Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

Προσπαθούν να νομιμοποιήσουν την... προδοσία!


Προτείνουν νομιμοποίηση της προδοσίας εις βάρος του Ελληνικού Κράτους με νομοπαρασκευαστικά "ακαταλόγιστα" για βλαπτικές διεξαγωγές υποθέσεων με ξένες κυβερνήσεις

Φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός πως η πρόταση κατάργησης του αρθ. 151 του ποινικού κώδικα είναι απολύτως φωτογραφική της υπόθεσης για τη συμφωνία των Πρεσπών, όπως και για περιπτώσεις που αφορούν τις μνημονιακές συμβάσεις. Οι αλλαγές στο κεφάλαιο «Προδοσία της χώρας» του ποινικού κώδικα με την κυβέρνηση να προτείνει την κατάργηση του άρθρου δείχνει και ενδεχόμενη πρόθεση εκκίνησης κάποιων άλλων υποθέσεων εξωτερικής πολιτικής και για κάποιον ακατανόητο λόγο η κυβέρνηση επιδιώκει να φέρει αφού έχει καταργήσει το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο. Αυτό μπορεί να εκληφθεί και ως παραδοχή εκχώρησης κυριαρχίας και πρόθεση πρόκλησης ζημίας εις βάρος της Χώρας με τους υπαίτιους να επιδιώκουν την αποφυγή νομικής επίπτωσης για τους ίδιους.

Μόνο στη συγκάλυψη και νομοπαρασκευστική υποκειμενικοποίηση δυσβάστακτων, επονείδιστων πολιτικών αποφάσεων και επικείμενων υποθέσεων εκχωρήσεως εθνικής κυριαρχίας φαίνεται πως αποσκοπεί η συγκεκριμένη πρόταση αλλαγών από την κυβέρνηση στον ποινικό κώδικα, μεθοδεύοντας να αφήσει ανέλεγκτους τους «πληρεξούσιους του ελληνικού Κράτους» για τα εθνικά θέματα. Εδώ να υπενθυμίσουμε πώς ο τότε υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς ο οποίος υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών, έγινε παρά τις διαμαρτυρίες και αντιδράσεων των Ελλήνων, χωρίς να έχει λάβει εξουσιοδότηση από τη Βουλή, η οποία εκ των υστέρων κύρωσε χωρίς να της έχει δοθεί δικαίωμα τροποποίησης των ήδη υπογεγραμμένων από τον υπουργό διατάξεων.

Για να δούμε όμως καλύτερα από οπτική δικαίου και εννοιών το θέμα επικεντρωμένα σχετικά με το νομοθετικό πλαίσιο του αρθ.151 του ποινικού κώδικα, που μέχρι σήμερα και που είναι σε ισχύ, έχει ως εξής: “Όποιος ως πληρεξούσιος του ελληνικού κράτους ή συμμάχου του, διεξάγει με κάποια άλλη κυβέρνηση υποθέσεις του εντολέα του με πρόθεση κατά τέτοιο τρόπο που μπορεί να προκύψει βλάβη για τον εντολέα, τιμωρείται με κάθειρξη”.


Ο σκοπός του άρθ. 151,που εντάσσεται με τον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα στο κεφάλαιο «Προδοσία της χώρας», είναι να μην δρούνε ανεξέλεγκτα εκπρόσωποι του κράτους και να μην μπορούν να εκμεταλλευτούν εις βάρος της Χώρας τη θέση τους και την “δύναμη” που απορρέει από αυτή.
Το νομικό πλαίσιο είναι διατυπωμένο με σαφήνεια αφού για συγκεκριμένους λόγους που μπορούν άλλωστε να εντοπίσουν και να κρίνουν εισαγγελείς και δικαστές, υπάρχει περίπτωση κάποιος πληρεξούσιος εκμεταλλευόμενος τη θέση του, να διεξάγει υπόθεση με τρόπο που προκύπτει βλάβη στον εντολέα εμπίπτοντας έτσι σε αυτόν τον νόμο ή και σε άλλα άρθρα του ίδιου κεφαλαίου "Προδοσίας της Χώρας".

Οι διαχωριστικές γραμμές και οι (έστω κατ΄επίφαση) προεκλογικές δεσμεύσεις μεταξύ των κομμάτων στον κοινοβουλευτισμό κινούνται πάντα σε οικονομικά και εθνικά θέματα, κυρίως σε επίπεδο συμφωνιών με άλλα κράτη, αποτελώντας ουσιαστικά αυτές οι δύο παράμετροι το σύνολο και την ουσία του πολιτικού σχεδιασμού κάθε κόμματος και των (έστω κατ΄ επίφαση) εξαγγελιών και έπειτα της άσκησης πολιτικής όταν κάποιο κόμμα και άρα οι πληρεξούσιοι του εντολέα ανέρχονται δια των εκλογικών διαδικασιών σε θέσεις εξουσίας.
Ακόμα και άλλες παραμέτρους εάν εξετάσουμε, ή ακόμα και τις ντιρεκτίβες διεθνών θεσμών, αυτές εμπεριέχονται και συνίστανται εμμέσως ή άμεσα σε αυτές των υποθέσεων του οικονομικού και διεθνούς διπλωματικού τομέα πολιτικής της Χώρας.

Αυτό το περιεχόμενο με τις λειτουργίες και συνταγματικά καθιερωμένους και εγκαθιδρυμένους θεσμούς που κατά το σύνταγμα πηγάζουν εκ της λαϊκής κυριαρχίας συνθέτει τον κοινοβουλευτισμό και άρα το εμπεριεχόμενο πολιτικό πρόγραμμα κάθε κόμματος σε σχέση υποτίθεται με τον αυτοπροσδιορισμό πολιτικό-ιδεολογικού χώρου που ανήκει και τις προεκλογικές δεσμεύσεις προς τις μερίδες των ψηφοφόρων οι οποίοι μια δεδομένη στιγμή εκφράζονται από τις δεσμεύσεις των κομματικών αντιπροσώπων, υπό τον παράγοντα της λαϊκής κυριαρχίας όσον αφορά ιδίως σοβαρά θέματα.

Η πληρεξουσιότητα ως έννοια δεν περιορίζεται μόνο στο συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο του ποινικού κώδικα, αλλά ετυμολογικά πρεσβεύει συνεπώς τη νομιμοποίηση μέσω εκλογών μιας κυβέρνησης και κατά συνέπεια εννοιολογικά και πολιτειακά παρεμφερώς την εξουσιοδότηση της πολιτική της, εκπροσωπώντας οι "πληρεξούσιοι" το κράτος. Σε κάθε μορφή πολιτεύματος και κυβερνητικού συστήματος υπάρχουν αντιστοίχως εντολείς και "πληρεξούσιοι", με τη διαφορά πως σε δημοκρατικά πολιτεύματα η έννοια της "κατάχρησης" έχει διαφορετική σημασία από εκείνη που δίνεται σε απολυταρχικά συστήματα και δικτατορίες, διότι σε ολοκληρωτικά καθεστώτα δεν υπάρχουν εκλογικές διαδικασίες για να ορίζονται και να εναλλάσσονται πληρεξούσιοι μέσω εκλεγμένων κομμάτων όπως αντιθέτως γίνεται στην αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Η βαθύτερη πολιτειακή και εθνική προέκταση και προϋπάρχων περιεχόμενο της έννοιας ήταν η αιτία να συνταχθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1950 το συγκεκριμένο άρθρο και δεν είναι η έννοια περιορισμένη μεμονωμένη "ρηχή" νοηματική απόρροια του ίδιου του άρθρου κάποια δεδομένη στιγμή.
Το άρθρο 151 εντάσσεται στον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα στο κεφάλαιο «Προδοσία της χώρας» όσον αφορά ιδίως τις σοβαρότατες εννοιολογικές προεκτάσεις περιεχομένου που κάποιοι πιστεύουν και νομίζουν πως είναι σε θέση να υποκειμενικοποιήσουν. Να αναφέρουμε πως δεν εξετάζουμε τυχόν "νεολογισμούς" ή "αξιολογικές" έννοιες.

Με απλά λόγια, η πρόταση της κυβέρνησης υπονοεί εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν υφίσταται κατάχρηση εις βάρος της έννοιας της πληρεξουσιότητας, νομιμοποιώντας έτσι ατύπως μια αντίθετη έννοια, την "κατάχρηση εξουσίας". Η πρόταση για το συγκεκριμένο πλαίσιο φαίνεται πως επιζητά την υποκειμενικοποίηση της αρνητικής σημασίας της έννοιας "κατάχρηση" νομιμοποιώντας αντικαταστατικά το αξιόποινο της κατάχρηση πληρεξουσιότητας, που με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο επισύρει ποινή.

Εδώ να επισημάνουμε πως με αυτόν τον περίτεχνο τρόπο αναιρείται η ισχύς του συντάγματος και των ελευθεριών και δίνεται άλλοθι μέσω μετατροπής του ποινικού κώδικα και των ποινών που ορίζονται προς το ηπιότερο και συνταγματικών μεταβολών να υποκειμενικοποιείται η ισχύς της λαϊκής κυριαρχίας και οι εξουσίες που απορρέουν, αλλά και να αλλοιώνεται το είδος της σχέσης της λαϊκής κυριαρχίας με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, αφού δίνεται το ελεύθερο μέσω διαγραφής νόμων ή πρόσθετων αοριστιών να περιστέλλονται οι ελευθερίες και να περιορίζεται η άσκηση της εθνικής κυριαρχίας. Βέβαια ήδη γίνεται μέσω του άρθρου 28 του συνάγματος το οποίο θέτει σε ισχύ όρους περιορισμού ασκήσεως εθνικής κυριαρχίας. 

