Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Ζητούνται θύτες...


Τι παράξενο πράγμα αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο καιρό γύρω μου. Αυτή η ζωή καθημερινά σου δίνει και ένα καινούργιο, ρεαλιστικό μάθημα. Λες και ξεκινούν οι παραστάσεις χωρίς να ξέρουμε αν θα υπάρξει ομαλό τέλος ή ακόμα χειρότερα αν θα φτάσουμε ποτέ στο φινάλε.

Σταμάτησαν ως δια μαγείας να υπάρχουν θύτες και αυτόματα μετατράπηκαν όλοι σε θύματα. Γέμισε ο κόσμος ακατέργαστα διαμάντια και εξευτελίστηκε η αξία τους. Όλοι ξαφνικά μετατράπηκαν σε ακριβοδίκαιους λεβέντες. Εξαφανίστηκαν οι υποκριτές, οι ψεύτες, σταμάτησαν όλοι τα πισώπλατα μαχαιρώματα, μα συνεχώς τα θύματα αυξάνονται.

Άραγε πως γίνεται σε έναν κόσμο που στερείται σκάρτους και αφιλότιμους να σαπίζουν όλα από εσωτερική σηψαιμία; Πως γίνεται να εξακολουθούμε να έχουμε βρωμιά και δυσωδία παντού γύρω μας και κυρίως μέσα μας; Αλλά θύτες να εξακολουθούν να μην υπάρχουν. Άραγε πως διαβάλλεται αυτός ο κόσμος όταν είναι γεμάτος καλοσύνη, κατανόηση και αλληλεγγύη; Άραγε γιατί όλοι μας να συνεχίζουμε να απεχθανόμαστε αυτόν τον κόσμο που ζούμε αφού όπως υποστηρίζεται από πολλούς όλα είναι καλώς καμωμένα; Αλήθεια αφού είναι όλα τόσο όμορφα για ποιο λόγο εξακολουθούν να υπάρχουν ταλαιπωρημένες και εξουθενωμένες ψυχές, πονεμένες και τόσο αδικημένες από τις μαχαιριές που τους έριξαν;
Κι αφού δεν υπάρχουν θύτες, μαχαιρώθηκαν μόνοι τους τελικά;

Άραγε αφού δεν υπάρχουν θύτες γιατί σταμάτησαν οι άνθρωποι να δίνουν δεύτερες ευκαιρίες; Γιατί όλοι κρύβονται πίσω από το κουκούλι τους για να επουλώσουν μόνοι τους και μακριά από αδιάκριτα βλέμματα τις βαθιές πληγές τους;

Κρύβονται καλά για να μη φαίνεται η ανασφάλεια τους και ο φόβος των ανθρωπίνων σχέσεων. Άραγε αφού όλοι είναι ακριβοδίκαιοι και σωστοί γιατί εξακολουθεί να φουσκώνει το στήθος μας από αδικία; Γιατί στα βλέμματά η καχυποψία είναι εμφανής ενώ μας περιγράφουν αγγελικά πλασμένα κόσμους; Γιατί μάλλον τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει;

Ο κόσμος ουδέποτε σταμάτησε να πληγώνει όσο και αν προσπαθούν τα υποτιθέμενα θύματα να μας πείσουν ότι όλα άλλαξαν και έγιναν αγνά και καθαρά. Όλοι αυτοί στην ουσία είναι οι θύτες που έχουν το δάχτυλο στην σκανδάλη έτοιμο να πυροβολήσουν.
Καμία κοσμοϊστορική αλλαγή δεν επήλθε στον κόσμο μας δυστυχώς. Οι υποκριτές δε μετατράπηκαν σε αγίους και συγχωροχάρτι για τον παράδεισο δεν πήραν ποτέ.

Συνεχίστε λοιπόν την κανονική ροή της ζωής σας, μην ταράζεστε. Οι άνθρωποι δεν άλλαξαν, οι θύτες παραμένουν ως έχει, όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι θύματα.


Μαρύσα Παππά




ΠΗΓΗ 
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...