-->

Πατέντες: Κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες

Γράφει ο Αντώνης Δημόπουλος

Ο ορυμαγδός που ξεσήκωσε η πρόταση Μπαϊντεν, για τις πατέντες μέσα σε δυο μόνο εικοσιτετράωρα, είναι ευθέως ανάλογος του πολιτικού διακυβεύματος και δείχνει καθαρά την εξαιρετική σημασία του εγχειρήματος. Ο συνολικός χώρος της διεθνούς φαρμακοβιομηχανίας ξεσηκώθηκε. Κινητοποίησε έναν ευρύτατο στρατό υποστηρικτών κατά της πρότασης, σε όλα τα μήκη και πλάτη της πολιτισμένης Δύσης, καταγγέλλοντας, απορρίπτοντας, δακρύζοντας, ακυρώνοντας, αξιολογώντας, εκτρέποντας με ρεαλισμό, με σύνεση, με κριτήρια αποκλειστικά τεχνοκρατικά, μετριοπαθή, συναινετικά, ψύχραιμα.

Ήταν όλοι εκεί: βιομήχανοι, διεθνείς λομπίστες ,παράγοντες της αγοράς, εμπειρογνώμονες πρόθυμοι πανεπιστημιακοί κάθε είδους, μεγαλογιατροί ελεγχόμενοι αναμφισβήτητου κύρους, σπουδαίοι εργαστηριακοί ερευνητές, διαμορφωτές γνώμης παντός καιρού, μάνατζερ, τηλεπαρουσιαστές, ανυποψίαστοι δημοσιογράφοι. Είχε προηγηθεί ήδη μια αγριότατη διαμάχη απίστευτων επιστημονικο-πολιτικών παλινωδιών στα όρια του γελοίου, όταν για εβδομάδες αμφισβητείτο το AstraZenca και μετά το Τζόνσον, αρκετά όμως ώστε, να δημιουργήσει σε ένα δύσπιστο συνωμοτικό και ευφάνταστο κόσμο μεγάλες αμφιβολίες, όχι μόνο για το συγκεκριμένο εμβόλιο αλλά, και για τους εμβολιασμούς γενικότερα.

Όμως στον άγριο διεθνή ανταγωνισμό της παγκοσμιοποίησης, ο διαγωνισμός και η διασφάλιση της πρωτιάς στα μερίδια αγοράς ήταν κυρίαρχα και πιο σημαντικά από τον αγχωτικό αγώνα δρόμου με τις μεταλλάξεις. Ήταν χαρακτηριστική η αμηχανία του Ευρωπαϊκού Oργανισμού Φαρμάκων και οι εθνικές πρωτοβουλίες που ανεβοκατέβαζαν ηλικίες, αλλά και ένα κύμα ευρωπαϊκού εθνικισμού απέναντι στην βρετανική αναξιοπιστία. Ο δικός μας επίτροπος επ’ ευκαιρία δήλωσε ότι η ΕΕ θα χρησιμοποιήσει την νέα τεχνολογία του mRNA προφανώς γιατί ο ίδιος την κρίνει πιο ασφαλή. Βεβαίως σε αυτή την διαμάχη το Sputnik V δεν είχε καμμιά τύχη, γιατί εκτός από παλιάς τεχνολογίας είναι και ρωσικό.

Ανάγκη υπερεθνικής διακυβέρνησης

Στην τωρινή μείζονα αντιπαράθεση το σημαντικό είναι κατ’ αρχήν, ότι η επιστροφή του κράτους και των δημοσίων πολιτικών υγεία, που προκάλεσε η πανδημία και που κυριολεκτικά κράτησε όρθιες τις κοινωνίες, αρχίζει επιτέλους να ανταποκρίνεται με υπερεθνικές πολιτικές στην συγκυρία. Είναι σημαντικό ότι στη πρόταση Μπαϊντεν ανταποκρίθηκε άμεσα τόσο ο Μακρόν, όσο και ο Πούτιν. Η ανάγκη σχεδιασμού και εφαρμογής πλανητικών πολιτικών μιας υπερεθνικής διακυβέρνησης, συνεννόησης και συντονισμού, ένα παλιό καντιανό όνειρο, με αφορμή την αντιμετώπιση μιας μείζονος απειλής της ανθρωπότητας μπορεί, και πρέπει, να παρακάμψει το ζωώδες αγοραίο ένστικτο της διαρκούς αύξησης της κερδοφορίας.