Η σοβαρότερη, νομική διασφαλιστική δικλείδα η οποία δεσμεύει την αξιοπιστία μεταξύ εντολέα και κατ΄επέκταση της λαϊκής κυριαρχίας για μείζονος σημασίας θέματα υποθέσεων με ξένες κυβερνήσεις στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι το άρθρο 151 του ποινικού κώδικα. Δεν υπάρχει εξάλλου και άλλη διασφαλιστική δικλείδα σαν κάποιο νομοθετικό πλαίσιο όσον αφορά την πρόληψη και αποτροπή, ή ποινή για εκπροσώπους του κράτους που δρούνε ανεξέλεγκτα και εκμεταλλεύονται εις βάρος της χώρας τη θέση τους και την “δύναμη” που απορρέει από αυτή.

Πως είναι αδύνατον να υπάρχει κάποιο νόημα αντικειμένου των επί μέρους λειτουργιών και θεσμών διάρθρωσης του ίδιου του κοινοβουλευτισμού σε σχέση με τη λαϊκή κυριαρχία όταν απουσιάζει ένα σοβαρότατο πλαίσιο αποτροπή πιθανής κατάχρησης πληρεξουσιότητας και ποινικής δίωξης σε "πληρεξούσιους" που αποφασίζουν χασματικά και διχαστικώς, αλλά και επιβλαβώς προς την εθνική κυριαρχία και τα συμφέροντα του εντολέα και γενικότερα εις βάρος της χώρας;

Πώς γίνεται να υπάρξει κάποια στοιχειώδη εμπιστοσύνη στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία και κομματικούς εκπροσώπους όταν (δια της απουσίας νομοθετικού αποτρεπτικού ή και ποινικού πλαισίου) δίνεται η δυνατότητα καθεστωτικής αυθαιρεσίας φέρουσας χαρακτηριστικά κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος χωρίς καμία ευθύνη και επίπτωση στην περίπτωση που πληρεξούσιοι, γενικότερα υπαίτιοι επιβλαβών αποφάσεων από υπουργικές θέσεις εξουσίας προδίδουν τον εντολέα;

Οι "πληρεξούσιοι" αυτής της κυβέρνησης ή μέσω σχηματισμού άλλης κυβέρνησης υπαινίσσονται πως θα προχωρήσουν σε διεξαγωγή υποθέσεων με άλλο κράτος με πρόθεση ( και μάλιστα αντικειμενικά εκλαμβανόμενης και οριζόμενης) πρόκλησης βλάβης στο οικονομικό και γεωστρατηγικό εθνικό συμφέρον του εντολέα;

Το αρθ. 151 του ποινικού κώδικα εκλαμβάνεται ως κάποιο εμπόδιο από τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, τον υπουργό δικαιοσύνης και συνολικά την κυβέρνηση για την επίτευξη κάποιας υποτιθέμενης σύγχρονης δημοκρατίας; Eάν ναι, ποιος επ΄ακριβώς ο λόγος σε σχέση με την επίτευξη πολιτικής που επιδιώκει κάποιο εθνικό συμφέρον; 
΄H μήπως αυτό το νομοθετικό πλαίσιο εκλαμβάνεται ως ένα "ενοχλητικό ανάχωμα" από κάποια αλλότρια συμφέροντα και αλλότριες και ζημιογόνες προθέσεις;

Σε τι αποσκοπεί εν τέλει η τμηματική υποκειμενικοποίηση πράξεων προδοσίας της Χώρας από "πληρεξούσιο" που διεξάγει με κάποια άλλη κυβέρνηση υποθέσεις με πρόθεση κατά τέτοιο τρόπο που μπορεί να προκύψει βλάβη εις βάρος του εντολέα;

Μόνο ως παραδοχή συνειδητών αποφάσεων μειοδοτικών εκχωρήσεων σε υποθέσεις με ξένες κυβερνήσεις και επομένως πρόθεση απροκάλυπτης κατάλυσης λαϊκής κυριαρχίας και κατάχρησης εξουσίας εκλαμβάνεται η πρόταση κατάργησης αυτού ( καθώς και σε συνδυασμό με άλλα του ίδιου κεφαλαίου π.κ.) του νομοθετικού πλαισίου καθιστώντας εξαιρετικά ύποπτο ως προς το μεγαλύτερο μέρος του το εγχείρημα της κυβέρνησης για τον νέο ποινικό κώδικα.

"Πατρίδα και αντιπαράθεση"



kostasxan

Αρχαία Επίδαυρος: Όχι μόνο θέατρο

Αρχαία Επίδαυρος: Όχι μόνο θέατρο
Μια κοντινή εκδρομή που τα έχει όλα: την εμπειρία της παράστασης, όμορφα μονοπάτια, ανθισμένες αυλές και βουτιές με ιστορία.
Η Επίδαυρος έχει τον αυθορμητισμό της απρογραμμάτιστης εκδρομής. Είναι η ιδέα που πέφτει στο τραπέζι απόγευμα Παρασκευής μετά τη δουλειά και γίνεται πράξη άμεσα, χωρίς προετοιμασία. «Θα μείνουμε;», «Θα δούμε». Πριν καλά καλά το αποφασίσεις, έχεις διασχίσει τον Ισθμό και περνάς τα Λουτρά της Ωραίας Ελένης, κοιτάζοντας στα αριστερά τον Σαρωνικό. Στις στροφές του Σοφικού, το ραδιόφωνο κάνει παράσιτα. Tο κλείνεις κaι ανοίγεις το παράθυρο: πηχτή μυρωδιά πεύκου μπαίνει στο αυτοκίνητο και με την λούπα των τζιτζικιών φτάνεις στο αρχαίο θέατρο.
Πού να ήξεραν οι παρέες των ξένων τουριστών, καθώς ανηφορίζουν το πλακόστρωτο μονοπάτι κάτω από τις άγριες βελανιδιές και τις αχλαδιές, ακολουθώντας ένα πλήθος από φοιτητές, ηλικιωμένους, ζευγάρια και οικογένειες, ότι θα διηγούνται για χρόνια στους φίλους τους όσα θα ζήσουν το αποψινό βράδυ. Όσοι το έχουν ήδη ζήσει νιώθουν συνένοχοι σε ένα μυστικό που αποκαλύπτεται σε δόσεις.
Ο ήλιος έχει δύσει, αλλά οι θέσεις στις πέτρινες κερκίδες καίνε ακόμη. Λίγα λεπτά μετά τις 9, έρχεται εκείνη η δυνατή στιγμή, που διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα: τα φώτα σβήνουν, οι θεατές ησυχάζουν, οι αισθήσεις οξύνονται. Αφουγκράζεσαι το θρόισμα των φύλλων στο σκοτάδι και τα βήματα των ηθοποιών που βγαίνουν στη σκηνή. Μια φευγαλέα σκέψη: πριν από 2.500 χρόνια, οι θεατές κατέφθαναν στο ίδιο σημείο, στη δυτική πλαγιά του Κυνορτίου όρους, στα νότια του ιερού του Ασκληπιού, και  έπαιρναν θέση για τον ίδιο σκοπό. Η παράσταση αρχίζει.
Με κάθε αφορμή, σκέφτεσαι τον αρχιτέκτονα και γλύπτη Πολύκλειτο, που κατάφερε τον 4ο αιώνα π.Χ. να δημιουργήσει ένα θέατρο αξεπέραστο μέχρι σήμερα σε ομορφιά και ακουστική: ακόμα και η εκπνοή του ηθοποιού φτάνει στην τελευταία σειρά και σβήνει πίσω της, μέσα στον πευκώνα.
Η παράσταση ενδέχεται να μη σε συνεπάρει– να τη βρεις είτε πολύ προχωρημένη, είτε πολύ αρχαιοπρεπή, είτε απλώς αδιάφορη. Και είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν δυσάρεστες παρεμβολές από κινητά που δεν μπήκαν στο αθόρυβο ή, ακόμα χειρότερα, που άναψαν εσκεμμένα για να βιντεοσκοπήσουν αποσπάσματα της παράστασης και να τροφοδοτήσουν σε πραγματικό χρόνο τα social media. Όμως, θα υπάρξουν και οι παρεμβολές των γρύλων, που γεμίζουν τις παύσεις των ηθοποιών, και τα νυχτεριδάκια, που κόβουν βόλτες πάνω από τα διαζώματα. Και είναι μαγική η σιωπή του κοινού, δευτερόλεπτα προτού ξεσπάσει σε δυνατό χειροκρότημα. Μη βιαστείτε να φύγετε μετά το τέλος. Αφήστε τους υπόλοιπους να προχωρήσουν και μείνετε λίγα λεπτά παραπάνω στις σχεδόν άδειες κερκίδες, κάτω από τα αστέρια.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο θα δείτε τμήματα αρχαίων κτιρίων του Ασκληπιείου. (Φωτογραφία: ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ)
Ο ΤΟΠΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ
Οι περισσότεροι επισκέπτες φεύγουν από την Επίδαυρο έχοντας δει μόνο το θέατρο. Όμως, αυτό είναι μόνο ένα μέρος του αρχαιολογικού χώρου του Ασκληπιείου. Αξίζει να έρθετε νωρίτερα, για να περιηγηθείτε στο διεθνώς φημισμένο ιατρικό κέντρο της αρχαιότητας, που θεωρήθηκε αφετηρία της ιατρικής επιστήμης. Είναι συναρπαστική η βόλτα που θα κάνετε στα ερείπια των οικοδομημάτων του, σε καθένα από τα οποία υπάρχουν κατατοπιστικές επιγραφές με πληροφορίες. Θα δείτε το Καταγώγιο, το μεγαλύτερο οικοδόμημα του Ασκληπιείου, και θα φανταστείτε ένα αρχαίο πεντάστερο ξενοδοχείο με 160 διαμερίσματα, όπου διέμεναν οι ασθενείς και οι συνοδοί τους.
Θα περιηγηθείτε στο Εστιατόριο, στα Λουτρά –στα οποία διακρίνονται ακόμη οι αρχαίοι νιπτήρες– και στη Θόλο, τον μυστηριακό χώρο λατρείας που στέγαζε την υπόγεια κατοικία του Ασκληπιού και μέχρι σήμερα θεωρείται το τελειότερο κυκλικό οικοδόμημα της αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής. Στο Στάδιο τελούνταν αθλητικοί αγώνες προς τιμήν του θεού, ενώ στο Άβατον οι ασθενείς προσδοκούσαν να τους αποκαλύψει σε όνειρο ο θεός τον τρόπο ίασής τους. Μην προσπεράσετε το μικρό Αρχαιολογικό Μουσείο, ηλικίας 118 ετών. Μπείτε για να διαβάσετε στη μαρμάρινη ενεπίγραφη αναθηματική στήλη (150-200 μ.Χ.) την ευανάγνωστη αρχαία συνταγή θεραπείας από τη δυσπεψία που πρότεινε ο Ασκληπιός σε κάποιον ασθενή.
Στα highlights του μουσείου συμπεριλαμβάνονται και τα πρωτότυπα τμήματα αρχαίων κτιρίων: εστιάστε στα ίχνη κόκκινου χρώματος πάνω στο γείσο του ναού του Ασκληπιού, που ήταν κάποτε πολύχρωμος, και στα αρχαία ιατρικά εργαλεία στην προθήκη της εισόδου.
|| Ωράριο λειτουργίας: Μάιος-Αύγουστος: 08.00-20.00, Ενιαίο εισιτήριο: 12 ευρώ.

