Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

TO ΠΡΑΓΜΑ ΠΑΕΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ...ΕΜΦΥΤΕΥΣΗ ΤΣΙΠ: ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ 12 ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΤΟ ΔΕΧΤΟΥΝ!

http://1.bp.blogspot.com/-UmaW8alKrx4/U59WC_uTDSI/AAAAAAABVeY/h786riX1eFg/s320/verichip.jpgΕίμαστε η τελευταία γενιά που έχουμε φωνή και ελεύθερη βούληση και που μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της ιστορίας. Σήμερα όλοι συνδέονται παντού – τα ‘έξυπνα τηλέφωνα’ (smart phones) θα γίνουν τα εργαλεία της Έξυπνης Παγκόσμιας Τάξης, θέτοντας τέρμα στα μετρητά, στα κλειδιά, στις άδειες οδήγησης, κλπ. Ο σκοπός τους είναι επίσης να χρησιμοποιούνται καθημερινά ως ταυτότητα στη νέα «αξιόπιστη» διαδικτυακή κοινότητα.
Τότε το τηλέφωνο ή το chip που συνδέεται με την ID του χρήστη του τηλεφώνου, γίνεται ένα αντικείμενο πολύ πολύτιμο για να χαθεί και το μόνο ασφαλές μέρος πλέον, είναι κάτω από το δέρμα…

Δείτε το βίντεο της Master Card για την «επανάσταση» της πληρωμής μέσω κινητών τηλεφώνων σε ολόκληρο τον κόσμο! Όπως δείχνει το βίντεο, σε όλο τον κόσμο το χρήμα έχει καταργηθεί και οι άνθρωποι «χαρούμενοι και απελευθερωμένοι» πληρώνουν πλέον, με τα κινητά τους, ακόμα και στη λαϊκή. «Ποιο είναι το επόμενο βήμα;», ρωτάει στο τέλος, ο αφηγητής του βίντεο. «Μείνετε συνδεδεμένοι γιατί μόλις τώρα αρχίσαμε…».




Το πράγμα πάει κάπως έτσι :

1. Δημιουργήστε ένα κλίμα φόβου.
2. Κάντε τους όλους να είναι online.
3. Κάντε ώστε και ο κάθε φτωχός να έχει πάνω του ένα κινητό τηλέφωνο.
4. Κάντε όλοι να μιλούν για RFID και βιομετρικά στοιχεία: το πρώτο στάδιο για την αποδοχή κάποιου πράγματος είναι η προσδοκία του.
5. Βάλτε chip σε τόσα περισσότερα πράγματα και ανθρώπους μπορείτε (τηλέφωνα, κατοικίδια ζώα, ρούχα, κλπ.) ώστε να φαίνεται ότι είναι κάτι «φυσιολογικό».
6. Προωθείστε ένα σύστημα παγκόσμιας ταυτότητας, αλλά κάντε το σιγά σιγά.
7. Προωθήστε εμφυτεύματα για την υγεία και την ασφάλεια, ώστε να πιστεύουν όλοι ότι είναι κάτι καλό.
8. Κάντε έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν το τηλέφωνό τους για τα πάντα, ειδικά ως μέσο πληρωμής και ως απόδειξη ταυτότητας.
9. Πώς ξέρουμε ότι είσαι εσύ στα αλήθεια; Τα βιομετρικά σας στοιχεία παρακαλώ!
10. Κυβερνο-επίθεση! Επανάσταση! Σας παρακαλούμε, προστατεύστε μας!
11. Η οικονομία καταρρέει… το μετρητό χρήμα έχει φύγει και όλες οι πληρωμές γίνονται πλέον ψηφιακά.
12. Τα τηλέφωνα χάνονται και κλέβονται. Τα βιομετρικά στοιχεία πλαστογραφούνται. Το να κουβαλάς ένα κινητό τηλέφωνο είναι μεγάλος μπελάς – και τα Verichips είναι απλά η πιο εύκολη λύση…

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Δείτε ένα υπέροχο βιντεάκι, γυρισμένο στη Θεσσαλονίκη, για το πραγματικό νόημα της ζωής.

http://files.just-love0.webnode.sk/200000375-911fd92168/large.jpg"Ξύπνα" μη χάνεις άλλο χρόνο από τη ζωή σου!!!!

Πολυβραβευμένο σε διεθνή φεστιβάλ.


Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Επισήμως παραδοσιακό φάρμακο η μαστίχα


http://www.politischios.gr/sites/default/files/styles/image_arthro/public/mastixa-xiou_2.jpg?itok=v8HU_HI5ΜΕ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΥΡΩΘΗΚΕ Η ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ

Την ώρα που οι μαστιχοπαραγωγοί βρίσκονται επί ποδός πολέμου για το ασφαλιστικό τη φορολόγηση αλλά κυρίως για την άρση της αναγκαστικότητας του συνεταιρισμού, η μοναδικότητα της μαστίχας κερδίζει άλλη μια μάχη, αυτήν της επίσημης αναγνώρισης της ως παραδοσιακό φάρμακο.

Με τον τίτλο του παραδοσιακού φαρμάκου, θα ταυτοποιείται και θα αναγνωρίζεται πλέον διεθνώς η μαστίχα. Η ψηφοφορία για την αναγνώριση της ως παραδοσιακό φάρμακο, πραγματοποιήθηκε πριν λίγο στο Λονδίνο κι ήρθε ως συνέχεια κι επικύρωση της μονογραφίας που είχε εξασφαλίσει το μοναδικό χιώτικο προϊόν πριν από 4 μήνες, ως φάρμακο για γαστρεντερολογικά προβλήματα και αντισηπτικές ιδιότητες. Με τη συγκεκριμένη απόφαση η μαστίχα πλέον θα μπορεί να περιέχεται σε φαρμακευτικά προϊόντα με πιστοποίηση.

Η ψηφοφορία
Με αρνητικές ψήφους από Γερμανία, Αυστρία και Δανία και με θετικές ψήφους από όλες τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, η μαστίχα και επίσημα πλέον είναι παραδοσιακό Φάρμακο.
"Προσπαθούμε στρατηγικά να αυξήσουμε την προστιθέμενη αξία της μαστίχας και των προϊόντων της. Η Ελληνική πολιτεία έχει υποχρέωση να προστατεύσει την αποκλειστικότητα της ΕΜΧ! Η μαστίχα και επίσημα είναι "παραδοσιακό Φάρμακο". Αυτό από μόνο του τα λέει όλα. Τα επόμενα χρόνια στρατηγική μας επιδίωξη είναι να αλλάξουμε επίπεδο", ήταν η πρώτη δήλωση του προέδρου της ΕΜΧ,Γ. Τούμπου αμέσως μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος της ψηφοφορίας


politischios.gr

Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΛΥΡΑ ΕΠΑΙΞΕ ΔΥΝΑΤΑ ΤΟ 2014 ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΑΡΥΑΤΙΔΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ

https://olympiada.files.wordpress.com/2014/06/0a58d-londino_kariatida2_747503776.jpg?w=400&h=220(σ.σ.Β:Εύγε στον Παντελή,την Κατερίνα,την κ.Θεοδωρίδου και σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν και κατόρθωσαν το ακατόρθωτο!! Να κερδίσουν το σεβασμό και την υπόκλιση,όχι μόνο των Λονδρέζων και των χιλιάδων τουριστών και επισκεπτών,άλλα και των υπευθύνων του Βρετανικού Μουσείου!!)

Η ποντιακή λύρα ηχεί δυνατά στο κέντρο του Λονδίνου και αξιώνει την επιστροφή της Καρυάτιδας στο σπίτι της

Μια πολύ ξεχωριστή στιγμή είχε τις προάλλες στο Λονδίνο η εκδήλωση-διαμαρτυρία που διοργάνωσε η κορυφαία Ελληνίδα σοπράνο, Σόνια Θεοδωρίδου, υπέρ του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα. Ήταν η ώρα που ο συνθέτης, μουσικός και λυράρης Παντελής Παυλίδης, έπαιξε με την κεμεντζέ του το «Αφήνω γεια σας Άρχοντες»!

Σε μια καρέκλα που βρέθηκε εκ του προχείρου από κάποιο σπίτι έξω από το ναό της Αγίας Σοφίας, στο Μπέιζγουοτερ, ο Παυλίδης έπαιξε με το δοξάρι του τον ποντιακό σκοπό στέλνοντας κύματα συγκίνησης στον κόσμο που φώναζε «μπράβο». Το είπε ο ίδιος στο συνεργάτη του pontos-news.gr Βασίλη Τσενκελίδη προσθέτοντας: «Δεν είμαστε εθνικιστές. Είμαστε εκφραστές του διεθνισμού αλλά και υπερασπιστές του Αθάνατου Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος».