Επίσης, ακόμα και από ιδιοτέλεια στην συνεχή παραγωγή μεταλλάξεων (βρετανική, νοτιοαφρικανική, βραζιλιάνικη, τώρα ινδική) η δυτική αυτάρκεια είναι ευάλωτη και είναι κατεπείγουσα η ανάγκη να εμβολιασθεί το σύνολο του παγκοσμίου πληθυσμού, έστω και όχι από αλληλεγγύη, όχι από αίσθηση της κοινής ανθρώπινης μοίρας, αλλά από αναγκαιότητα της δικής της επιβίωσης.

Αλλά και εδώ πάλι προκρίνεται η κερδοφορία και η διατήρηση των κεκτημένων των δικαιωμάτων των ιεραρχιών της ιδιοκτησίας. Οι γερμανόπληκτοι Λακεδαιμόνιοι της Μεσ-Ευρώπης προσπαθούν με κάθε τρόπο να παρακάμψουν την ουσία στις καλένδες του ΠΟΕ (Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου) και την γραφειοκρατία του. Το μείζον είναι η άμεση αύξηση της παραγωγής και η ταχύτητα εμβολιασμού τώρα, η μεταφορά τεχνογνωσίας θέλει διαδικασίες, αργεί και κοστίζει.

Πολιτικά ευνουχισμένη η ΕΕ 

«Μίαν άλλη φορά».., «προέχει η ασφάλεια».., «μην γίνουν λάθη από την βιασύνη..», «που θα βρεθούν πρώτες ύλες..», «εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό..», συνεχείς απίστευτες δικαιολογίες, αρκεί να μην τεθεί το θέμα! Κι ας έχει τεθεί εδώ και ένα χρόνο, που χάθηκε ήδη, κι ας είναι δυνατόν με απίστευτη ταχύτητα τριών-έξι μηνών να στηθούν επαρκείς αλυσίδες παραγωγής με την παλιά γνωστή και φθηνή τεχνογνωσία, που ξαφνικά δεν μας πολυαρέσει κι ας έχουν εμβολιασθεί πολλά εκατομμύρια Βρετανοί και άλλοι ευρωπαίοι χωρίς πρόβλημα.

Ακόμα και οιμωγές να μην χαθεί η έρευνα που τόσο κοστίζει στον ιδιωτικό τομέα ακούγονται από πολλές μεριές κι ας έχει αποδείξει η Μαριάννα Ματσουκάτο πόση μεγάλη βοήθεια παίρνουν οι ιδιωτικές βιομηχανίες από τις κυβερνήσεις κι ας είναι θολό, μα εξαιρετικά θολό, το θέμα του πού και πώς φορολογούνται. Και επιτέλους ας υπάρξει μια διαπραγμάτευση αποζημίωσης σε λογικά και συνολικά πλαίσια, πριν ο Μπουρλά ετοιμάσει την τρίτη δόση.

Συμπερασματικά στο πολιτικό επίπεδο καταγράφεται μια σημαντική παγκόσμια πολιτική πρόταση σε επίπεδο υπερδυνάμεων, ένα πρώτο βήμα υπερεθνικής συνεννοήσεως που, ανεξάρτητα αποτελέσματος, ανοίγει δρόμο για προσέγγιση και γιατί όχι, επίλυση και σε άλλα μείζονα διεθνή προβλήματα (κλίμα, φτώχεια, μεταναστευτικές ροές, τρομοκρατία κλπ.)

Είναι κρίμα η ΕΕ, μετά το φιάσκο των εμβολιασμών στην αρχή του χρόνου, παρά τις καλές προθέσεις, να παρουσιάζεται σήμερα καθηλωμένη στον οικονομισμό των αγορών και πολιτικά ευνουχισμένη. Ακόμα χειροτέρα όμως σε μια στιγμή παγκόσμιου υγειονομικού πολέμου να απομονώνεται μέσα σε ένα δυτικό αυτισμό, τραγικά ανεπαρκής και απίστευτα χαμηλότερη των περιστάσεων και των προσδοκιών των λαών της.


ΠΗΓΗ
Μπορεί να σε ενδιαφέρουν:

© Copyright 2010-2021 TheSecretRealTruth- Diberdayakan oleh Blogger