Η όμορφη εσωτερική αυλή της Μονής Αγνούντος. (Φωτογραφία: ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ)
ΛΟΥΚΟΥΜΑΚΙ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΑΓΝΟΥΝΤΟΣ
Μπορεί έξω ο ήλιος να καίει, αλλά στο καθολικό της Ιεράς Μονής Αγνούντος, έχει ησυχία και σκοτάδι. Φυσικό φως μπαίνει από τα τέσσερα στενά παράθυρα της οκτάγωνης στέγης και φωτίζει αχνά το ξυλόγλυπτο τέμπλο και τις παλιές τοιχογραφίες που καλύπτουν ολόκληρους τοίχους και χρονολογούνται από το 1100. Οι μοναχές θα σας υποδεχτούν με λουκουμάκι και κρύο νερό στη λουλουδιασμένη εσωτερική αυλή και, αν θέλετε, θα σας διηγηθούν την ιστορία της μονής. Μια εικόνα που βρέθηκε το 1029 υπέδειξε το σημείο όπου τον 11ο αιώνα χτίστηκε το μικρό εκκλησάκι που πέντε αιώνες αργότερα εξελίχθηκε στο σημερινό πετρόχτιστο μοναστήρι. Στον περίβολό του υπάρχει τραπεζάκι για σκιερό πικνίκ. Για να φτάσετε, δεν χρειάζεται να βγείτε από την πορεία της διαδρομής προς ή από την Επίδαυρο.
|| Νέα Επίδαυρος, Ωράριο λειτουργίας: 8.30-19.00, τηλ. 27530-31241.

Κλείστε τραπέζι στη «Μουριά». (Φωτογραφία: ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ)
ΣΤΗ ΜΟΥΡΙΑ ΤΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ
Τα πρώτα σχόλια μετά την παράσταση ακούγονται στα τραπεζάκια της «Μουριάς» (τηλ. 27530-41218), που αποτελεί εδώ και περίπου 60 χρόνια σημείο αναφοράς τόσο για τους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες όσο και για τους θεατές του Φεστιβάλ. Έχουν περάσει από εδώ, εκτός από την Ειρήνη Παππά, την Άννα Συνοδινού και τον Μάνο Κατράκη, η Έλεν Μίρεν, ο Ίθαν Χοκ και ο Παβαρότι. Θα δοκιμάσετε ελληνικά πιάτα μαγειρεμένα με ντόπια πρώτη ύλη –φημίζεται για τον μουσακά και τα ντολμαδάκια– σε μια αυλή δίπλα στη θάλασσα, με τέσσερις μουριές που δημιουργούν φυσική σκίαση στα τραπεζάκια. Εναλλακτικά, επιλέξτε την αυλή της ταβέρνας Κλήματα (τηλ. 27530-41225) για γεμιστά κολοκυθάκια και κρέας ψητό. Στο χωριό Κολιάκι Επιδαύρου, κάντε στάση στο Αγνάντι του Σαρωνικού (τηλ. 6973-887840) για χειροποίητες τυρόπιτες, κολοκυθοτυρόπιτες, πορτοκαλόπιτα και ελληνικό στο μπρίκι, σε μπαλκόνι με θέα στον Πειραιά, στην Αίγινα και στο Αγκίστρι.  

Περίπατος ανάμεσα στους ελαιώνες, πίσω από το λιμάνι της Παλαιάς Επιδαύρου. (Φωτογραφία: ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ)
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ
Νωρίς το πρωί ή λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα περπατήστε περιφερειακά του λιμανιού της Παλαιάς Επιδαύρου με κατεύθυνση τη χερσόνησο «Νησί». Από εδώ ξεκινάει μια εύκολη, σύντομη (περίπου 2 χλμ.) πεζοπορία στη φύση, ανάμεσα στα αρχαία ερείπια, τους πορτοκαλεώνες και τους ελαιώνες. Θα περάσετε από το Μικρό Θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου, θα κάνετε μια παράκαμψη 250 μ. στα αριστερά, για να φωτογραφίσετε τα ερείπια της αρχαίας Ακρόπολης, με φόντο το γαλάζιο του Σαρωνικού, και θα κατηφορίσετε ξανά για να συνεχίσετε ανάμεσα στις ολάνθιστες αυλές του σύγχρονου οικισμού, με τις γάτες που λιάζονται και τους φωνακλάδες κόκορες.

Η «βυθισμένη πολιτεία» στην παραλία Καλυμνιός. (Φωτογραφία: ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ)
ΒΟΥΤΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΑ ΤΕΙΧΗ
Φέρτε μαζί σας ειδικά παπούτσια για τους αχινούς, για να ζήσετε μια μοναδική εμπειρία στην παραλία Καλυμνιός: θα κολυμπήσετε στη «βυθισμένη πολιτεία», όπως ονομάζεται το τμήμα της αρχαίας πόλης που έχει βυθιστεί σε μικρή απόσταση από την ακτή. Μυκηναϊκοί τάφοι, αμφορείς και τείχη που διακρίνονται πεντακάθαρα ακόμα και με γυμνό μάτι. Τα παιδιά θα αισθανθούν ότι ανακάλυψαν τη χαμένη Ατλαντίδα στην Αργολίδα!
Θα σας ανταμείψει όμως και η πρωινή βουτιά στα καθαρά νερά της Πολεμάρχας. Ξέρουν κι άλλοι την ύπαρξη αυτής της απόμερης βοτσαλωτής ακρογιαλιάς, γι’ αυτό διασχίστε νωρίς τον χωματόδρομο ανάμεσα στα πεύκα που οδηγεί στην παραλία. Εκεί βρίσκεται το μεσαιωνικό ερειπωμένο εκκλησάκι, της Παναγιάς Πολεμάρχας.
|| Περίπου 3-4 χλμ μετά τη διασταύρωση για Νέα Επίδαυρο (42ο χλμ.), στο ρεύμα από Αθήνα, θα δείτε στο αριστερό σας χέρι ταμπέλα «Παναγία Πολεμάρχα».

ΚΕΡΑΜΙΚΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ
Εδώ και 40 χρόνια η οικογένεια Ξυπολιά κατασκευάζει στο δικό της εργαστήριο κεραμικής τέχνης φαγεντιανά κεραμικά με αρχαϊκές παραστάσεις, εμπνευσμένα από την αρχαιοελληνική μυθολογία. Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη διαδικασία της δημιουργίας από το αρχικό στάδιο στον τροχό κεραμικής και το ψήσιμο στα καμίνια στους 110 βαθμούς, ακόμα και τον χώρο όπου γίνεται η διακόσμηση με σμάλτο και η ζωγραφική στο χέρι. Εκτίθενται κεραμικά-μινιατούρες των 10 εκ., αλλά και οινοχόοι ύψους 65 εκ., που, αν θέλετε, μπορείτε να αγοράσετε.
|| Στη διαδρομή Λυγουριό-Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 09.00-21.00, τηλ. 27530-22159

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΕΡΑΚΟΣ
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 
ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου απέχει από την Αθήνα περίπου 140 χλμ. Υπολογίστε γύρω στα 20 ευρώ για καύσιμα και διόδια (απλή μετάβαση).