Το εγχείρημα για την πρωτότυπη διαμαρτυρία συνέλαβε και υλοποίησε η διάσημη σοπράνο από τη Βέροια, σε συνεργασία με το σύζυγό της μαέστρο Θεόδωρο Ορφανίδη, από το Κιλκίς.
Μιλώντας στο pontos-news.gr, η κ. Θεοδωρίδου εξήγησε ότι η ιδέα τους γεννήθηκε εξαιτίας των ανθελληνικών δηλώσεων. Αποφάσισαν έτσι να προβάλουν την Ελλάδα με το δικό τους τρόπο.



«Μπήκαμε στο Βρετανικό μουσείο. Μπήκαμε σαν το Δούρειο Ίππο. Οι υπάλληλοι ξαφνιάστηκαν. Ήταν η απόλυτη νίκη. Όταν είδα την Καρυάτιδα, διηγείται η κ. Θεοδωρίδου, έβαλα τα κλάματα. Επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Τα έξι κορίτσια, μεταμφιεσμένα σε Καρυάτιδες ήταν συγκινημένα με πίκρα στα πρόσωπα…

Πήγαμε ξυπόλυτες μέχρι την εκκλησία της Αγίας Σοφίας του Λονδίνου. Εκεί κάναμε τη μουσική παράσταση στη μουσική του Παντελή Παυλίδη. Δυστυχώς η εκκλησία δε μας βοήθησε και αναγκαστήκαμε μόνοι μας να ζητήσουμε τη βοήθεια των γειτόνων. Κάποιος άνοιξε παράθυρο και έδωσε ρεύμα, κάποιος καρέκλες για τους μουσικούς. Αυτό που έμεινε στην καρδιά μας όμως είναι ότι αφυπνίσαμε και ευαισθητοποιήσαμε πολύ κόσμο».

Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr



*Πρώτη δημοσίευση 15 Ιουνίου 2014.

Το μεγάλο κόλπο της μονοπώλησης της αγροτικής παραγωγής

http://3.bp.blogspot.com/-1dV8Jjc8pis/VqZv_15VhQI/AAAAAAAAYZ0/USMP9w2WcA4/s1600/14.jpgΜε απόφαση του Eurogroup πριν δύο περίπου χρόνια, το 2025 πρόκειται να υπάρχουν στην χώρα μας μόνον τέσσερις εταιρείες, που θα αναλαμβάνουν την καλλιέργεια, παραγωγή και επεξεργασία των αγροτικών μας προϊόντων. Το μεγάλο κόλπο της μονοπώλησης της αγροτικής παραγωγής

Στο Eurogroup της 5 Μαΐου 2014, ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, με αφορμή τη διαπραγμάτευση του χρέους, ‘κουβαλούσε’ μαζί του ένα σχέδιο ανάπτυξης της Ελλάδας με ορίζοντα την επόμενη 10ετία. Το σχέδιο αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο, από τη μελέτη υπό τον τίτλο ‘Greece 20/20’ της εταιρείας McKinsey, η οποία είχε συνταχθεί το 2012 και είχε χρηματοδοτηθεί από τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα. Η εν λόγω μελέτη, που συνοδευόταν κι από σχετική μελέτη του ΙΟΒΕ, εγκρίθηκε τελικά μετ’ επαίνων από το Eurogroup.
Η παρουσίαση της μελέτης McKinsey έγινε από τον πρόεδρο του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), Πάνο Τσακλόγλου, (ο οποίος είχε εισηγηθεί την κατάργηση του αφορολογήτου για τα παιδιά, καθιστώντας έτσι τα νεογέννητα, ως τεκμήριο διαβίωσης), τονίζοντας ότι η υλοποίησή του προγράμματος θα πραγματοποιηθεί με κεφάλαια του ΕΣΠΑ, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, στο οποίο συμμετάσχει και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW. Ποια είναι όμως η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW, η οποία ιδρύθηκε το 1948, μετά τον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο στα πλαίσια του σχεδίου Μάρσαλ και θα χρηματοδοτήσει το ξεκλήρισμα της αγροτιάς;

Η KfW είναι γερμανική κρατική τράπεζα επενδύσεων, στην οποία πρόεδρος είναι ο ίδιος ο Σόιμπλε και η οποία υπέγραψε το ελληνικό μνημόνιο για λογαριασμό της Γερμανίας, βάσει του οποίου δημιουργήθηκε ένα Ελληνικό αναπτυξιακό Ταμείο (Greek development fund) το οποίο ονομάστηκε Institution for Growth (IfG). Για όσους δεν θυμούνται, το Memorandum of understanding, δηλαδή η συμμετοχή της γερμανικής αναπτυξιακής τράπεζας στο Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο. υπεγράφη στις 23 Απριλίου 2014 μεταξύ της KfW και των Γιάννη Στουρνάρα και Κωστή Χατζηδάκη (τότε υπουργού Ανάπτυξης).

Ο στόχος της συγκεκριμένης μελέτης αναφέρεται κατά γράμμα και στο κείμενό της: «Στόχος είναι η ενοικίαση κενής-αδρανούς δημόσιας γης σε τέσσερις μεγάλες εταιρείες προκειμένου να εγκαταστήσουν μονάδες για παραγωγή, επεξεργασία και εξαγωγή προϊόντων βασισμένες πάντα σε νέες μεθόδους. Έτσι και η εξασφάλιση νέων θέσεων εργασίας θα επιτευχθεί και η Ελλάδα δίνοντας σημασία στη μαζική παραγωγή προϊόντων με τη χρήση της εξελιγμένης τεχνολογίας θα αναδειχθεί σε μεγάλη εξαγωγική δύναμη».
Με άλλα λόγια, στόχος της αποικιοκρατίας είναι να υπάρξουν μόνο τέσσερις εταιρείες, που θα μονοπωλούν την καλλιέργεια, την παραγωγή και την επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων, τα οποία θα διοχετεύουν σε μία μόνο εταιρεία, με σκοπό να τα εξάγει, εξουδετερώνοντας κάθε παραγωγό ή αγρότη, που τυχόν θελήσει ν` ακολουθήσει αυτόνομη πορεία. Όμως, εγείρονται κάποια κρίσιμα ερωτήματα. Αν, τελικά, τεθεί σε εφαρμογή το συγκεκριμένο σχέδιο, τότε,
α) Ποιος θα δίνει στις τέσσερις μεγάλες εταιρείες, που θα ασχοληθούν, την πιστοποίηση; Ποιος θα τις ελέγχει; Και, κυρίως, ποιοι θα είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών;
β) Σύμφωνα με το σχέδιο, οι αγρότες θα παράγουν και οι τέσσερις εταιρείες θα αγοράζουν για επεξεργασία τα προϊόντα τους. Πώς θα εξασφαλιστεί, ότι οι παραγωγοί δεν θα θιγούν, πουλώντας για ένα κομμάτι ψωμί την σοδειά τους, όταν οι τέσσερις αυτές εταιρείες θα διαμορφώνουν τις τιμές μεταξύ τους, δημιουργώντας συνθήκες μονοπωλίου;
Οι τέσσερις εταιρείες, εξαλείφοντας την έννοια της ελεύθερης γεωργίας, θα αναλάβουν αποκλειστικά την παραγωγή προϊόντων, στο πλαίσιο των δικών τους παραγωγικών αναγκών και συμφερόντων. Εκ των πραγμάτων, εάν επιτρέπεται μόνον σε τέσσερις εταιρείες η εξαγωγή των προϊόντων, ένας παραγωγός, που μόνος του καλλιεργεί και εξάγει τα τρόφιμα, δεν θα έχει άλλη επιλογή, παρά να αποταθεί σε αυτές, δεχόμενος να συμμορφωθεί πλήρως με τις δικές τους επιταγές. Τα τελευταία χρόνια πολλοί νέοι άνθρωποι στην χώρα μας στράφηκαν στην γη και έγιναν αγρότες.
Έκαναν συνεταιρισμούς, καλλιεργούν κρόκο, σπαράγγια, ελιές κ.α., παράγουν παραδοσιακά προϊόντα, όπως χυλοπίτες, ελαιόλαδο και παράγωγα των ελιών, και πλήθος άλλων τροφίμων, τα οποία εξάγουν, ενώ τα παρουσιάζουν και σε εκθέσεις προϊόντων διατροφής στο εξωτερικό. Πώς, όμως, θα μπορούν να σταθούν οι άνθρωποι αυτοί μόνοι τους σε μια αχανή και πλήρως ελεγχόμενη αγορά, όταν οι τέσσερις αυτές εταιρείες θα καθορίζουν τις τιμές εξαγωγής; Αναγκαστικά, λοιπόν, θα στραφούν στις εταιρείες αυτές, που σταδιακά θα αποκτήσουν τον ολοκληρωτικό έλεγχο. Έτσι, αυτές θα αναλάβουν αποκλειστικά την παραγωγή προϊόντων, εξαλείφοντας και την έννοια της ελεύθερης γεωργίας, αφού αυτή θα πραγματοποιείται μόνον στο πλαίσιο των δικών τους παραγωγικών αναγκών και συμφερόντων.
Ο κάθε παραγωγός, αντί να πουλάει έναντι ‘πινακίου φακής’ την σοδειά του, θα πηγαίνει κατ` ευθείαν σε αυτές για να εργαστεί ως υπάλληλός τους, αναβιώνοντας έτσι, σε σύγχρονη μορφή, τα παλιά συστήματα της φεουδαρχίας και των κοτσαμπάσηδων. Και η γεωργία μας, ως βασικός πυλώνας της ελληνικής ανάπτυξης, θα λάβει μορφή βιομηχανίας και, μάλιστα, πλήρως ελεγχόμενης από μεγάλα ξένα συμφέροντα. Έτσι, ο απλός πολίτης-αγρότης, που υπολογίζει στην καλλιέργεια της γης, ως το μόνο σίγουρο μέσο εξασφάλισης των προς το ζην του, θα στερηθεί αυτής της δυνατότητας.
Ένα ακόμη ερώτημα, που προκύπτει, έχει σχέση με την λεγόμενη καλύτερη εκπαίδευση στον τομέα της γεωργίας. Μήπως, ‘καλύτερη εκπαίδευση’ σημαίνει, ότι θα εκπαιδεύονται οι γεωργοί, στο να χρησιμοποιούν μεταλλαγμένα είδη, επειδή κοστίζουν λιγότερο και παράλληλα έτσι επιτυγχάνεται μαζικότερη παραγωγή; Αν συμβεί αυτό, η ποιότητα και η θρεπτική αξία των τροφίμων θα εκλείψουν και θα γίνουν θυσία στον βωμό του κέρδους. Επίσης, στο σχέδιο αυτό γίνεται λόγος, ότι θα υπάρχει μια μόνον, δημόσια ή ιδιωτική, εταιρεία (και εδώ γεννάται, βέβαια, το ερώτημα σε ποιον θα ανήκει αυτή), η Εταιρεία Ελληνικών Τροφίμων (Greek Food Company), που μεταξύ άλλων:
1) Θα καθορίζει το δίκτυο των παραγωγικών μονάδων και θα αποτελεί δεξαμενή τροφίμων προς εξαγωγή.
2) Θα διαχειρίζεται την διανομή και αποθήκευση των προϊόντων εντός της χώρας».
Μία μόνον εταιρεία θα καταμετρά τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας μας σε γεωργικά προϊόντα και θα ρυθμίζει την επάρκειά μας και τις εξαγωγές τους. Δηλαδή, αυτά, που θα παράγουν οι τέσσερις μόνον εταιρείες παραγωγής και επεξεργασίας τροφίμων, θα πηγαίνουν στην μία μόνον εταιρεία, από όπου θα προγραμματίζεται η διανομή τους. Ποιος, όμως, θα διασφαλίζει, ότι θα καταμετρώνται σωστά οι εσωτερικές ανάγκες κατανάλωσης, και ότι δεν θα κρατούν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής για να το εξάγουν, δημιουργώντας ελλείψεις σε προϊόντα, που τώρα αυτονόητα υπάρχουν στο καθημερινό τραπέζι μας;
Δυστυχώς, το σχέδιο αυτό, που έχει ήδη υπογραφεί, αφορά σε συγκεκριμένα προγράμματα, που θα πραγματοποιηθούν σε λίγα χρόνια, με βασικό άξονα υλοποίησης την συγκεκριμένη μελέτη της ‘Greece 20/20’ της εταιρείας ‘McKinsey’, και όχι σε αόριστες θεωρίες συνωμοσίας. Άλλωστε, κάτι αντίστοιχο είχαν κατά νου και με την θέσπιση του παράλληλου εμπορίου φαρμάκων στην Ελλάδα. Και τώρα βλέπουμε, ότι οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες εξάγουν το μεγαλύτερο ποσοστό, με αποτέλεσμα να λείπουν από τα ράφια των φαρμακείων σωρεία φαρμάκων, όπως εξηγούν και οι φαρμακοποιοί, που ζητούν ξανά και ξανά την παύση του παράλληλου εμπορίου.


