερώσει τον πρώην κοσμήτορα και καθηγητή Ιστορίας Χαρίλαο Λαγουδάκη για την επικείμενη άφιξή του. Ο Ανδρέας ήταν ένας απ’ τους αγαπημένους μαθητές του Λαγουδάκη. Όταν το πλοίο του Παπανδρέου έδεσε στο λιμάνι της Νέας Υόρκης, ο Χαρίλαος Λαγουδάκης ήταν ανάμεσα σ’ εκείνους που πήγαν να τον υποδεχτούν. 
Φτάνοντας, λοιπόν, ο Παπανδρέου είχε και τις συστατικές επιστολές που είχε πάρει απ’ τον Ντέιβις για το Χάρβαρντ και για το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Η βοήθεια που πρόσφερε ο Λαγουδάκης στον Παπανδρέου ήταν ανεκτίμητη, και το ίδιο θα συνέβαινε δύο δεκαετίες αργότερα, στο ξεκίνημα της πολιτικής του σταδιοδρομίας στην Ελλάδα, όταν ο Λαγουδάκης υπηρετούσε πλέον ως ανώτερος αναλυτής των ελληνικών υποθέσεων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Χάρη στον Λαγουδάκη ο Παπανδρέου κατάφερε, μέσα σε λίγους μόνο μήνες αφότου έφτασε στις ΗΠΑ, να μπει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ...



...Τον Ιούλιο του 1944, έπειτα από μεσολάβηση του πατέρα του, πήρε μια ολιγοήμερη άδεια απ’ το Πολεμικό Ναυτικό για να προσφέρει ως εμπειρογνώμονας τις υπηρεσίες του στην ελληνική αντιπροσωπεία που συμμετείχε στη Νομισματική και Χρηματοπιστωτική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στο Μπρέτον Γουντς.
Εκεί ο Ανδρέας γνώρισε τον διάσημο Βρετανό οικονομολόγο Τζων Μέυναρντ Κέυνς, οι ιδέες του οποίου αποτέλεσαν τη βάση για την ίδρυση της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Οι σχέσεις του Ανδρέα,με τον Καρλ Κέιζεν ( ακαδημαϊκός, σύμβουλος πολιτικής και ειδικός διεθνούς ασφάλειας στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT)...εργάστηκε για τον Πρόεδρο John F. Kennedy ως Αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας...επικεντρώθηκε στα βασικά ζητήματα της κυβέρνησης Κένεντι, όπως πυρηνικά όπλα, εξωτερικό εμπόριο, διεθνή οικονομική πολιτική και διεθνή πολιτική ασφάλειας...)
και τον Τζων Κένεθ Γκάλμπρεϊθ (Καναδο-Αμερικανός οικονομολόγος, δημόσιος αξιωματούχος και διπλωμάτης, και κορυφαίος υποστηρικτής του αμερικανικού φιλελευθερισμού του 20ου αιώνα Ο Galbraith ήταν οπαδός του Δημοκρατικού Κόμματος , υπηρετώντας στις διοικήσεις των Franklin D. Roosevelt, Harry S. Truman, John F. Kennedy και Lyndon B. Johnson ).

Ο Kaysen και ο John Kenneth Galbraith συνέβαλαν στο να πείσουν τον Πρόεδρο Lyndon B. Johnson να παρέμβει αποφασιστικά προκειμένου να εξασφαλίσει την απελευθέρωση του Παπανδρέου από τη φυλακή (1967)(ἐδῶ)

Ο Κέιζεν ήταν ένας απ’ τους επικεφαλής του τμήματος συνεδριών, και ο Ανδρέας έπαιζε τον ρόλο του «επιλοχία» του. Είχε πάει στο Χάρβαρντ για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά, μετά την απόλυσή του απ’ τον στρατό, όπου είχε υπηρετήσει στο Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS), όπως και ο Γκάλμπρεϊθ, ο οποίος ήταν ήδη διάσημος οικονομολόγος όταν αποχώρησε απ’ το Χάρβαρντ το 1939.