ΔΙΑΜΟΝΗ
Για τα Παρασκευοσάββατα του Αυγούστου τα καταλύματα της περιοχής εμφανίζουν μεγάλη πληρότητα. Εάν δεν θέλετε να παρακολουθήσετε την παράσταση και να επιστρέψετε αυθημερόν, μια καλή επιλογή είναι το Ναύπλιο, που διαθέτει αρκετά ξενοδοχεία σε μεγάλο εύρος τιμών και απέχει 27 χλμ. από το Αρχαίο Θέατρο (περίπου μισή ώρα οδικώς). 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
• 3-4 Αυγούστου: «Ορέστης» του Ευριπίδη από το ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μπλάνα,
• 6-7 Αυγούστου: «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου.
• 17-18 Αυγούστου: «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κόκκου


*με πληροφορίες από kathimerini.gr.


Δείτε επίσης: Επίδαυρος σημαίνει «Δρα Επί της Αύρας»

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ (Κόρεϋ Γκουντ - Γουίλιαμ Τόμπκινς)


ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ (Κόρεϋ Γκουντ - Γουίλιαμ Τόμπκινς)




Το σχετικό βίντεο από:vasoula2908

Κλεομένης Λεωνίδου ο Γ’, βασιλιάς των Σπαρτιατών


Βασιλιάς της Σπάρτης από το γένος των Αγιαδών, υιός και διάδοχος του Λεωνίδου του Β, σύζυγος της Αγιάτιδος, ο μεγαλύτερος κοινωνικός επαναστάτης των αρχαίων χρόνων. Γεννήθηκε γύρω στο 260 πριν την απαρχή της χριστιανικής χρονολόγησης από τον βασιλιά Λεωνίδα τον Β και την Κρατησίκλεια, σε μία εποχή που η Σπάρτη είχε διαβρωθεί από ανατολίτικα ήθη, τρυφηλότητα και πλεονεξία.
Το 242 ο πατέρας του, πολιτικός αντίπαλος του μεταρρυθμιστή δεύτερου (Ευρυποντίδη) βασιλιά ’Αγιδος του Δ (βασιλεία περ. 245 – 241), εξορίστηκε από την Σπάρτη, όμως το επόμενο έτος οι Έφοροι και άλλα συντηρητικά στοιχεία συνέλαβαν και θανάτωσαν με απαγχονισμό τον οραματιστή βασιλιά. Ο νεαρός ακόμα εκείνη την εποχή Κλεομένης, υποχρεώθηκε από τον μοναδικό πλέον βασιλιά πατέρα του να νυμφευθεί την Αγιάτιδα, την όμορφη και εύπορη χήρα του εκτελεσθέντος Άγιδος.
Παρ’ όλο το μίσος της για τον δολοφόνο του συζύγου της, η Αγιάτις αγάπησε τον νεαρό υιό του, Κλεομένη, ο οποίος απέδειξε στην σχέση τους στοργή, ειλικρίνεια και ανδρισμό και της δήλωσε ότι θα αφιέρωνε την ζωή του για να την κάνει ευτυχισμένη. Όταν εδραιώθηκε η πνευματική τους σχέση, η Αγιάτις άρχισε σιγά – σιγά να μιλάει σε έκταση στον Κλεομένη για τα μεταρρυθμιστικά όνειρα του δολοφονημένου πρώτου συζύγου της, για την τότε παρακμή της πολιτικής ζωής των Σπαρτιατών και για την διαφθορά των κρατούντων, με αποτέλεσμα πολύ σύντομα αυτός να υιοθετήσει πλήρως τις ιδέες του Άγιδος και να θεωρήσει τον εαυτό του προορισμένο από την μοίρα να φέρει σε πέρας το έργο που είχε αρχίσει εκείνος.
ΒΑΣΙΛΕΙΑ
Το 235 πέθανε ο Λεωνίδας ο Β και ο Κλεομένης έγινε βασιλιάς, επαναφέροντας ωστόσο την πανάρχαια διπλή βασιλεία με δεύτερο βασιλιά τον αδελφό του Ευκλείδα. Το 229 οι πελοποννησιακές πόλεις Τεγέα, Μαντινεία, Καφυαί και Ορχομενός έγιναν σύμμαχοι της Σπάρτης (κατά τον Richard Talbert και άλλους) ή, κατ’ άλλους (Πολύβιο, William Smith, κ.ά.), κατελήφθησαν από τον στρατό του Κλεομένους (η αγριότητα με την οποία θα τιμωρηθούν αργότερα αυτές οι πόλεις από τους εχθρούς του Κλεομένους μάλλον επιβεβαιώνει την πρώτη θέση). Στα τέλη του ίδιου έτους επίσης ο Κλεομένης κατέλαβε μετά από πολιορκία και οχύρωσε το Αθήναιον, στα σύνορα Σπάρτης – Μεγαλοπόλεως, ενώ ο αρχηγός του πολιτικού οργάνου των ολιγαρχικών της Πελοποννήσου, της λεγόμενης «Αχαϊκής Συμπολιτείας», Άρατος ο Σικυώνειος προσπάθησε δίχως επιτυχία να καταλάβει την Τεγέα και τον Ορχομενό με νυκτερινές επιθέσεις.
Το 228 ο Άρατος κατέλαβε τις Καφυές και οι Έφοροι έστειλαν τον Κλεομένη επικεφαλής 5.000 πολεμιστών να λεηλατήσει την πεδιάδα του Άργους, ο δε στρατηγός της Συμπολιτείας Αριστόμαχος δίστασε να συγκρουστεί μαζί του στο Παλλάντιον, παρ’ όλο που υπερτερούσε αριθμητικά με 20.000 πεζούς και 1.000 ιππείς στην διάθεσή του. Με υψηλό το ηθικό του στρατού του, ο Κλεομένης στράφηκε μετά από λίγο ενάντια στον Άρατο που κατευθυνόταν προς την Ηλεία για να κτυπήσει την σύμμαχο της Σπάρτης Ήλιδα και κατέστρεψε τον στρατό του στους πρόποδες του Λυκαίου όρους, στις όχθες του ομώνυμου ποταμού. Η καταστροφή των Αχαιών ήταν τέτοια, που κυκλοφόρησαν έντονες φήμες ότι είχε σκοτωθεί και ο ίδιος ο Άρατος, ωστόσο εκείνος επωφελήθηκε από αυτές και με κάποια υπολείμματα της στρατιάς του κατόρθωσε να καταλάβει αιφνιδιαστικά την Μαντινεία.
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΦΟΡΩΝ
Η απώλεια της Μαντινείας, αν και προσωρινή, προκάλεσε την γκρίνια των Εφόρων και των ολιγαρχικών, που άρχισαν να μεθοδεύουν το σταμάτημα του πολέμου με την Συμπολιτεία. Αντίθετα όμως από τα δικά τους σχέδια, ο Κλεομένης άρχισε να φέρνει στην Σπάρτη και να προσλαμβάνει πολλούς ομοϊδεάτες του μισθοφόρους. Αυτό προκάλεσε την εντονότατη ανησυχία των Εφόρων και των ολιγαρχικών, που άρχισαν να σκέπτονται πλέον σοβαρά ότι έπρεπε να φύγει από την μέση ο ιδιόρρυθμος εστεμμένος που ολοφάνερα απειλούσε την παντοδυναμία τους, ιδίως μετά την περαιτέρω ισχυροποίηση της θέσης του όταν το 227 κατέστρεψε για μία ακόμα φορά τον στρατό της Αχαϊκής Συμπολιτείας στα Λεύκτρα. Βλέποντας ο Κλεομένης ότι ήταν πια ώρα να επιβάλει το επαναστατικό πρόγραμμά του, έβγαλε όλον τον στρατό της πόλης σε εκστρατεία στην Αρκαδία και μετά επέστρεψε αιφνιδιαστικά μαζί με τους πιο αφοσιωμένους οπαδούς του και τους μισθοφόρους του, συνέλαβε και θανάτωσε τους 4 από τους 5 Εφόρους (ο 5ος κατέφυγε ικέτης σε Ναό), εξόρισε 80 περίπου ολιγαρχικούς και απέμεινε πλέον η μοναδική εξουσία στην Σπάρτη.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Για να ισχυροποιήσει ακόμα περισσότερο την θέση του, χάρισε όλη του την ακίνητη περιουσία στην πολιτεία και προέτρεψε τους συγγενείς και τους φίλους του να πράξουν όμοια, κατήργησε επίσημα το 227 την αρχή των Εφόρων, θέσπισε το 6μελές συμβούλιο των «Πατρονόμων» και πολιτογράφησε ως Σπαρτιάτες πολίτες πολλούς περίοικους, ξένους και απελεύθερους είλωτες («υπομείονες») για να πυκνώσει τις τάξεις του στρατού του (τον οποίο όπλισε με μακρά δόρατα, όπως τα μακεδονικά) έως τον αριθμό των 4.000 πολεμιστών. Στην συνέχεια έβαλε σε εφαρμογή το επαναστατικό πρόγραμμα του Άγιδος, με την ιδεολογική υποστήριξη της συζύγου του και του στωϊκού φιλοσοόφου Σφαίρου του Βορυσθενίτη, καταργώντας τα χρέη και τις υποθήκες, προβαίνοντας σε κοινωνικοποίηση και αναδιανομή της ιδιοκτησίας γης σε 4.000 ίσα μερίδια και επαναφέροντας την «λυκούργειο αγωγή» στην εκπαίδευση των μικρών Σπαρτιατών και τα παραδοσιακά «συσσίτια», τον «μέλανα ζωμό» και το ερυθρό ένδυμα των «ομοίων» πολιτών.
Το επαναστατικό έργο του Κλεομένους συνδυάστηκε και με στρατιωτικό. Το 226, ενώ οι σύμμαχοί του Ηλείοι έδιωχναν τους Αχαιούς από την Ακρώρεια, ο ίδιος εκστράτευσε ενάντια στην Δύμη, επικεφαλής σπαρτιατικού και συμμαχικού στρατού 20.000 ανδρών. Προσπαθώντας να υπερασπιστεί την Δύμη, ο Άρατος παρέταξε τον δικό του στρατό στο Εκατόμβαιον, όπου όμως ηττήθηκε για μία ακόμα φορά κατά κράτος. Περί το 224 οι περισσότερες πόλεις της• Πελοποννήσου είχαν περάσει με την πλευρά της Σπάρτης, δεχόμενες επιπρόσθετα τις κοινωνικές αλλαγές του Κλεομένους και ο Άρατος βρισκόταν σε τόσο απελπιστική θέση, που τελικά υποχρεώθηκε να στραφεί για βοήθεια στον έως τότε εχθρό του βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο τον Γ τον Δώσωνα, με δέλεαρ την παραχώρηση της Κορίνθου.