Βαθύ Κόκκινο, elliniki-gnomi

Απέναντι Όχθη

Δείτε πως μπορείτε να φτιάξετε εύκολα ένα κάθετο σύστημα υδροπονίας στο σπίτι σας

Μπορείτε να μετατρέψετε μια μικρή αυλή, μια γωνιά του δημοτικού σας κήπου ή οποιονδήποτε χώρο του σπιτιού σας σε μια ακμάζουσα κάθετη φάρμα λαχανικών και ψαριών.

Ένα κάθετο σύστημα υδροπονίας  οικιακού μεγέθους μπορεί να χωρέσει σε έκταση διαστάσεων 1μ. x 2μ. και να σιτίσει μια οικογένεια όλο το χρόνο. Ο Sean Brady, συντονιστής έργων υδροπονίας των οργανώσεων Center for Sustainable Aquaponics και  Nourish the Planet  στο Loveland της πολιτείας Colorado μας έδειξε πώς οικοδομείται ένα τέτοιο σύστημα από «άχρηστα» υλικά που βρήκε γύρω από το θερμοκήπιο.

Περισσότερη τροφή, λιγότερο νερό 

Σε ένα κάθετο σύστημα υδροπονίας η καλλιέργεια λαχανικών γίνεται χωρίς χώμα, μέσα σε σωλήνες τοποθετημένους επάνω σε μια δεξαμενή ψαριών (ενυδρείο). Είναι ένας αποδοτικός (ως προς την κατανάλωση νερού) και οικονομικός (ως προς τον απαιτούμενο χώρο) τρόπος καλλιέργειας λαχανικών και ιχθυοκαλλιέργειας. Καλλιεργώντας κάθετα, μπορείτε να παράγετε περίπου τη διπλάσια ποσότητα φυτών σε σχέση με το απλό σύστημα υδροπονίας σε μια δεδομένη έκταση. Μια στήλη ύψους 1,8 μ παράγει πάνω από 200 κεφάλια μαρούλι το χρόνο, καταναλώνοντας ένα μικρό ποσοστό της ποσότητας νερού που θα απαιτούσε η ίδια σοδειά αν καλλιεργούσατε με χώμα.

Αμοιβαία οφέλη 

Η καλλιέργεια με υδροπονία χρησιμοποιεί τα απόβλητα των ψαριών σαν λίπασμα για τις καλλιέργειες. Μια μικρή αντλία αντλεί το πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία νερό της δεξαμενής προς την κορυφή των οριζόντιων σωλήνων. Το νερό ρέει αργά προς τα κάτω μέσω του ριζικού συστήματος των φυτών και απορροφά οξυγόνο από τον αέρα επιστρέφοντας πάλι στη δεξαμενή. Το σύστημα αυτό, είναι ως επί το πλείστον κλειστό με ελάχιστα έως μηδενικά απόβλητα και δεν απαιτεί λίπασμα ή φυτοφάρμακα. Επιπλέον, εφόσον το χτίσετε σωστά, δεν απαιτεί συχνό καθάρισμα της δεξαμενής.
Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να συμπληρώνετε το νερό που χρειάζεται, να ενεργοποιήσετε την αντλία και να ταΐζετε τα ψάρια. Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ενεργοποιήσετε την αντλία με τη χρήση ενός μικρού φωτοβολταϊκού πάνελ ή άλλη μορφή ανανεώσιμης ενέργειας. Όποιος έχει ιδέες παρακαλούμε να τις μοιραστεί μαζί μας.
Έτσι φτιάχνεται το χαμηλού κόστους κάθετο σύστημα υδροπονίας του Sean Brady’. 



Υλικά: 

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ακόλουθα υλικά ή να τροποποιήσετε τον κατάλογο με ότι έχετε διαθέσιμο. Ο Brady έφτιαξε το σύστημα του με απορρίμματα που βρήκε γύρω από το θερμοκήπιο του. Έχουμε συμπεριλάβει και φωτογραφίες πιο φανταχτερών συστημάτων που έφτιαξε από παρόμοια υλικά προκειμένου να δείξει την ποικιλία που παρέχουν κατασκευές τέτοιου είδους.

Σωλήνες μήκους 4,5 – 6 μέτρων με διάμετρο 10 εκ (4 ιντσων). από PVC ή ADS
4 Γωνιακούς σωλήνες διαμέτρου 10 εκ. (4 ιντσών)
4 Συνδέσμους Ταυ διαμέτρου 10 εκ. (4 ιντσών)
2 Βαρέλια χωρητικότητας 190 λίτρων
Σωλήνες pex ή σωλήνες ενυδρείου μήκους 4,5 – 6 μέτρων
Πλαστικά ποτήρια
Λωρίδες υφάσματος όπως σακιού από λινάτσα ή συνδετήρες καλωδίων ή άλλου είδους προσδετήρες
Άχρηστα ξύλα
Δυο ρολά μονωτική ταινία
Αντλίες
Μια αντλία νερού – το μέγεθος εξαρτάται από την απαιτούμενη ροή. Μια αντλία ενυδρείου αρκεί για να κρατάει τη ροή.
Μια αντλία αέρα (προαιρετική). Το σύστημα μπορεί να αερίζεται από μόνο του, αλλά αποδίδει περισσότερο εάν υπάρχει αντλία αέρα.