Παρότι δε δίδασκε πλέον στο Χάρβαρντ όταν ο Παπανδρέου ξεκίνησε τις σπουδές του εκεί, το πιθανότερο είναι ότι γνωρίστηκαν στα σεμινάρια που διοργάνωσε στο πανεπιστήμιο κατά τη διάρκεια του πολέμου...Έχοντας τις ισχυρές συστάσεις του Γκάλμπρεϊθ, ο Παπανδρέου προσελήφθη ως αναπληρωτής καθηγητής 
Εἴπαμε,τίποτα δέν γίνεται στήν τύχη ! (ἀπό ΕΔΩ)


Ἐδῶ ἀξίζει νά σημειώσουμε κάτι σχετικό μέ τό Κολλέγιο Ἀθηνῶν,ἀφοῦ ἔγινε ἀναφορά στόν Ὄμηρο Ντέϊβις,δ/ντή του ἐπί 30 χρόνια. Θά ἀναφερθοῦμε στήν ἐπιτροπή πού συστάθηκε γιά τήν ἵδρυσιν τοῦ Κολλεγίου :

το 1922, µια οµάδα φωτισµένων ανθρώπων φτιάχνει µία επιτροπή για να ερευνήσει τις δυνατότητες για την ίδρυση ενός πρωτοποριακού σχολείου, το οποίο «µε το παράδειγµά του θα άνοιγε το δρόµο για µεταρρυθµίσεις στο Εκπαιδευτικό Σύστηµα της Ελλάδος».

Τα µέλη της επιτροπής είναι άνθρωποι σηµαντικοί, µε κύρος και δυναµισµό:

• Ο Επαµεινώνδας Χαρίλαος, Πρόεδρος τότε του Εµπορικού και Βιοµηχανικού Επιµελητηρίου.
• Ο Bert Hill, διευθυντής της Αµερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα. 
• Ο Στέφανος ∆έλτα, ταµίας τότε της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων. 
• Ο Νικόλαος Κυριακίδης, εφοπλιστής και Πρόεδρος τότε του Συλλόγου Αποφοίτων της Ροβερτείου Σχολής.
• Ο Εµµανουήλ Μπενάκης, βουλευτής, υπουργός και Εθνικός Ευεργέτης. (ἀπό  ἐδῶ)

Γιατί αὐτή ἡ σημείωσις; Πρῶτον διότι στήν παραπάνω ὁμάδα βλέπουμε ἕναν Χίλλ καί δεύτερον διότι :
Ἅλωσις τοῦ Πνεύματος ἡ οὐσιαστική κατάκτησις ἑνός Λαοῦ,ὅπως γράφαμε στήν παρουσίαση τῆς οἰκογενείας Χίλλ τῶν ἱδρυτῶν τοῦ πρώτου ἐκπαιδευτηρίου στό νεο-ἑλλαδικό κράτος.

Πῶς ἀλλιῶς θά ἐπιλέγονταν οἱ ἐξουσιαστές μας ; Πῶς θά ἐκπαιδεύονταν ἀναλόγως ; Εἶναι οἱ πρῶτες βάσεις πού δίνονται,ἀπό τό νηπιαγωγεῖο Χίλλ ἕως τά Κολλέγια Ἀθηνῶν καί Ἀνατολῆς. Ἀπό ἐκεῖ προέρχονται,ἀποκλειστικῶς ὅλα τά «βλαστάρια» τῆς ἑλλαδικῆς πολιτικῆς. Ὅλα !