Για να κρατήσει τον ενωμένο στρατό των, μέχρι πριν από λίγο εχθρών, Μακεδόνων και Αχαιών, ο Κλεομένης οχύρωσε τον Ισθμό, όμως ο υποκινημένοι από τον Άρατο Αργείοι ολιγαρχικοί στασίασαν εναντίον του και έσφαξαν την σπαρτιατική φρουρά, υποχρεώνοντάς τον να εγκαταλείψει την περιοχή για να επανακαταλάβει το Άργος, γεγονός που φυσικά επέτρεψε στον Αντίγονο Δώσωνα να εισβάλει στην Πελοπόννησο. Λίγο πριν του παραδώσουν όμως την πόλη οι στασιαστές, ο Κλεομένης δέχθηκε την επίθεση του ιππικού των Μακεδόνων, κινδύνευσε να περικυκλωθεί και εσπευσμένα υποχώρησε στην Τεγέα, όπου επιπρόσθετα πληροφορήθηκε τον θάνατο της αγαπημένης γυναίκας του.
Η Κρατησίκλεια αναχωρεί για την Αίγυπτο
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ
Ο Αντίγονος αποκατέστησε παντού τους ολιγαρχικούς, κήρυξε «στασιαστή» και επικήρυξε τον Κλεομένη και μέσα στο 223 κατέλαβε την Τεγέα, τον Ορχομενό και την Μαντίνεια, της οποίας ο πληθυσμός πουλήθηκε στα σκλαβοπάζαρα από τον Άρατο. Ο απομονωμένος τώρα πια Κλεομένης, αφού απελευθέρωσε χιλιάδες είλωτες για να ενισχύσει τον στρατό του, κατέλαβε για αντιπερισπασμό και λεηλάτησε την Μεγαλόπολη. Όντας σε πολύ δυσχερή θέση, στις αρχές του επόμενου έτους στράφηκε προς βοήθεια στον βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίο τον Γ, τον επονομαζόμενο «Ευεργέτη», ο οποίος όμως αν και ήταν δεδηλωμένος εχθρός του Δώσωνος, φοβούμενος προφανώς τις επαναστατικές ιδέες του Σπαρτιάτη βασιλιά, υποσχέθηκε βοήθεια μόνο με την συμφωνία ότι προηγουμένως θα έχει ως όμηρους τη μητέρα του Κρατησίκλεια και τα παιδιά του. Η γενναία γυναίκα ωστόσο, όταν άκουσε την απαίτηση του μονάρχη της Αιγύπτου, εμψύχωσε η ίδια τον υιό της και επιβιβάστηκε υπερήφανα στο αιγυπτιακό πλοίο που περίμενε στο Ταίναρο, σίγουρη ότι πρόσφερε έτσι τον εαυτό της για την σωτηρία της πατρίδα της.
Τον Ιούλιο του 222 ο βασιλιάς των Μακεδόνων Αντίγονος Δώσων και ο στρατηγός των Αχαιών Φιλοποίμην, βάδισαν από το Άργος ενάντια στην Σπάρτη επικεφαλής 30.000 ανδρών, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν και Αγριάνες, Βοιωτοί, Ηπειρώτες, Ακαρνάνες, Ιλλυριοί και Γαλάτες. Για να τους αναχαιτίσει, ο Κλεομένης κατέλαβε τα στενά της Σελλασίας επικεφαλής περίπου 10.000 ανδρών, από τους οποίους, εξ ανάγκης πλέον, οι 4.000 ήσαν μισθοφόροι. Στην φονική μάχη που ακολούθησε, ο στρατός του Κλεομένους ηττήθηκε κατά κράτος (μετά από προδοσία σύμφωνα με τον Φύλαρχο) και κατασφάχτηκε και έπεσε ο αδελφός και συμβασιλιάς του Ευκλείδας.
Από τους 6.000 Λακεδαιμόνιους πολεμιστές επέζησαν μόνον 200. Μαζί με 20 περίπου ιππείς, ο νικημένος επαναστάτης επέστρεψε στην Σπάρτη, συγκέντρωσε και συμβούλεψε τους συμπολίτες του να μην αντισταθούν στους εισβολείς για ν’ αποφευχθεί ο πλήρης αφανισμός της Σπάρτης από προσώπου γης και, μέσω Γυθείου, διέφυγε με τους στενούς συγγενείς και συνεργάτες του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αναζητώντας στον βασιλιά Πτολεμαίο όχι μόνο καταφύγιο αλλά και βοήθεια για συγκέντρωση ενός νέου στρατού.
Σε λίγο οι Αντίγονος και Άρατος μπήκαν στην Σπάρτη, περνώντας επάνω από τα νεκρά κορμιά των γερόντων που είχαν παραταχθεί οπλισμένοι στην περίμετρο της πατρίδας πόλης τους, για «να πεθάνουν τουλάχιστον ελεύθεροι» και για πρώτη φορά στην Ιστορία της η Σπάρτη καταλήφθηκε από ξένο στρατό. Οι κατακτητές κατέλυσαν μία προς μία τις μεταρρυθμίσεις του Κλεομένους, κατάργησαν την βασιλεία και την λυκούργεια οργάνωση «κατά κώμας», επανέφεραν την ολιγαρχία και την αρχή των Εφόρων (διορίζοντας μάλιστα στις σχετικές θέσεις αποκλειστικά μακεδονόφρονες), απαγόρευσαν κάθε «λυκούργειο» στοιχείο στην διαπαιδαγώγηση των νέων και περιόρισαν την πολιτική κυριαρχία των Σπαρτιατών έως τα σύνορα της κοιλάδας του Ευρώτα.  
Η μάχη της Σελλασίας (λεπτομέρεια) από την σειρά 
«Ancient Warfare»
ΗΡΩΪΚΟ ΤΕΛΟΣ
Στα τέλη του χειμώνα του 219 ο διεφθαρμένος Πτολεμαίος Δ ο «Φιλοπάτωρ» που είχε διαδεχθεί τον δολοφονημένο Πτολεμαίο Γ, φυλάκισε ως ύποπτους φυγής τον αυτοεξόριστο Κλεομένη, την οικογένειά του και τους λίγους συνεργάτες τους. Κρατούμενος κατ’ οίκον ο Κλεομένης, κατόρθωσε ωστόσο, σε συνεργασία με τους ιερείς του Άμμωνος που απεχθάνονταν τον «Φιλοπάτορα», να οργανώσει την άνοιξη ανταρσία της φρουράς της πόλης Κανώβου και ταυτόχρονη ένοπλη δραπέτευσή του μαζί με τους 13 άνδρες συντρόφους του. Στον «Βίο» του Κλεομένους, ο Πλούταρχος περιγράφει: «όρμησαν στους δρόμους και καλούσαν τον λαό να ξεσηκωθεί για την ελευθερία του. Εκείνοι όμως, όπως φαίνεται, δεν είχαν διόλου ανδρεία, αλλά περιορίζονταν απλώς να επαινούν και να θαυμάζουν την τόλμη του Κλεομένους, κανείς όμως δεν είχε το θάρρος να τον ακολουθήσει ή να συμπαραταχθεί στον αγώνα του».  
Όντως, αφού διέλυσαν την φρουρά της πόλης και τον αρχηγό της Πτολεμαίο τον Χρυσέρμου, κάτω από τις ζητωκραυγές και τις προσευχές του φοβισμένου πλήθους, οι 14 εκείνοι Σπαρτιάτες παρέλασαν υπερήφανα με τα ξίφη στα χέρια στους κεντρικούς δρόμους της Αλεξάνδρειας, φωνάζοντας στους κατοίκους της ότι ήσαν πλέον ελεύθεροι από την τυραννική εξουσία του «Φιλοπάτορος». Όμως το δουλικό πλήθος τίποτε δεν έκανε επί μία ολόκληρη ημέρα, από το να τους ραίνει με άνθη και να ψάλλει άσματα που τους εξυμνούσαν ως… «μεσσίες». Απογοητευμένος ο Κλεομένης, προσπάθησε να επιτεθεί στις φυλακές για να αποκτήσει τουλάχιστον κάποιους ανθρώπους που θα ήθελαν να πολεμήσουν για την ελευθερία τους, αλλά ήταν πλέον αργά γιατί ό,τι είχε απομείνει από τη φρουρά της πόλης τώρα είχε παραταχθεί εμπρός από τις φυλακές.  
Στο τέλος της ημέρας, επέστρεψε και ο στρατός του Πτολεμαίου από την Κάνωβο και στο άκουσμά του, το δουλικό και φοβισμένο πλήθος των χειροκροτητών κλείστηκε πανικόβλητο στα σπίτια του. Μόνοι οι 14 Σπαρτιάτες έμειναν απέναντι σε έναν ολόκληρο στρατό και αποφάσισαν να μην επιτρέψουν να ηττηθούν ή να συλληφθούν, επιλέγοντας εκείνο που οι στωϊκοί, τους οποίους τόσο πολύ θαύμαζε ο Κλεομένης, αποκαλούσαν «εύλογον αναχώρησιν». Με ένα σήμα του βασιλιά τους, ύψωσαν όλοι τα ξίφη και μετά τα κάρφωσαν στα στήθη τους. Έτσι χάθηκε ο αγνός εκείνος εστεμμένος επαναστάτης, ο μεγαλύτερος επαναστάτης του αρχαίου κόσμου, «ο τελευταίος μεγάλος άνδρας της Σπάρτης» κατά τον William Smith, προσπαθώντας, όπως έγραψαν οι Botsford και Robinson, «να ξεσηκώσει επανάσταση στο όνομα της Ελευθερίας, μίας λέξης που οι κάτοικοι της Αλεξάνδρειας δεν καταλάβαιναν».   
Ο Πτολεμαίος διέταξε στην συνεχεία να σφαχτούν όλοι οι φυλακισμένοι συγγενείς των 14 Σπαρτιατών και να γδαρθεί και ανασταυρωθεί σε δημόσια θέα το νεκρό σώμα του Κλεομένους για να παραδειγματισθεί ο όχλος. Η έκθεση όμως του κακοποιημένου νεκρού σώματος έφερε αντίθετα αποτελέσματα: το φοβισμένο πλήθος προσερχόταν κατά κύματα μπροστά στον εσταυρωμένο νεκρό ήρωα και προσευχόταν αποκαλώντας τον «υιό των Θεών» (…) Αναφέρεται μάλιστα από τον Πλούταρχο, ότι ένα μεγάλο φίδι, ιερό ζώο του Θεού Οσίριδος, βρέθηκε μία αυγή κουλουριασμένο γύρω από το κεφάλι του νεκρού. Το γεγονός αυτό αύξησε την πίστη του πλήθους ότι ο Κλεομένης ήταν όντως ο… «μεσσίας» και υποχρέωσε τον «Φιλοπάτορα» να τελέσει πολυήμερους καθαρμούς στην πόλη, τα τείχη και τα ανάκτορα.  
Βλάσης Γ. Ρασσιάς, 2007
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Ρασσιάς Βλάσης, «Επίτομος Ιστορία των Σπαρτιατών», Αθήνα, 2003  
Smith William, «Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology», London, 1873  
ΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΕΟΜΕΝΗ

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης:  Εν Σπάρτη

Δεν ήξερεν ο βασιλεύς Κλεομένης, δεν τολμούσε-    
δεν ήξερε έναν τέτοιον λόγο πώς να πει    
προς την μητέρα του: ότι απαιτούσε ο Πτολεμαίος    
για εγγύησιν της συμφωνίας των ν’ αποσταλεί κι αυτή    
εις Αίγυπτον και να φυλάττεται,   
λίαν ταπεινωτικόν, ανοίκειον πράγμα.    
Κι όλο ήρχονταν για να μιλήσει, κι όλο δίσταζε.    
Κι όλο άρχιζε να λέγει, κι όλο σταματούσε.    
Μα η υπέροχη γυναίκα τον κατάλαβε    
(είχεν ακούσει κιόλα κάτι διαδόσεις σχετικές),    
και τον ενθάρρυνε να εξηγηθεί.    
Και γέλασε, κ’ είπε βεβαίως πιαίνει.    
Και μάλιστα χαίρονταν που μπορούσε νάναι    
στο γήρας της οφέλιμη στην Σπάρτη ακόμη.    
Όσο για την ταπείνωσι – μα αδιαφορούσε.    
Το φρόνημα της Σπάρτης ασφαλώς δεν ήταν ικανός    
να νοιώσει ένας Λαγίδης χθεσινός.   
όθεν κ’ η απαίτησίς του δεν μπορούσε    
πραγματικώς να ταπεινώσει Δέσποιναν    
Επιφανή ως αυτήν, Σπαρτιάτου βασιλέως μητέρα. 

Η "είδηση" της Νέας Ζηλανδίας


Η "είδηση" της Νέας Ζηλανδίας
Αγαπητοί φίλοι
Είδα το βίντεο και διάβασα τις ειδήσεις για το μακελειό της Νέας Ζηλανδίας.
Ειδήσεις
Μπαίνει ο δολοφόνος σε χώρο με 300 άτομα. Πυροβολεί και σκοτώνει 49. Κανείς δεν του επιτίθεται. Βγαίνει έξω γεμίζει το όπλο με άνεση και επιστρέφει συνεχίζοντας τους πυροβολισμούς. Φεύγει με άνεση χωρίς κανείς να τον εμποδίσει.

Το βίντεο

Δείχνει κάποιον να εισέρχεται σε χώρο που φαίνονται κάποιες σκιές στο πάτωμα και πυροβολεί προς κάθε κατεύθυνση. Δεν παρατηρείται απολύτως καμία κίνηση των θυμάτων ή προσπάθεια να τρέξουν να γλυτώσουν.
Η λογική (αν υπάρχει)
Τι θα περιμέναμε σε ένα τέτοιο περιστατικό;
Κόσμο να τρέχει με πανικό για να γλυτώσει και κάποιους να επιτίθενται, ώστε να αφοπλίσουν τον δολοφόνο;
Τίποτα από αυτά δεν είδαμε!
Αναρωτιόμαστε τώρα.
Στην εποχή των ακραίων δυνατοτήτων της τεχνολογίας δεν είναι καθόλου δύσκολη η δημιουργία ενός τέτοιου βίντεο, με σκηνοθεσία που δυστυχώς για τους δημιουργούς δημιουργεί πολλά κενά λογικής.
Ποιοι οι στόχοι και το αποτέλεσμα της είδησης;
- Να αποδεχτεί ο κόσμος την ήδη υπάρχουσα Ισλαμική βία. 
- Να θεωρήσει ότι η όποια βία στο μέλλον θα είναι αποτέλεσμα αντιποίνων του "μακελειού της Νέας Ζηλανδίας".
- Να δημιουργήσει κύμα συμπάθειας προς τους ταλαίπωρους Ισλαμιστές, που οι κακοί Χριστιανοί πυροβολούν σε ώρα προσευχής.
* Το χόλυγουντ φαίνεται να κάνει και εκτός έδρας υπερπαραγωγές στην υπηρεσία της "πολιτικής ορθότητας".
**Με τόσο ψέμα που διακινούν τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης μας κάνει πλέον σε όλα καχύποπτους.
Το δικαίωμα να πιστεύουμε ή όχι "τις ειδήσεις τους" ελπίζω να το έχουμε ακόμα.
Είναι πολύ πιθανό στο μέλλον να μας συλλαμβάνουν με την κατηγορία ότι δεν τους πιστεύουμε!


ealoellas

Είναι έντιμος συμβιβασμός, σου είπαν. Χαστούκι και από την Κίνα για τα μακεδονικά μας κρασιά και έπεται συνέχεια


Είναι έντιμος συμβιβασμός, σου είπαν .
Το οφείλεις στην ειρήνη και στην ευημερία, σου είπαν .
Μα εξάλλου δεν είναι μόνο δικό σου, σου είπαν
Θα γίνεις η οικονομική δύναμη των Βαλκανίων, σου είπαν
Θα αποτελεσεις παράγοντα σταθερότητας, σου είπαν
Δεν βλέπεις το συμφέρον σου επειδή είσαι τυφλωμένος απ' τον εθνικισμό σου, σου είπαν .
Θα διασφαλίσουν την ιστορία σου, σου είπαν
Θα περιφρουρήσουν το όνομα σου, σου είπαν
Σε είπαν ακόμα φασίστα , ακραίο , εθνικι, "μακεδονομάχο", αμόρφωτο , ανιστόρητο και μόνο μαλακα δε σε είπαν που στην προκειμένη θα ήταν και το πιο ελαφρύ.