Εργαλεία: 

Ηλεκτρικό τρυπάνι ή τρυπάνι χειρός
Ποτήρι κοπής με διάμετρο 1 ίντσα (2,54 εκ.)
Ποτήρι κοπής με διάμετρο 3 ίντσες (7,62 εκ.)

Χρόνος κατασκευής: Περίπου 2 ώρες.
Συνιστώμενα φυτά και ψάρια:
Φυλλώδη λαχανικά, ντομάτες και βότανα είναι καλά για τέτοιες κατασκευές, καθώς επίσης και τα λουλούδια. Μπορείτε να πειραματιστείτε ώστε να βρείτε τι ταιριάζει και καλύπτει τις ανάγκες σας.
Οι τιλάπιες και .οι πέστροφες λειτουργούν σωστά, μεγαλώνουν γρήγορα και είναι πολύ νόστιμες.




Κόβετε τους σωλήνες σε 6 κομμάτια των 30 εκ. για τις πλευρές και 2 κομμάτια των 35 εκ. για τα άκρα .

Ανοίγετε 2 τρύπες με διάμετρο 3 ίντσες (7,62 εκ) σε κάθε κομμάτι μήκους 30 εκ.
Ανοίγετε μια τρύπα διαμέτρου 1 ίντσας (2,54 εκ.) σε ένα από τα κομμάτια των άκρων.

Συμβουλή: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε ανθεκτικό πλαστικό σωλήνα, πέρα από αυτούς που απεικονίζονται.




Συναρμολογείστε τα κομμάτια με μονωτική ταινία.




Κόψτε τους κάθετους σωλήνες στο μήκος που σας βολεύει.

Ανοίξτε τρύπες διαμέτρου 1 ίντσας (2,54 εκ.) στους κάθετους σωλήνες, ομοιόμορφα κατανεμημένες.

Εισάγετε τους κάθετους σωλήνες όπως δείχνουμε.




Η δεξιά φωτογραφία δείχνει μια σχεδόν τελειωμένη κατασκευή για να πάρετε μια ιδέα.

Τρυπήστε τους πάτους των πλαστικών ποτηριών και τοποθετείστε τους στους πλάγιους σωλήνες.


Κόψτε ένα κομμάτι από το σωλήνα διαμέτρου 1 ίντσας, το οποίο θα εισάγετε στην τρύπα 1 ίντσας του τελικού σωλήνα ώστε να φτιάξετε την αποστράγγιση.


Η αποστράγγιση θα καταλήγει σε ένα από τα βαρέλια των 190 λίτρων.




Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε 2 βαρέλια με αυτό τον τρόπο ή οποιοδήποτε άλλο δοχείο για να κρατάει το νερό των ψαριών. Μπορείτε ακόμα και να το χρησιμοποιήσετε σε μικρότερη κλίμακα και να το βάλετε επάνω από ένα εσωτερικό ενυδρείο.







Κόψτε τις κορυφές, κάτω από το χείλος.






Αυτή είναι η συναρμολογημένη κατασκευή, στο επάνω μέρος των βαρελιών, όπως τη βλέπουμε από διαφορετικές γωνίες.








Προσαρμόστε την ισορροπία της κατασκευής και στηρίξτε τους συνδέσμους με ξυλοσανίδες. Μπορείτε να γείρετε ελαφρά την κατασκευή προς το σωλήνα αποστράγγισης προκειμένου να βελτιώσετε τη ροή του νερού.


Τα περισσότερα συστήματα θα έχουν ισοϋψείς κάθετους σωλήνες, τα συγκεκριμένα έχουν κοπεί σε διάφορα ύψη για να δείξουμε το εύρος των διαθέσιμων επιλογών.






Φυτέψτε εδώ τα φυτά. Τοποθετείστε τα στα ποτήρια και τις τρύπες των κάθετων σωλήνων.

Τα τελευταία στάδια δεν απεικονίζονται, αλλά εξηγούνται εύκολα. Κόψτε λωρίδες από λινάτσα ή οποιοδήποτε άλλο υλικό διαθέτετε, δέστε τις στις κορυφές των κάθετων σωλήνων και ξετυλίξτε τις προς τα κάτω, στο εσωτερικό του σωλήνα. Το παραγέμισμα των σωλήνων με ύφασμα με αυτό τον τρόπο θα παρέχει στις ρίζες των φυτών τη δυνατότητα να προσκολληθούν.


Κατόπιν, κόψτε και συναρμολογείστε τις σωληνώσεις με τρόπο που να επιτρέπεται η άντληση νερού από το βαρέλι ανοδικά προς κάθε έναν από τους 4 κάθετους σωλήνες. Θα μπορούσατε ακόμα να αντλείτε το νερό από το βαρέλι συλλογής αποστράγγισης προς το βαρέλι τροφοδοσίας του συστήματος.








Αυτά τα συστήματα μπορούν να κλιμακωθούν και για επαγγελματική χρήση. Ο Brady και οι συνεργάτες του στο Κέντρο Βιώσιμης Υδροπονίας δημιούργησαν αυτό το θερμοκήπιο για φυλλώδη λαχανικά, βότανα και ψάρια.







                                Άλλη άποψη του επαγγελματικού θερμοκηπίου.











Αυτή η κατασκευή απεικονίζει μέρος της δημιουργικότητας και της καλαισθησίας που είναι εφικτή με ένα σύστημα υδροπονίας. Μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών, υπάρχει ένας πέτρινος καταρράκτης που καταλήγει στη δεξαμενή των ψαριών και ένα σύστημα στάγδην άρδευσης το οποίο ποτίζει φυτά χωρίς χώμα, τοποθετημένα σε στρώμα πέτρας.








Το παραπάνω σύστημα από άλλη άποψη.






 Ο οδηγός μας Sean Brady μας δείχνει τι μπορεί να παράγει ένα τέτοιο σύστημα. Εδώ, κρατάει μια πέστροφα.



permaculturegreece.gr


Τὰ παιδιὰ τοῦ L.S.E. ξεπωλοῦν ἀκόμη καὶ τὴν …μάννα μας!!!

Δεν θα μείνει κάτι στα χέρια Ελλήνων, στο τσαντίρι που ονόμασαν «Ελλάς». Πριν καταλάβουμε τι κάνουν έχουν ξεπουλήσει σε ξένα συμφέροντα ο,τιδήποτε αξίζει κι ο,τιδήποτε είναι κορυφαίας στρατηγικής σημασίας για την επιβίωση της χώρας, όπως όπως κι όσο όσο.
Αρκεί να μην μείνει κάτι σε ελληνικά χέρια.

Οι έξυπνοι λαοί αγοράζουν. Οι …«Έλληνες» ξεπωλούν και το βρακί της (δικής μας)  μάνας,  για μια μίζα, για ένα μπράβο από τον Soros. 


Τὰ παιδιὰ τοῦ L.S.E. ξεπωλοῦν ἀκόμη καὶ τὴν ...μάννα μας!!!1
Τὰ παιδιὰ τοῦ L.S.E. ξεπωλοῦν ἀκόμη καὶ τὴν ...μάννα μας!!!2
 

Τα παιδιά του London School of Economics των Rothschild, οι γενίτσαροι και υπηρέτες των ξένων τοκογλύφων, αυτά ξέρουν, αυτά εφαρμόζουν και ανταμείβονται για τα κατορθώματά τους.
Οι μεγαλύτεροι προδότες πέρασαν στην ιστορία ως ήρωες και οι μεγαλύτεροι ήρωες πέθαναν στην αφάνεια.

Συνωστίζονται οι προδότες πολιτικοί στις ξένες πρεσβείες και στα club της ελίτ υποσχόμενοι ακόμα μεγαλύτερο ξεπούλημα, ακόμα περισσότερες εικονικές προμήθειες όπλων, που είναι για τα σκουπίδια, για να κερδίσουν την εύνοια και την στήριξη των ξένων νταβατζήδων.
Κι επιπλέον έχουν εξασφαλισμένη την πολιτική στήριξη μίας βάσεως, από εκατοντάδες χιλιάδες αναξιοκρατικά βολεμένους και παρτάκηδες Έλληνες, που πέρα από τον μισθό ή την σύμβαση που εξασφάλισαν από το Δημόσιο, δεν τους ενδιαφέρει αν καεί ή ξεπουληθεί η χώρα.