Καί τί ἐστί Ἀμερικανική Σχολή Κλασσικῶν Σπουδῶν,ὅπου ὁ Μπέρτ Χίλλ ἦταν δ/ντής στίς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 1900 ;
είναι ένα από τα 17 ξένα ινστιτούτα που λειτουργούν στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1881 και σκοπό του έχει τη συστηματική μελέτη του ελληνικού πολιτισμού από την αρχαιότητα έως σήμερα...(ἐδῶ)

Προφανῶς καταλαβαίνετε,ἀλλά κάποια στιγμή θά δοῦμε περισσότερα περί αὐτῶν τῶν «μελετητῶν» τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καί τά ἰνστιτοῦτα τους πού σάν μανιτάρια φύτρωναν ἀπό τό 1846 ( πρῶτο,ἡ Γαλλική Σχολή Ἀθηνῶν) καί μετά.

Ἐπανερχόμεθα στήν ἑλληνική ἀποστολή στό Μπρέτον Γούντς,τήν ὁποία μήν νομίζετε πώς τά παραπάνω τρία πρόσωπα τήν κάλυπταν. Ὄχι,ὑπῆρχε ἕνα ἀκόμη ...ἐκλεκτό μέλος αὐτῆς. Ὁ  Ἀλέξανδρος Ἀργυρόπουλος διπλωμάτης τοῦ ὑπουργείου ἐξωτερικῶν,πού μᾶλλον ὡς δημοσιοσχεσίτης βρέθηκε ἐκεῖ παρά ὡς εἰδήμων ἐπί τῶν οἰκονομικῶν. Ποιός ἦταν αὐτός; Ἄ, ἐδῶ πρὄκειται γιά πολύ ...ὑψηλό πρόσωπο μέ βαριά κληρονομιά στήν ...διπλωματία !

Η οικογένεια Αργυροπούλου είναι παλιά φαναριώτικη οικογένεια, που έδρασε προεπαναστατικά στην Κωνσταντινούπολη και μετεπαναστατικά στην Αθήνα.

Οἱ φαναριῶτες Ἀργυρόπουλοι πού εἴτε μέ τούς ὀθωμανούς εἴτε μέ τούς ἀπελευθερωμένους Ἕλληνες,στά «μέσα καί τά ἔξω» ἦταν. Κυρίως στά «ἔξω» εἶχαν ἐπιδόσεις αὐτοί...

Ἀπό τόν Τζακόμπ (Ἰάκωβο) τόν διερμηνέα τῆς ὑψηλῆς πύλης μέχρι τόν βασιλικό οἴκο Καραγιώργεβιτς τῆς Σερβίας !

Αλέξανδρος Καραγεώργεβιτς, διεκδικητής του θρόνου της Σερβίας. 


(φωτό)
Ἡ πρώτη ἑξαδέλφη τοῦ Ἀλεξάνδρου Ἀργυροπούλου,ἡ Ἀσπασία Μάνου,παντρεύτηκε τόν βασιλιά τῆς Ἑλλάδος Ἀλέξανδρο (αὐτόν πού πέθανε ἀπό τό δάγκωμα μιᾶς μαϊμοῦς). Ἡ κόρη της καί ἀνηψιά τοῦ Ἀργυρόπουλου, Ἀλεξάνδρα,παντρεύτηκε τόν Πέτρο τῆς Γιουγκοσλαυΐας.

 Ῥῖξτε μία ματιά στήν οἰκογένεια καί θά «θαμπωθεῖτε» ἀπό τά μεγαλεῖα ! Ἀλλά καί ἀπό τίς οἰκογενειακές σχέσεις μέ τά μεγάλα ὀνόματα τῆς ἀριστοκρατίας ...