Αυτά που δεν σου είπαν όμως είναι ότι δεν συμβιβάζεται ένα κυρίαρχο κράτος σε ένα ανύπαρκτο μόρφωμα βαβελικο .
Δεν σου είπαν ότι ήταν δικό σου από πάντα το όνομα και το έδαφος μέχρι που η κομμουνιστική διεθνής αποφάσισε το 1870 να δημιουργήσει προπαγανδιστικά Ιστορικό ρήγμα .
Δεν σου είπαν ότι ήσουν ήδη η οικονομική δύναμη στα Βαλκάνια γιατί οι τρεις από τις χώρες που συνορεύουν μαζί σου στηρίζουν την οικονομία τους στην αποβιομηχανοποίηση της Βορείου Ελλάδας και στην μετεγκατάσταση των μονάδων της εκεί .
Δεν σου είπαν ότι τα Βαλκάνια δεν θα έχουν ποτέ σταθερότητα γιατί όλοι ονειρεύονται την κάθοδο στο Αιγαίο μέσω της Μακεδονίας.
Δεν σου είπαν ότι με την αηδία της λίμνης θα πυροτοδοτηθει η έκρηξη στα Βαλκάνια .
Δεν σου είπαν οι απάτριδες προσκυνημενοι ότι για να συνεχίσεις να υπάρχεις πρέπει να βάζεις πάνω απ' όλα το Έθνος.
Δεν σου είπαν ότι θα ξεπουλήσουν την ιστορία σου αλλάζοντας την και ξαναγραφοντας την κατά πως βολεύει αυτούς .
Δεν σου είπαν ότι το όνομα σου πλέον θα κυκλοφορεί στα γυφτικα παζάρια και θα περιφέρεται σαν την μαϊμού και πλέον δεν θα σου ανήκει .
Δεν σου είπαν ότι θα βάλουν τα θεμέλια για απαίτηση εθνικής μειονότητας γυφτων μεσα στη χώρα σου.
Δεν σου είπαν ότι τα προϊόντα σου δεν θα μπορούν να εξάγονται με το όνομα σου .
Δεν σου είπαν ότι το όνομα σου είναι η υπερχιλιοχρονη ταυτότητά σου .
Δεν σου είπαν ότι είσαι ηλίθιος που τους πιστεύεις για να μην ταράξουν τον ύπνο σου .

Χαστούκι και από την Κίνα για τα μακεδονικά μας κρασιά και έπεται συνέχεια

Αυτό που τους είπες εσύ όμως αλλά δεν σε άκουσαν είναι ότι η Μακεδονία θα γίνει ο τάφος τους γιατί η Μακεδονία είναι η ψυχή της Ελλάδας .


Μαρία Μπαϊραχτάρη


Δείτε επίσης: Η Κίνα «μπλοκάρει» τα ελληνικά προϊόντα που χρησιμοποιούν τον όρο «μακεδονικός»! Απαιτείται άδεια από τα Σκόπια!

Επιμένουν οι αντίχριστοι για τις έκφυλες ταυτότητες. Επιμένουμε και εμείς στην ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ έως τέλους!


Καλούνται ΟΛΟΙ οι ΓΟΝΕΙΣ και οι εκπαιδευτικοί, 
που σέβονται τις προσωπικότητες των δικών τους, αλλά και όλων των άλλων παιδιών να αξιοποιήσουν το δικαίωμα που μας δίνει ο νόμος και να αντισταθούμε!

Αγαπητοί ΓΟΝΕΙΣ, 
ΑΞΙΟΠΟΙΕΙΣΤΕ το δικαίωμα που σας δίνει ο Νόμος για την αγωγή των παιδιών σας.
ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙΤΕ την ηθική αλλοτρίωση της ψυχής των παιδιών σας από την ανάπτυξη της συγκεκριμένης θεματολογίας. Το κακό που θα προκληθεί στην οικογένειά σας, είναι τεράστιο.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΤΕ και παραδώστε στο σχολείο του παιδιού σας την φόρμα που παρατίθεται εδώ ...
ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΕΙΤΕ ποτέ ότι: Για μεν την Ιατρική επιστήμη αυτές οι διαταραχές αποκαθίστανται σε ικανοποιητικό ποσοστό, για δε τον Χριστιανό Γονέα και παιδί που αναζητούν βοήθεια, η αποκατάσταση, με τη χάρη του Θεού, αγγίζει το 100%. 


Δήλωση απαλλαγής απο τη θεματική εβδομάδα Το κείμενο αυτό
 (ΕΔΩεκτυπώσιμη μορφή Pdf)



yiorgosthalassis

Ἡ κόλαση τῆς μεταβάσεως φύλου

kategida 03
 
Στὰ χρόνια τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης στὸ θεοκρατικὸ βασίλειο τοῦ Ἰσραὴλ ἡ ἠθικὴ παρακμὴ λόγῳ ἀποδοχῆς εἰδωλολατρι­κῶν συνηθειῶν εἶχε φθάσει σὲ τέτοιο σημεῖο κάποτε, ὥστε οἱ γονεῖς νὰ παραδίδουν τὰ παιδιά τους σὲ ἀνθρωποθυσίες στὸ ἄγαλμα τοῦ θεοῦ Μολώχ. Ἡ θυσία πραγματοποιεῖτο μὲ καύση τῶν σαρκῶν τοῦ τρυφεροῦ παιδικοῦ σώματος.
Στὴν ἀρχὴ τῆς τρίτης μ.Χ. χιλιετίας σὲ «χριστιανικὲς» χῶρες μιὰ ἄλλου εἴδους ἀνθρωποθυσία λαμβάνει χώρα: αὐτὴ τῆς ἀλλαγῆς φύλου. Ἡ εἴδηση ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὴ Βρεταννία εἶναι συγκλονιστική. Σύμφωνα μὲ τὴν εἰδικὴ ἰδιωτικὴ ὑπηρεσία «UK Deed Poll Service», τουλάχιστον ἕνα παιδὶ κάτω τῶν 16 ἐτῶν κάθε μέρα ζητεῖ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ φύλου του. Ἀνώτερη ὑπάλληλος τῆς ὑπηρεσίας δήλωσε ὅτι παρόμοια περιστατικὰ συνέβαιναν κατὰ τὸ παρελθὸν ἕνα κάθε λίγους μῆνες. Σήμερα καταγράφονται 7-10 αἰτήσεις τὴν ἑβδομάδα.
Ἡ ἐφημερίδα «Wall Street Journal» σὲ σχετικὸ ἄρθρο της κάνει λόγο γιὰ «κόλαση» ποὺ πολλοὶ γονεῖς βιώνουν, καθὼς νιώθουν ἀναγκασμένοι λόγῳ ἰσχυρῶν πιέσεων ποὺ δέχονται ἀπὸ τὰ παιδιά τους ἡλικίας μόλις 10-16 ἐτῶν, καθὼς καὶ ἀπὸ τοὺς καθοδηγητές τους σ᾿ αὐτὲς τὶς πρακτικές, νὰ συναινέσουν στὴν ἀλλαγὴ τοῦ φύλου τους. Καὶ καθὼς οἱ περισσότερες αἰτήσεις προέρχονται ἀπὸ κορίτσια, βρίσκονται στὴν τραγικὴ θέση νὰ παρακολουθοῦν βῆμα πρὸς βῆμα τὴ συγκεκριμένη διαδικασία μεταβάσεως, ποὺ συνοδεύεται ἀπὸ μόνιμους ἀκρωτηριασμοὺς τῶν σωμάτων τῶν θυγατέρων τους. Τὸ δημο­σίευμα ὁμιλεῖ γιὰ προσφορὰ παιδιῶν «στὸ βωμὸ μιᾶς ἰδεολογίας ποὺ μεταμορφώνει (σ.σ. διάβαζε: καταστρέφει) κυριολεκτικὰ τὸ σῶμα τους καὶ σημαδεύει τὶς ψυχές τους».
Λοιπόν; Πόσο ἀπέχει ἡ Βρεταννία ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα; Μὲ τὸ διαδίκτυο δὲν ὑπάρχουν πλέον ἀποστάσεις. Καὶ ἡ συγ­κε­κρι­μένη προπαγάνδα εἶναι παγκόσμια καὶ προ­ωθεῖται μὲ τὴν καταβολὴ τεράστιων χρη­ματικῶν ποσῶν. Τὸ πιὸ φρικτὸ ὅμως εἶναι ὅτι στὴν πατρίδα μας γιὰ τρίτη συν­εχὴ χρονιὰ μὲ ἐγκύκλιο τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καλοῦνται οἱ καθηγητὲς νὰ διδάξουν αὐτὲς τὶς ἰδέες ποὺ ὁδηγοῦν στὴν «κόλαση», τόσο σὲ μαθητὲς Γυμνασίων μὲ τὴ λεγόμενη «Θεματικὴ Ἑβδομάδα», ὅσο καὶ σὲ μαθητὲς Λυκείων μὲ συγκεκριμένο ἐγχειρίδιο ποὺ περιέχει σχετικὸ κεφάλαιο.
Γονεῖς, ἀντιληφθεῖτε ποῦ ὁδηγοῦνται τὰ βλαστάρια τῆς πατρίδας μας, καὶ ἀντιδράστε μὲ κάθε τρόπο πρὸς τὶς σχολικὲς μονάδες ὅπου φοιτοῦν τὰ παιδιά σας, καθὼς καὶ πρὸς τὸ ἴδιο τὸ Ὑπουργεῖο. Θὰ θέλαμε ποτὲ νὰ περάσουμε τὴν «κόλαση» ποὺ ἤδη περνοῦν οἱ γονεῖς τῶν παιδιῶν στὴ Βρεταννία;

Πηγή: Ο Σωτήρ

tideon.org

Κοκκύμελο: Ένα δέντρο που αφού ανθίσει, γίνεται… ποντιακή λύρα


Κοκκύμελο: Ένα δέντρο που αφού ανθίσει, γίνεται… ποντιακή λύρα

(Φωτ.: gardeningknowhow.com)

Μπορεί στην Ελλάδα να το λέμε δαμασκηνιά (καθώς το δέντρο εισήχθη από τη Δαμασκό της Συρίας), στον Πόντο όμως διατήρησε το αρχαϊκό του όνομα κοκκύμελον, με την αρχαιότερη μαρτυρία να προέρχεται από τον Αρχίλοχο: «Στέφανον είχον κοκκυμήλων και μίνθης». Όπως και να έχει, μόλις η άνοιξη κάνει το ποδαρικό της, μαζί με τα άλλα δέντρα ανθίζουν και τα κοκκύμελα – για να μας δώσουν περίπου στα μέσα ή τα τέλη καλοκαιριού τον καρπό τους, και να γίνουν λίγο αργότερα… κεμεντζέδες! Αυτή θα λέγαμε χαριτολογώντας πως είναι η φυσική εξέλιξη του συγκεκριμένου δέντρου. Και αυτό γιατί;

Το κοκκύμελο θεωρείται το καταλληλότερο ξύλο για την κατασκευή της ποντιακής λύρας αφού είναι σκληρό, και βγάζει δυνατό και γλυκό ήχο.