Οι υπόλοιποι Έλληνες, εκτός συστήματος, που είναι πρακτικά άφραγκοι και άνεργοι, είναι μία ανοργάνωτη μάζα χωρίς επιρροή, χωρίς την δυνατότητα να παρέμβει δυναμικά στις εξελίξεις.
Είναι αυτοί που δεν ξέρουν αν αύριο θα μπορέσουν να ταΐσουν τα παιδιά τους. Αυτοί που το σύστημα αγνοεί, γιατί απλά δεν γίνεται οι φτωχοί και οι αδύναμοι να το εκβιάσουν.

Αντίθετα όσοι εργάζονται στον κρατικό μηχανισμό εξυπηρετούν τους πολιτικούς και την πελατεία των πολιτικών και οι πολιτικοί με τη σειρά τους εξυπηρετούν αυτούς του κρατικού μηχανισμούς, που τους …διευκόλυναν, φυσικά εις βάρος των υπολοίπων πολιτών β’ κατηγορίας.

Αν η πλειοψηφία των εργαζομένων στον κρατικό μηχανισμό ήταν αξιοκρατικά διορισμένοι και με το σπαθί τους κι αν δεν είχαν διαπλακεί με τους βρώμικους πολιτικούς, για να βολευθούν και να βολέψουν, θα μπορούσαν να ρίξουν τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις σε διάστημα λίγων λεπτών της ώρας.
Όμως το σύστημα έχει εμπειρία αιώνων, ξέρει πώς να θωρακίζεται από αυτούς που θα μπορούσαν να απειλήσουν την εξουσία του και φροντίζει να στηρίζεται από μία ευρεία και ακλόνητη βάση συνεργών και βολεμένων. Ακόμα και μερικά ψίχουλα σε κάποιον πεινασμένο αρκούν για να τον μετατρέψουν σε συνεργό και υποστηρικτή του διεφθαρμένου συστήματος.


Αλήθεια… Αυτοί που μαζεύουν ψήφους με το σύνθημα «’Εξω όλοι οι ξένοι» τι διαφορά πιστεύετε ότι έχουν από αυτούς που έλεγαν ότι «Λεφτά Υπάρχουν», «Καταργούμε το Χαράτσι» και «Σκίζουμε τα Μνημόνια»; Λέτε να μην γνωρίζουν τι είναι εφικτό και τι όχι αυτοί οι επαγγελματίες παπατζήδες και γητευτές των ψηφοφόρων;

Σίγμα

filonoi.gr


Διαβάστε επίσης:

Γιατί ὁ Τσακαλῶτος ἀπέκρυψε ἀπό τό βιογραφικό του τό LSE;

Οἱ ἐπενδύσεις τοῦ Soros στὴν χώρα μας πάντα περνοῦν ...

Ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Soros, στὰ πόδια τῶν Rothschild!!!

H κοινωνία δείχνει να έχει πάθει εγκεφαλικό!