Διπλωμάτης καί ἀξιωματικός τοῦ πολεμικοῦ ναυτικοῦ,ὁ πατήρ τοῦ Ἀλεξάνδρου,διπλωμάτης καί ὁ παππούς Ἰάκωβος,διπλωμάτης καί ὁ Ἀλέξανδρος. Ἡ ἀδελφή του Ἐλένη παντρεύτηκε τόν Ἀλέξανδρο Μάτσα,διπλωμάτης καί αὐτός ! .Τῆς γνωστῆς ἑβραϊκῆς οἰκογενείας Μάτσα... Παντοῦ μέσα ὁ Μάτσας ! Ἡ μητέρα τοῦ Ἀλεξάνδρου Ἀργυροπούλου ἦταν τό γένος Μαυρομιχάλη. Ναί ἀπό τούς Μαυρομιχαλαίους τούς γνωστούς...Ἡ σύζυγός του,Καίτη τό γένος Κυριαζῆ,κόρη οἰκογενείας καπνοβιομηχάνων,ἐξ Αἰγύπτου (ἐδῶ)

Θά ἔλειπε μία τέτοια προσωπικότης ἀπό μία τόσο σημαντικοτάτη διάσκεψιν; Ἐδῶ παρευρέθη ὁ Ἀνδρέας,ὁ Ἀργυρόπουλος θά ἔλειπε; !

Σίγουρα,κανένας τους δέν βρέθηκε σ᾿ἐκείνη τήν διάσκεψιν τυχαίως...



Τό κείμενο πού συνοδεύει τήν φωτό,λέει : 


Ο Χάρι Ντεξτέρ Γουάιτ και ο Τζον Μάιναρντ Κέϋνς ήταν οι θεωρητικοί που καθοδήγησαν το Νομισματικό Συνέδριο του Μπρετόν Γουντς το 1944 στο οποίο δημιουργήθηκε το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Ο Γουάϊτ ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Κέϋνς ήταν μέλος της Fabian Society*. Μοιράστηκαν τον ίδιο στόχο του διεθνούς σοσιαλισμού. Το ΔΝΤ  καί η Παγκόσμια Τράπεζα έχει προωθήσει αυτόν τον στόχο από τότε. "(ἀπό ἐδῶ)

*  Η Fabian Society είναι μια βρετανική σοσιαλιστική οργάνωση, σκοπός της οποίας είναι να προωθήσει τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού μέσω σταδιακής και μεταρρυθμιστικής προσπάθειας στις δημοκρατίες και όχι με επαναστατική ανατροπή... Η Fabian Society ίδρυσε το London School of Economics and Political Science το 1895   (περισσότερα ἐδῶ)

Τό ἀρχικό ἔμβλημα τῆς  Fabian Society,ἕνας προβατόσχημος λῦκος. Φαντάζομαι σᾶς λέει πολλά...Τό ὡραῖο εἶναι πώς δέν τούς νοιάζει νά κρυφθοῦν ! Στό δείχνουν στά ἴσα ποιοί εἶναι καί τί ἐπιδιώκουν...



Αὐτά, γιά ἐκείνους πού μᾶς ἐκπροσώπησαν σ᾿ἕνα ἀκόμη παιχνίδι τῶν ἐξουσιαστῶν. Ἕνα χοντρό παιχνίδι πού ἔβγαλε τήν Παγκόσμια Τράπεζα καί τό Διεθνές Νομισματικό Ταμεῖο,τά ὁποῖα μέχρι σήμερα ἐξουσιάζουν τίς οἰκονομίες ὅλων τῶν χωρῶν καί δροῦν ἀναλόγως ὅταν κάποια κράτη σηκώνουν τό δικό τους μπαϊράκι...Τά βιώσαμε καί τά βιώνουμε δέκα χρόνια τώρα τά ἀποτελέσματα ἐκείνης τῆς διασκέψεως στό Μπρέττον Γούντς,τόν Ἰούλιο τοῦ 1944 καί ἕνα χρόνο πρίν ὁ Β΄Π.Π. λάβει τέλος,οἱ ἐπικυρίαρχοι ἑτοίμαζαν τά νέα τους σχέδια...
(φωτό)

Ἡ Πελασγική

Μπορεί να σε ενδιαφέρουν:

© Copyright 2017 TheSecretRealTruth- Diberdayakan oleh Blogger