Οι παλαιοί κατασκευαστές λύρας έλεγαν πως «ό,τι δέντρο βγάζει φρούτο, γίνεται λύρα». Έτσι, ανάμεσα στα δέντρα (κούτσουρα) που έχουν την τιμή να γίνουν ποντιακές λύρες, βρίσκονται –πέρα από το κοκκύμελο– η καρυδιά, το σφεντάμι, η κορομηλιά, η μουριά κ.ά.


Λύρες από διάφορα είδη ξύλου (φωτ.: Β. Καρυοφυλλίδης)

Ένα από τα παραδοσιακά στιχάκια που συνοδεύει τους ήχους της κεμεντζέ και μαρτυρά ότι η λύρα θέλει να γίνεται από κοκκύμελο, είναι το παρακάτω:

Η λύρα μ' έν' κοκκύμελον, το τοξάρι μ’ ιτέαν,
κι ατού σ' άσπρον το μάγλοπο σ', έχω έναν δοντέαν.

Στον Πόντο συναντάμε πολλές ποικιλίες του δέντρου. Έχουμε αγουστοκοκκύμελο, αγράμπουλο (ποικιλία Κερασούντας), αγροκοκκύμελο, ασπροκοκκύμελο, ασπροκίτρινο, βραβουλίτσα ή γραουλίτσα, γαλάδα, γοδωνίτικο, κοκκύμελο μαύρο, κουτσούπι, πικρικοκκύμελο, πλουμιστοκοκκύμελο, σκυλοκοκκύμελο, σταμπόλι ή Πολίτικο, και Σταυροκοκκύμελο.


Με πληροφορίες από την Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, pontos-news.gr.

"Επισκέπτες" στον τόπο μας - Τι θα γίνει σε λίγα χρόνια με τα μυαλά που κουβαλούν ορισμένοι;


"Επισκέπτες" στον τόπο μας - Τι θα γίνει σε λίγα χρόνια με τα μυαλά που κουβαλούν ορισμένοι;

Από τον Μανώλη Κοττάκη

Διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως με την απόπειρα διακοπής μιας θεατρικής παράστασης ή της παρακολούθησης ενός κινηματογραφικού έργου. Μου είναι αδύνατον να ξεχάσω αυτό που έκανε η Αριστερά πριν από πολλά πολλά χρόνια, όταν μέλη της κομμουνιστικής νεολαίας στέκονταν έξω από κινηματογράφους και εμπόδιζαν πολίτες να δουν την ταινία «Ελένη», που βασιζόταν στο ομώνυμο βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη. Ωστόσο, κάθε φορά που οργανώνεται διαμαρτυρία εναντίον μιας παράστασης, όπως συνέβη προχθές με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ενδιαφέρομαι να μάθω την αιτία. Δεν «τσιμπάει» εύκολα μύγα έναν συντηρητικό πολίτη για να σηκωθεί από τον καναπέ του, να πάει μέχρι το ταμείο ενός θεάτρου, να αγοράσει εισιτήριο για κάτι που δεν του αρέσει, να υπομείνει στωικά την παράσταση βυθισμένος στη θέση του, όταν φτάσει στο επίμαχο σημείο να διαμαρτυρηθεί λεκτικά για τρία λεπτά και μετά να αποχωρήσει ησύχως.

Κάτι τον έχει ενοχλήσει, και μάλιστα πολύ. Και επειδή τα δημοκρατικά μέσα ενημέρωσής μας διολισθαίνουν συνεχώς (κανένας δεν αναζήτησε αυτούς τους ανθρώπους για να τους ρωτήσει «τι σας ενόχλησε;», όλα φιλοξένησαν όμως διά μακρόν την άποψη του Λιβανέζου σκηνοθέτη) και καθότι κανένα μέσο δεν είχε την ευαισθησία να αναφερθεί στο επίμαχο απόσπασμα -μόνο κατήχηση για την ελευθερία της τέχνης ακούσαμε- έκανα ρεπορτάζ. Εμαθα καταρχάς για τον Ιερό Λόχο. Πρόκειται για πολίτες υπερσυντηρητικών απόψεων. Μάλιστα! Σε άλλα μπορεί κανείς να συμφωνεί μαζί τους, σε άλλα να διαφωνεί, και μάλιστα διαρρήδην, αλλά δεν απαγορεύεται ο υπερσυντηρητισμός στην πατρίδα μας, θαρρώ. Τι συνέβη στην παράσταση; Κάποιος/κάποια από τους συντελεστές της υβρίζει πράγματι τα Θεία. Τον Χριστό και την Παναγία. Με ένα ρήμα του συρμού πλέον, έτσι όπως έχει καταντήσει η ζωή μας.


Αλλά ρήμα υβριστικό, επιθετικό, σεξουαλικό, ενοχλητικό για κάποιον που πιστεύει στον Χριστό και στην Παναγία. Ισως ο συγγραφέας να παγιδεύτηκε από την ευρεία φράση της χρήσης στην καθομιλουμένη. Αλλά αλλιώς εισπράττει κανείς την ύβρη με το ρήμα «γ..ώ» σε έναν ιδιωτικό οικογενειακό καβγά, αλλιώς στο γήπεδο και αλλιώς στο δημόσιο βήμα ενός θεάτρου, και μάλιστα κρατικού. Θεωρώ, αγαπητοί αναγνώστες, ότι με τα θεολογικά σύμβολα δεν παίζουμε. Ανακλούν κάποιο σημείο της ύπαρξής μας. Οι ισορροπίες στα θέματα αυτά είναι πολύ λεπτές και ευαίσθητες. Αν μου συνέβαινε, προφανώς δεν θα διέκοπτα παράσταση, αλλά, θιγείς ως χριστιανός ορθόδοξος, θα αξιοποιούσα το βήμα που έχω και θα περνούσα γενεές δεκατέσσερις αυτόν που προσέβαλε την πίστη μου. Στην ελευθερία της τέχνης του θα αντιπαρέτασσα την ελευθερία της έκφρασής μου. Οι απλοί πολίτες δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια, αν εξαιρέσει κανείς το facebook. Ωστόσο, θεωρώ ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να σταματήσουν οι ηρωισμοί και η θυματοποίηση από τους συντελεστές.

Αν ως κράτος «κατεβάσαμε» τον σταυρό σε περιοχή της Λέσβου για να μην ενοχλείται το θρησκευτικό αίσθημα των μουσουλμάνων προσφύγων, δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση εμείς οι χριστιανοί να σέβονται τα σύμβολα της δικής μας πίστης οι άλλοι; Οταν άπαντες καταδικάζουν την υποψία -έστω σε επίπεδο προβοκάτσιας- καταστροφής του Κορανίου, εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να ζητάμε να σέβονται τον δικό μας Θεό και την Παναγία, για την οποία -σημειωτέον- υπάρχει ειδική αναφορά στο Κοράνι; Και θα ρίξουμε στην πυρά της Ιεράς Εξέτασης όποιον διαμαρτύρεται, έστω καθ’ υπερβολή; Θα ανεχτούμε ύβρεις στον Χριστό μας και στην Παναγία μας; Μειονότητα θα καταντήσουμε; Προτείνω να συνέλθουμε! Με τα μυαλά που κουβαλούν ορισμένοι, σε λίγα χρόνια θα είμαστε επισκέπτες στον τόπο μας.

Θα ζητάμε και διαβατήριο από κάθε ανόητο, που δεν καταλαβαίνει ότι, προστατεύοντας το δικαίωμα στην ύβρη, στην ουσία μακροπρόθεσμα στρέφεται και εναντίον του εαυτού του. Με αυτά και με αυτά, τείνω να συμφωνήσω με τη διαπίστωση που έκανε πρόσφατα κορυφαίος πολιτικός της παλαιάς γενιάς -«Νέστωρ»- σε ιδιωτική συζήτηση: «Δεν υπάρχει η χώρα πλέον, αγαπητέ μου! Αγνοείται!» Οταν το άκουσα, δεν μου άρεσε. Ούτε τώρα που το γράφω. Ισχύει, όμως. Δυστυχώς. Δεν υπάρχει...


ΠΗΓΗ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...