Η κρίση που περνάμε, είναι πολυεπίπεδη, δεν είναι μονάχα οικονομική. Oυσιαστικά είναι κρίση αξιών και χρεοκοπίας του λογοκρατούμενου και τεχνοκρατικού πολιτισμού μας.
Τους κινδύνους για την οικολογική κρίση, πια, του πλανήτη, δεν τους αμφισβητεί κανείς, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν την ανάγκη να στρατευτούν σε τέτοιου είδους προσπάθειες για να σώσουν ή να βελτιώσουν το περιβάλλον. Αυτό, όμως, είναι το ένα μέρος: Ο περιβαλλοντολογικός ακτιβισμός. Διότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο περιβάλλοντα:
Το ένα είναι το φυσικό περιβάλλον και το άλλο είναι το κοινωνικό περιβάλλον, το ανθρώπινο περιβάλλον.
Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός, ότι το ανθρώπινο περιβάλλον είναι οργανωμένο κατά τέτοιο τρόπο και δρα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον. Συνεπώς για να διατυπώσουμε ένα οικολογικό αίτημα, που θα σημαίνει την σωτηρία του πλανήτη και συνεπώς της ζωής πάνω σε αυτόν, πρέπει να προσπαθήσουμε να δούμε πως θα ανατρέψουμε τις πρακτικές που οδηγούν στην καταστροφή του και πως θα οδηγηθούμε σ’ έναν βαθύτερο κοινωνικό μετασχηματισμό, ο οποίος θα αποκαταστήσει τη φυσική σχέση του ανθρώπου με τη φύση.
Αυτό σημαίνει, μια εξανάσταση της ανθρώπινης συνείδησης, σημαίνει μια καθημερινή απόκρουση της βαρβαρότητας του συστήματος και μιας διαφορετικής τοποθέτησης στη συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Και αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί αυτή τη κουλτούρα, ότι ο άνθρωπος είναι ο κυρίαρχος του πλανήτη, και ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο και τον διόρισε κυρίαρχο του πλανήτη και του είπε ότι: «όλα αυτά είναι δικά σου», την κουβαλάμε από τα γεννοφάσκια μας!
Πρέπει να απαλλαχτούμε από τις θεωρίες του ανθρωποκεντρισμού, όπως και από τις αφελείς θεωρίες της θρησκείας και όλων αυτών των πραγμάτων. Αλλά κυρίως, πρέπει να αντιληφθούμε ποια είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!
Κάθε πλάσμα έρχεται στον κόσμο με δικαιώματα, με δυνατότητες, να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί, να είναι χορτάτο, να καλύπτει τις ανάγκες του, κλπ. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται σ’ έναν κόσμο, όπου εκτός από τους πορφυρογέννητους, δεν ξέρει που πάει και τι κάνει, και πώς να ζήσει.
Ταυτόχρονα αυτή η ολιστική οικολογία- οικολογική αντίληψη, η οποία δεν ασκείται μόνο σ’ έναν οικολογικό ακτιβισμό αλλά βλέπει και θέλει και παλεύει να αναστρέψει τις καταστροφικές δομές του συστήματος και να εδραιώσει έναν καινούριο πολιτισμό, είναι σημαντική γιατί είναι η μόνη διαδικασία η οποία απαιτεί όχι την υπακοή ή την υποταγή των ανθρώπων σε μια πίστη ή σε μια ιδεολογία αλλά απαιτεί την αφύπνιση της συνείδησής του και την κατανόηση του νοήματος της ζωής.
Η ζωή είναι ένα χάρισμα. Είναι ένα χάρισμα που μας δίνεται μια φορά. Μια φορά! Και πρέπει να το χαρούμε, πρέπει να το δωρίσουμε, πρέπει να το ζήσουμε!
Η οικολογία μάς απαλλάσσει, επίσης, και από το άγχος του θανάτου. Ξέρουμε, ότι αυτό το δώρο, είναι με ημερομηνία λήξεως, και συνεπώς πρέπει να το χαρούμε και όχι να το σπαταλάμε μέσα σε βάσανα. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Που κατάντησαν τη ζωή μας σήμερα;
Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να σκεφτούνε, δυστυχώς, να καταλάβουν, τι σημαίνει ζωή. Τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι όταν φτάνει το ηλιοβασίλεμα, αντί να κλαίνε γιατί πέρασε άλλη μια μέρα, και συνεπώς άλλο ένα βήμα προς το θάνατο, χαίρονται. Χαίρονται! Γιατί η μέρα τους ήταν φορτωμένη με οδύνη, με άγχος, με κυνηγητό, με προβλήματα, με όλα αυτά.
Η οικολογία είναι επαναστατική, με την έννοια ότι στοχεύει να καταργήσει όλες τις αρνητικές δομές της κοινωνίας. Είναι η μόνη επανάσταση, θα λέγαμε, η οποία δε φέρει εξουσία και δεν εδραιώνει καμία εξουσία. Και ξέρουμε από την ιστορία ότι και τα πιο ωραία, τα πιο όμορφα, τα πιο ρομαντικά όνειρα των επαναστατών, σκοτώθηκαν από την εξουσία. Αυτή ήταν η αιτία της καταστροφής. Αυτή είναι η αιτία που μετατρέπει τα όνειρα σε εφιάλτη.
Είναι δυνατόν να μιλάμε για οικολογία και για πράσινη ανάπτυξη και να έχουμε την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο;
Μιλάω για την κυβέρνηση και για την πράσινη ανάπτυξη! Σ’ αυτή την πράσινη ανάπτυξη, λοιπόν, από τους πρώτους μετόχους είναι οι εταιρίες της BP, από τους πρώτους επενδυτές σ’ αυτή την ιστορία. Δηλαδή είναι αυτός ο φαύλος κύκλος που έλεγε ο Ελύτης, ότι με έναν ανθρωποκεντρικό - τεχνοκρατικό πολιτισμό προσπαθούμε να διορθώνουμε τις ζημιές που έκανε ένας ανθρωποκεντρικός- τεχνοκρατικός πολιτισμός. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος.
Και τι θα πει ανάπτυξη, κι ως που πάει αυτή η ανάπτυξη τέλος πάντων; Αυτή η γραμμή που πάει; Έχει κανένα τέλος; Έχει κανένα τέρμα αυτή η γραμμή; Περάσαμε τη βιομηχανική επανάσταση, περάσαμε την επανάσταση την ηλεκτρονική, και το όφελος του ανθρώπου ποιό; Η ποιότητα της ζωής του, το νόημα της ζωής του έχει χαθεί, έχει αλλοτριωθεί! Η ζωή είναι αλλού και ο άνθρωπος ο σημερινός είναι αλλού! Οι περισσότεροι άλλα ζητούν κι άλλα ζούνε, άλλα επιθυμούν και άλλα πραγματοποιούν μέσα στην κοινωνία.
Είμαστε πια μια κοινωνία σχιζοφρενών. Από τη μια ένας αφύσικος πολιτισμός και από την άλλη η οντότητά μας σαν άνθρωποι. Είμαστε ψυχασθενείς. Απλώς ο καθένας νομίζει ότι ο άλλος είναι, κι όχι ο ίδιος!
Αν θέλουμε λοιπόν να οραματιστούμε ένα ανθρώπινο μέλλον, οφείλουμε κατ’ αρχήν να το οραματιστούμε σε ανθρώπινα μέτρα. Αυτές οι χαβούζες που λέγονται πόλεις εξαφανίζουν τον άνθρωπο.
Θα κάνω μια παρένθεση: πήγα κάποτε στην Ιταλία και μπήκα σε μία από αυτές τις τεράστιες εκκλησίες που έχουνε. Στάθηκα μέσα σ’ αυτό το πράγμα και χάθηκα πραγματικά. και ένιωσα έτσι, ανύπαρκτος. Αυτόματα σκέφτηκα κι ένα δικό μας, ένα εκκλησάκι σ’ ένα λοφίσκο, που μπαίνεις μέσα και ακουμπάς το Θεό ρε παιδί μου! Εκεί εκμηδενίζουν εντελώς τον άνθρωπο. Ενώ, αντίθετα, μπαίνεις σ’ σ’ ένα ερημοκλήσι και βλέπεις τον Παντοκράτορα από πάνω να σου χαμογελάει, να απλώσεις το χέρι να τον πιάσεις!
Δηλαδή, ο άνθρωπος ο οποίος θέλει να επικοινωνήσει, ανεξάρτητα αν πιστεύει στον Θεό ή δεν πιστεύει στο Θείο, κλπ. Όσο υπάρχουν άνθρωποι -κι αυτοί λιγοστεύουν ολοένα και περισσότερο και αντικαθίστανται από τους μεταλλαγμένους- θα νιώθουνε αυτή την ανάγκη μιας διαφορετικής επικοινωνίας. Πολλές φορές όταν είμαι «φορτωμένος» και έχει Πανσέληνο βγαίνω στην βεράντα εδώ έξω ανοίγω τα χέρια μου -όπως όταν σταύρωσαν τον Χριστό- κι ανοίγω το στόμα μου και προσπαθώ να... καταπιώ το φεγγάρι. Στέκω, έτσι, πέντε με δέκα λεπτά, και κάποια στιγμή χάνομαι, σταματάω μόνος μου, γιατί δεν ξέρω αν θα γυρίσω πίσω…
Εδώ κάτω έχω και μια ροδιά (αγαπάω πολύ τις ροδιές) η οποία, κάποια μέρα μου αρρώστησε. Πήγα στον Γεωπόνο, πήρα φάρμακα, πήρα τούτο, πήρα τ’ άλλο, την ράντισα, τίποτα! Η ροδιά κάθε μέρα και χειρότερα. Ήταν Πανσέληνος. Την σκεφτόμουνα κι ήμουν στενοχωρημένος. Κατέβηκα τα σκαλοπάτια, κι έκατσα σε μια πέτρα δίπλα της και άρχισα να της λέω πόσο πολύτιμη είναι για μένα, πόσο την αγαπάω, να την χαϊδεύω, να της μιλάω τρυφερά κλπ. Από την άλλη μέρα η ροδιά άρχισε να γίνεται καλύτερα. Έγιανε, και τον Σεπτέμβρη πέταξε και εκτός εποχής, πια, δυο τεράστια ρόδια. Τώρα, δεν ξέρω αν τα φάρμακα βοήθησαν, επίσης, αλλά εγώ αλλιώς το εισέπραξα και αλλιώς το ένιωσα.
Είναι δύσκολο να ανοίξουμε μια διέξοδο μέσω μιας οικολογικής επανάστασης. Και γιατί είναι δύσκολο; Από την δεκαετία του ’60 ο Μαρκούζε είχε επισημάνει, ότι αυτό το απεχθές κοινωνικό σύστημα δεν βρίσκεται πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά έχει ενσωματωθεί μέσα στον άνθρωπο και έχει υποχρεώσει τον άνθρωπο να το αναπαράγει συνεχώς. Αυτό τι λέει;
Αυτό λέει, ότι υποχρεωτικά, έχουμε μια μετάλλαξη της συνείδησης, μια μεταφορά της, από την αυτονομία της αναζήτησης του καλού ή της ζωής, σε μια πρακτική η οποία αναπαράγει το σύστημα. Μας έχουν υποχρεώσει να παίρνουμε αυτοκίνητα, μας υποχρεώνουν να παίρνουμε κινητά, μας υποχρεώνουν να κάνουμε τούτο, ή το άλλο. Έχουν οργανώσει έτσι τη ζωή, ώστε δεν μπορούμε να διαφύγουμε.
Γι’ αυτό είναι πολύ δύσκολη μια επανάσταση της οικολογίας. Γιατί πρέπει να απαλλαγεί ο άνθρωπος, να ξεράσει από μέσα του, όλο το σύστημα, να μπορέσει να απελευθερωθεί και να μπορέσει τελικά να δει τα πράγματα όπως είναι, να δει τη ζωή του, να παλέψει, ν’ αντισταθεί, να πολεμήσει.
Σήμερα και σ’ αυτόν τον τομέα -και είναι πολύ αισιόδοξο- διάφορες παρέες παίρνουν τα βουνά και προσπαθούν να ζήσουν έξω από το σύστημα. Ακόμα, σε κάποιες περιοχές έχουν καταργήσει και το χρήμα. Εσύ έχεις βγάλει φέτος περισσότερα φασόλια, εγώ έχω πατάτες, ο άλλος έχει λάδι, ο άλλος είναι γιατρός κι αντί για πληρωμή θα του δώσω αυγά ή κοτόπουλο, κλπ.
Αυτά νομίζω είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική κοινωνία, διότι από το οργανωμένο πολιτικό- θεσμικό σύστημα δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα. Πρόκειται για μια κατάσταση η οποία αποκλείεται να αναπαράξει τίποτα καλό, τίποτα της προκοπής.
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξαναζήσω μια περίοδο εθνικής υποτέλειας της πατρίδας μου.
Πιτσιρικάς δεκατριών χρονών πολέμησα τους Γερμανούς. Μετά, πολέμησα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, την εποχή που ερχόταν εδώ ο Αμερικανός στρατηγός και του έλεγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, διανοούμενος Κανελλόπουλος, «Ιδού ο στρατός σας!», δείχνοντας τον ελληνικό στρατό. Την εποχή που ερχόταν ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών ο περίφημος Πιουριφόι, και έμπαινε στο γραφείο του Πρωθυπουργού και ανέβαζε τα πόδια του πάνω στο γραφείο και του έλεγε τι να κάνει και τι να μην κάνει…
Ε, περίπου τα ίδια δε ζούμε τώρα; Έρχονται οι Τροϊκανοί. Τα ίδια δεν κάνουνε; Έχουμε κυβέρνηση; Πού είναι;
Λέω καμιά φορά, σ’ αυτά τα παιδιά που τρέχουν στις διαδηλώσεις και χτυπιούνται με τους μπάτσους και μετά τους πλακώνουν με τα χημικά σα να ‘ναι κατσαρίδες, «Τι πάτε και σκοτώνεστε μες στους δρόμους και δεν πάτε να καταλάβετε τα χωράφια της Μονής του Βατοπεδίου και να κάνετε μια φάρμα; Είστε όλοι σας μορφωμένα παιδιά, έχετε διάφορες ειδικότητες, να καταλάβετε τα βασιλικά κτήματα, αυτού του κερατά στο Τατόι, να κάνετε μια φάρμα; Θα ‘χετε και τον κόσμο μαζί σας! Ποιος θα σας πει κουβέντα; Πάτε και πετάτε γκαζάκια, και καίτε το αυτοκίνητο του αλλουνού του κακομοίρη, τι σας φταίει ο άλλος;».
Θέλω να πω, ότι, δυστυχώς, επίσης για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία η οποία δείχνει να χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα! Να συμβαίνουν τόσο τρομακτικά πράγματα και μέσα σ’ αυτήν και στον κόσμο και γύρω της, και να μην παίρνει χαμπάρι! Να μην αντιδρά με τίποτα!
Άκουγα τον Γιανναρά να λέει «Τουλάχιστον ας κατέβουν εκατό- διακόσιες χιλιάδες κόσμος να καταλάβουν το Σύνταγμα και να κάτσουν εκεί και να απαιτήσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση». Αλλά πού; Αυτό που λέγεται, πια, ότι απέμεινε σαν σύνθημα γραμμένο σε γκρεμισμένους τοίχους: «ΑΡΙΣΤΕΡΑ», τυρβάζει περί των… ευαγγελίων ακόμα!
Ξέρεις τι είπε ο Δαντόν πριν τον καρατομήσουν; «Τα βήματα της ανθρώπινης ιστορίας είναι οι ταφόπετρες των ρομαντικών». Κατάλαβες; Και μέσα σε όλη την πορεία της ιστορίας, οι μόνοι που έσωσαν την αθωότητά τους ήταν αυτοί που σκοτώθηκαν νωρίς, πριν γίνουν εξουσία. Γιατί, σου λέω, ότι η εξουσία είναι το χειρότερο, είναι το τρομακτικότερο εφεύρημα του ανθρώπου!
Εγώ είμαι υπέρ της άμεσης δημοκρατίας, υπέρ των μικρών κοινοτήτων, και το μόνο που θα έλεγα σήμερα που η χώρα μας περνάει κρίση, θα ‘τανε, "πάρτε τα βουνά, ξαναγυρίστε στα χωριά σας, ξαναγυρίστε στη λίμνη! Ξαναεποικήστε την Ελλάδα!"
Έχουμε μια χώρα η οποία είναι ευλογία Θεού, παράγει τα πάντα! Από βότανα, από τρόφιμα, τα πάντα μπορεί να παράξει. Ποτέ όμως δεν είχαμε μια ικανή πολιτική ηγεσία.
Είναι πάρα πολύ εύκολο να φτιάξεις μια ιδεολογία ή μια θεωρία για την κοινωνία και να καλέσεις τους ανθρώπους να την εφαρμόσουν. Είναι όμως τρομερά δύσκολο, ως ανυπέρβλητο, να ξεπεράσεις το εμπόδιο του εαυτού σου και της κουλτούρας που σου πότισαν από τα γεννοφάσκια σου και τα δεσμά που έχει δέσει γύρω σου το σύστημα.
Γι’ αυτό ο δρόμος προς την απελευθέρωση από τη βαρβαρότητα, είναι ένας δρόμος πάνω από την πυρρά, που πρέπει να περάσει ο καθένας μας. Πάρα πολύ δύσκολος δρόμος.
Για την ώρα το κάνουν αυτοί που έχουν κάποια δυνατότητα να το κάνουν. Δηλαδή, γνωρίζω ανθρώπους, οι οποίοι φύγανε και πήγανε στο Πήλιο, ένα από τα πιο παραγωγικά βουνά της Ελλάδας -εκεί και… μπουκάλια να φυτέψεις θα φυτρώσουνε και υπάρχουν κτήματα τα οποία είναι εγκαταλελειμμένα, γεμάτα ελιές, καρυδιές, μηλιές κλπ.- και νοίκιασαν ένα κτήμα, ίσα ίσα για να μην χάσει ο ιδιοκτήτης την κυριότητα, δηλ. με 500 ευρώ το χρόνο, για να καλλιεργούν και να ζουν εκεί, να πουλάν το λάδι και καμιά φορά να βγαίνουν και στην λαϊκή αγορά. Κάποιοι από αυτούς είναι και γιατροί ή δάσκαλοι και διοργανώνουν εκδηλώσεις. Περνάνε όμορφα, με την παρέα τους, με τα οργανάκια τους, κάθε άνοιξη συγκεντρώνουν τις εμπειρίες τους, για το πως π.χ. γίνεται το μελιτζανάκι τουρσί, τα καρύδια γλυκό, πώς από το λάδι γίνεται το σαπούνι, πώς χτίζουν σπίτια με αχυρόμπαλες κλπ., διάφορες γνώσεις, γιατί όλοι τους είναι και πολύ ενδιαφέροντες άνθρωποι και έχουν κυνηγήσει αυτήν τη γνώση, η οποία είναι πολύτιμη.
Με την τεχνολογία, έχουμε χάσει πολύτιμες γνώσεις από την εμπειρία του ανθρώπου, που εξασφάλισαν την επιβίωσή του στον πλανήτη για εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα η γνώση μας έρχεται απ’ το μέλλον, δεν έρχεται από το παρελθόν!
Παλιά οι νέοι σέβονταν τους ηλικιωμένους, ενώ, σήμερα, συνήθως, δεν τους σέβονται. Παλιά τους σέβονταν γιατί, εκτός των άλλων, ο ηλικιωμένος κατείχε τη γνώση και ήξερε πότε θα φυτέψει, τι καιρό θα κάνει, τι αλλαγές θα γίνουν, από τι πάσχει το φυτό κλπ. Σήμερα ο εγγονός ξέρει περισσότερα για την τεχνολογία από τον παππού. Τον βλέπεις και πιάνει το κινητό και τραβάει φωτογραφίες και ο παππούς… κοιτάει.
Αλλά, δεν υπάρχει παιδεία, σήμερα. Μη γελιόμαστε. Υπάρχει εκπαίδευση. Άλλο πράγμα η παιδεία κι άλλο πράγμα η εκπαίδευση. Σήμερα, λοιπόν, τα παιδιά εκπαιδεύονται. Γιατί; Για να βρούνε τη μηχανή του κέρδους! Να εξασφαλίσουν κάποια θέση σε κάποιο επάγγελμα.
Τη μηχανή του κέρδους! Αυτό είναι το πρόβλημα. Όσο στην κοινωνία μας η κυρίαρχη αξία του συστήματος είναι το κέρδος, από κει και πέρα μην ψάχνεις να βρεις… αυτό διαποτίζει όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και διαποτίζει όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες όπως είναι η παιδεία και όλα τα πράγματα.
Πιστεύω, λοιπόν, ότι αν υπάρχει ελπίδα διεξόδου, οι άνθρωποι και κυρίως οι νέοι θα την διαμορφώσουν.
Καμιά φορά με ρωτούν οι δημοσιογράφοι: Χρόνη, έχεις μετανιώσει για τη ζωή σου; Λέω όχι. Όχι! Τί πιο ωραίο να πεθαίνεις για ένα όραμα, για έναν όμορφο μύθο, απ’ το να ζεις συνεχώς μια χαμοζωή; Εμείς, λοιπόν, ταξιδέψαμε σ’ έναν υπέροχο μύθο, σ’ ένα πάρα πολύ όμορφο όραμα. Τώρα, αν αυτό στο τέλος της ζωής μας κατάντησε εφιάλτης, αυτό είναι άλλο θέμα, είπαμε, είναι θέμα της εξουσίας.
Αν είχα τη δυνατότητα να γυρίσω τα χρόνια πίσω, και με τη γνώση που έχω σήμερα, τι θα άλλαζα; Όλα! Πρώτα απ’ όλα πήραμε μια εμπειρία από την εξουσία, από την ιστορία, και υπήρχε και μια διαφορετική πραγματικότητα, ένα διαφορετικό μέτωπο από αυτό που δίναμε τις μάχες. Εμείς δώσαμε μάχες χαρακωμάτων, υπερασπιστήκαμε τη δημοκρατία, υπερασπιστήκαμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είδαμε την κρίση που ερχόταν… Και σε ότι αφορά τις μεταλλαγές της ιδεολογίας από τη στιγμή που έγινε εξουσία η Σοβιετική Ένωση, και σε ότι αφορά την επερχόμενη κρίση του πλανήτη, μέσω της εξέγερσης της βιομηχανικής επανάστασης κλπ., τα οποία τα θεωρούσαμε, τότε, ευλογία Θεού! Δεν είναι τυχαίο ότι ο Λένιν έλεγε ότι εξηλεκτρισμός και βαριά βιομηχανία είναι τα δυο πόδια που θα οικοδομήσουν τον κομμουνισμό.
Και φτάσαμε στο Τσερνομπίλ και σε άλλου είδους ιστορίες, και στη συνάντηση καπιταλισμού και υπαρκτού σοσιαλισμού σε ότι αφορά τις πρακτικές για το περιβάλλον, για τα χημικά στις διατροφές των ανθρώπων και όλα αυτά. Δεν είναι τυχαίο ότι δυο από τις μεγαλύτερες λίμνες του κόσμου, η λίμνη της Βαϊκάλης και η λίμνη του Μίσιγκαν και οι δυο είναι μολυσμένες. Δεν υπερασπιστήκαμε, τότε, τέτοια πράγματα.
Σήμερα, μια σημαντική λέξη είναι η λέξη «βιότοπος». Τι σημαίνει; Σημαίνει βιώνουμε μαζί, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί βιώνουμε μέσα στην διαφορετικότητά μας κι όχι σε κάποια ομπρέλα ιδεολογική η οποία μπορεί να μας οδηγεί σε διαφωνίες και σε συγκρούσεις όπως αυτές που συντηρούνται σήμερα μέσα στον χώρο της αριστεράς, οι οποίες δεν έχουν κανένα νόημα.
Όσο για έναν… εμπνευσμένο αρχηγό και ηγέτη εγώ πιστεύω πάρα πολύ ότι σε μια κοινότητα, η συλλογική γνώμη είναι πολύ πιο ασφαλής και πιο ισχυρή από οποιονδήποτε ηγέτη.
Στο άλλο σημείο στο οποίο επίσης έχω διαφωνία με τον όποιον ηγέτη και την ιδεολογία, είναι ότι πιστεύω στο αυθόρμητο των ανθρώπων, δηλαδή, μέσα σε αυτή τη διαδικασία ανατροπής ή επανάστασης πρέπει να αναπτυχτεί ένα κίνημα όχι καθοδηγούμενο αλλά αυθόρμητο. Ένα κίνημα που γεννιέται από τη συνείδηση των ανθρώπων που ξέρουν που πάνε και ξέρουν τι θέλουν. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να ξαναγυρίσουμε σε μορφές εξουσιαστικές, κι αυτή τη στιγμή που σου μιλάω, εγώ ασκώ εξουσία.
Διότι υποτίθεται ότι είμαι η έδρα, ο καθηγητής, ο παντογνώστης, ο πολυγνώστης κλπ. Αυτό είναι μια εξουσία, όπως μια εξουσία είναι της μάνας προς το παιδί ή του πατέρα προς το παιδί ή όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Πιστεύω λοιπόν στο αυθόρμητο των μαζών που παλιότερα εμείς οι κουμουνιστές καταριόμασταν σαν αναρχικό. Σήμερα μπορεί κανένας άνθρωπος να ορίσει τι σημαίνει αναρχικός; Βρισκόμαστε μέσα σε ένα σύστημα το οποίο είναι δομημένο με ανήθικους τρομοκρατικούς και βάρβαρους κανόνες. Το να αρνηθείς τους κανόνες και τη θέσπιση αυτού του συστήματος τι σημαίνει, ότι είσαι αναρχικός;
Με αυτή την έννοια είμαστε όλοι αναρχικοί! Γιατί όλοι αναζητούμε το κάλλιστο.
Εγώ δεν ψήφισα κι ούτε θα ψηφίσω. Τι να πάω να ψηφίσω δηλαδή, να μας κοροϊδεύουνε με τη θέληση μας; Δεν πάω. Μου λένε οι άλλοι, μα ξέρεις το άκυρο είναι καλύτερο και το λευκό είναι… Ε, δε μ’ ενδιαφέρει! Με πήρε κι ο Μίκης με την κίνηση που έκανε και του λέω, βρε Μίκη μου, πρώτα πρώτα είναι τρελό στα ογδόντα μου να ξαναγίνω πολιτικός, όταν ξέρω τι σημαίνει πολιτική. Δεύτερον, εμένα με ενδιαφέρει η επόμενη μέρα. Δηλαδή αν αυτή τη στιγμή ανατρεπόταν αυτή η κυβέρνηση, η λεγόμενη κυβέρνηση, τι θα προκύψει; Άλλη μια κυβέρνηση με τα ίδια πάλι, με το ίδιο στήσιμο, με τα ίδια πράγματα; Εγώ βρίσκομαι στην άλλη όχθη! Δεν γουστάρω αυτό το σύστημα, δεν γουστάρω καπιταλισμό, δεν γουστάρω νεοφιλελευθερισμό, δε γουστάρω συγκεντρωτισμό, δε γουστάρω αυτά τα πράγματα! Θέλω μικρές κοινότητες, αυτόνομες, σε ανθρώπινα μέτρα να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Έχω μια άλλη λογική, μια άλλη αντίληψη για το πώς οργανώνεται η κοινωνία.
Ξέρω πια τι σημαίνει πολιτική. Δεν γίνεται. Κατ’ αρχήν στην Ελλάδα δεν έχουμε το στοιχειώδες. Δεν έχουμε έναν στοιχειώδη πολιτικό πολιτισμό, γιατί αυτά τα καθίκια δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους. Η πατρίδα κινδυνεύει, η πατρίδα βουλιάζει, και πολεμάν σαν κατίνες ο ένας τον άλλον, εσύ έκανες εκείνο στο αυτό κι εσύ έκανες το άλλο. Δεν έχουν την παλικαριά, την εντιμότητα να κάτσουν σε ένα τραπέζι και να αφήσουν τις κατινιές στην άκρη και να κουβεντιάσουν. Είναι τυχαίο; Μα ένας δεν αυτοκτόνησε απ’ αυτούς εδώ τριανταπέντε χρόνια; Ένας δεν ζήτησε συγγνώμη, ένας δεν παραιτήθηκε;
Γι αυτό λέω, ότι είναι πρόβλημα συνείδησης και όχι ιδεολογίας; Είναι πρόβλημα συμπεριφοράς κι όχι ιδεολογίας.
Και δυστυχώς, πιστεύω, ότι εμείς ήμασταν οι... τελευταίοι των Μοικανών. Σε εμάς το σύστημα ασκούσε σωματική βία, μας έκλεινε φυλακή, μας βασάνιζε, μας χτυπούσε για να μας υποτάξει. Για τις σημερινές γενιές είναι πιο δύσκολα. Τους κάνουν λοβοτομή, τους απορροφά το σύστημα συνεχώς μέσα στη μηχανή του κέρδους, δεν τους αφήνει περιθώρια ούτε να οραματιστούν, ούτε να φανταστούν, τους αφαιρεί την κριτική σκέψη. Την ψυχή!
Κι ας είμαστε η χώρα των μεγάλων ποιητών. Κανένας λαός δέκα εκατομμυρίων δεν έχει τρία νόμπελ και ένα βραβείο Λένιν. Και μάλιστα, θα υπήρχαν κι άλλοι που θα έπρεπε να πάρουν το νόμπελ και δεν το πήραν… αλλά τέλος πάντων.
Θυμάμαι, τον Βάρναλη… ήμασταν ένα βράδυ στη Βουκουρεστίου και θέλαμε να ανεβούμε στη Δεξαμενή και λέει ο Βάρναλης του Κορνάρου «κουμπάρε περίμενε λιγάκι να περάσει κανένα ταξί να μας πάρει να ανεβούμε πάνω. Ε, περιμέναμε, και σε λίγο βλέπουμε μια ωραία γυναίκα να περπατάει και τότε λέει ο Βάρναλης «κουμπάρε, ήρθε ταξί, πάμε! Άμα βλέπουμε αυτή μπροστά μας… φτάνουμε!». Ο Βάρναλης, ήταν καταπληκτικός άνθρωπος και διαφορετικός, και δεν υπάρχει άλλος στίχος που να περιγράφει σήμερα την κατάντια του ελληνικού λαού “Δειλοί, μοιραίοι, κι άβουλοι αντάμα προσμένουν, ίσως, κάποιο θάμμα”. Όπως έχουμε και μεγάλους λογοτέχνες και γυναίκες, τη Σωτηρίου και άλλες. Είχαμε καλή λογοτεχνία. Τώρα δεν έχουμε τίποτα! Α, ο Μακριδάκης είναι καλός.
Τολμάτε ρε, τολμάτε! Γράψτε αυτό που θέλετε, αυτό που σκέφτεστε. Εγώ έγραφα, κι έγραφα με την ψυχή, κι όταν με είπαν συγγραφέα πρώτη φορά τα ‘χασα! Μα, σοβαρά μιλάτε ρε παιδιά, συγγραφέας; Δεν είχα καμία τέτοια πρόθεση απλά στις παρέες, στον κήπο τους έλεγα ιστορίες και μου έλεγαν, ρε Χρόνη γιατί δεν τα γράφεις αυτά τα πράγματα; Κι έτσι βγήκε.
Γιατί τα βιώματα ήταν ουσιαστικά. Κατάλαβες; Ζούσαμε. Είχε συνέχεια η ζωή μας, δεν ήταν αυτή η γκρίζα καθημερινότητα, αλλά ήταν μεγάλο κατόρθωμα να παραμείνεις άνθρωπος.
Ήταν πολύ σημαντικό να μπορείς να κοιτάξεις τη μάπα σου το πρωί στον καθρέφτη και να πεις, «είμαστε εντάξει ρε μάγκα, πάμε». Δεκαεφτά χρονών παιδί ήμουν και καταδικασμένος για θάνατο, κι εγώ τους έγραφα... Τώρα, βέβαια, λέω για "τί";
[...] 


by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...